فرآیندهای عمیق تأثیرگذاری بر روی رویدادهای جهانی فعلی، از جمله واتیکان.
مقدمه
دوستان عزیز، به شما خوش‌آمد می‌گویم و می‌خواهم کمی درباره انتشار جدیدم صحبت کنم؛ مطلبی که شاید لایه‌ها و انگیزه‌های درونیِ عمیق رویدادهای جاری را آشکار می‌کند. بله، ما در سطح ظاهری بازی‌های بسیار خطرناک نظامی-سیاسی و اقتصادی را می‌بینیم که منافع ما را در مهم‌ترین سطح زندگی روزمره تحت تأثیر قرار می‌دهند. و در پسِ این‌ها، دیدن برنامه‌ها و امیدهای واقعیِ کسانی که این فرایندها را سامان می‌دهند بسیار دشوار است. همچنین بازیگرانی که در صحنه اصلی می‌بینیم، ممکن است اصلاً آغازگران و کنشگران واقعی این رویدادها نباشند. شاید انتشار من ــ این متن ــ برای فهمیدن چندان آسان نباشد؛ شاید برای برخی جالب باشد و برای برخی نه. اما آشکار کردن این ریشه‌های عمیق فرایندهای جاری برایم بسیار مهم به نظر رسید، زیرا دقیقاً همین امر به ما امکان می‌دهد درست به رویدادهای در حال وقوع واکنش نشان دهیم. و واکنش نشان دادن یعنی یا سرباز این جنگ بودن یا نبودن. از متن خواهید فهمید که منظورم چیست. کمی فرایندهای آینده‌نگر را توصیف کرده‌ام؛ اینکه همه این‌ها به چه خواهد انجامید و چه زمانی رخ خواهد داد. و امیدوارم این طرح کلیِ جهانی قابل فهم باشد. البته به موضوع واتیکان و چنین حلقه‌های عمیق نفوذ بر تمام فرایندهای کنونی پرداخته‌ام. تا حدی نیز برخی مسائل شخصی یا شاید انگیزه‌های مرتبط با پاپ را کالبدشکافی کرده‌ام. احتمالاً گاهی شنیدن چنین چیزهایی در پلتفرم‌های رایج اطلاع‌رسانی بسیار دشوار است، زیرا البته این هیاهوی آشفته تمام فضای اطلاعاتی را پر می‌کند و دنباله‌ای جهانی، روانی و حتی روان‌شناختی به همراه دارد که همچون سلاح کشتار جمعی بر مردم اثر می‌گذارد. و شاید می‌خواستم شمار زیادی از کسانی را که می‌شنوند، اندکی از زیر ضربه این سلاح اطلاعاتیِ تمامیت‌خواه بیرون بکشم؛ سلاحی که در اصل تلاشی برای مسدود کردن همه امکان‌های تجلی آزاد زندگی است ــ آن زندگی‌ای که انسان‌ها به آن نیاز دارند، نه ناانسان‌ها. خب، شاید بسیاری چیزها را در متن من بخوانید. مثل همیشه، البته به دلایل امنیتی ناچارم همه چیز را تا حد ممکن وفادارانه و ملایم‌تر بنویسم. اما همان‌طور که می‌دانید، در زمانه ما این هم نوعی ضرورت است. با اینکه شفافیت متن آشکار خواهد بود، همه چیز را درک خواهید کرد و خواهید خواند؛ و من نه‌تنها به کالبدشکافی، بلکه به پیش‌بینی با عوامل زمانی و تاریخ‌ها نیز ادامه خواهم داد، و شما احتمالاً با نوعی همراهیِ یک راهبر، به سوی آینده حرکت خواهید کرد. نمی‌خواهم این نقش را بر عهده بگیرم، اما دوست دارم این فرایند فهم رویدادهای آینده، فرایندی التیام‌بخش باشد. و فرایند محافظت از زندگی و منافع شما در برابر درگیر شدن با تمام آن موج‌های انرژی باشد که کاملاً ساخته دست انسان و قابل کنترل‌اند. برای شما روشنی، بهترین‌ها، پایداری جسمی، شجاعت، آرامش و عشق آرزو می‌کنم.پیش‌بینی اصلی
در پس رویدادهای داغ بیرونی، همیشه به یاد نمی‌آوریم یا حتی آگاه نمی‌شویم که سازمان‌ها یا سوژه‌های پنهان، که از مهم‌ترین مشارکت‌کنندگان در خلق سناریوهای تاریخی جهان هستند، چه تأثیر مهمی بر سناریوهای کنونی دارند. بله، بررسی رهبران سیاسی و کسانی که در معرض دید هستند آسان‌تر است، هرچند آن‌ها اغلب فقط مجریان این سناریوها هستند که کارگردانانِ پشت صحنه نوشته‌اند. زیرا همه صحنه‌های دیپلماتیک بیرونی بیش از هر چیز برای نمایش یک تئاتر در برابر مردم طراحی شده‌اند، نه برای نشان دادن روابط واقعی رهبران سازمان‌های سیاسی و مذهبی. هر یک از بازیگران صحنه سیاست خارجی می‌کوشند از گزاره‌های پذیرفته‌شده درباره صلح، تعامل دوستانه به نام صلح، خیر و رفاه استفاده کنند، اگر به‌صورت کلی سخن بگوییم. اما در واقع، این انگیزه محرک واقعی نیست و نبرد نخبگان، پیکار بسیار جدی‌تری برای سلطه را پنهان می‌کند؛ و اکنون دقیقاً برای سلطه انحصاری و تسخیر توجه مردم با ایده‌های خودشان ــ ایده‌هایی که به معنای واقعی کلمه توده‌های عظیم مردم را هیپنوتیزم می‌کنند و توجهشان را می‌ربایند و بدین ترتیب آنان را کاملاً از درک حقیقی آنچه رخ می‌دهد و از اراده محروم می‌سازند. این یعنی انسانی که توجه خود را صرف این فرایندها می‌کند، هرچند خود را مستقل بداند، قادر نیست اراده‌ای برای ساختن جهان خود داشته باشد و در نهایت جهانی مشترک با نظمی کاملاً متفاوت بسازد. زیرا همه لایه بالایی از دانش‌ها و شیوه‌های متافیزیکی برای ساخت نظم جهانی خود استفاده می‌کنند. بنابراین، درگیر شدن در جریان‌ها و هیاهوی اطلاعاتی، مردم را به سربازان جنگ نخبگان جهانی تبدیل می‌کند. افزون بر این، امید بستن به وجدان یا بیداریِ کسانی که برنامه‌های این نخبگان را اجرا می‌کنند بی‌معناست. آن‌ها کسانی هستند که پیوندی با خدا ندارند؛ یعنی پیامی از بالا، یا به زبان ما وجدان، ندارند. این مسئله اخلاق نیست، بلکه ساختار ویژه موجودیت‌هایی است که از تماس با امر الهی محروم‌اند. معمولاً این گرایشی تکنوکراتیک است که پشت گزاره‌های مذهبی پنهان می‌شود. و حتی در همین خاندان‌ها نیز شکافی پدید آمده است.
اکنون زمان رویارویی اصلی در میان آنان نزدیک می‌شود. هرچند ما فقط بازتاب این مبارزه را می‌بینیم که در قالب جنگ‌ها و آشفتگی اطلاعاتیِ عجیب بسته‌بندی شده است؛ جایی که یافتن حق‌دار و مقصر دشوار است. و نیازی هم به جست‌وجو نیست، زیرا این‌ها فقط فراخوان‌های دروغین‌اند و حقیقت بسیار متافیزیکی‌تر است. همه جا نوعی تقابل تهاجمیِ عجیب در سطح فرقه‌ها می‌بینیم که نام بردن از آن‌ها بی‌فایده است. و در واقع، اگر از بنیادی‌ترین گرایشی سخن بگوییم که سیارات به همراه می‌آورند، آن دگرگونی کامل آگاهی انسان است؛ آگاهی‌ای که پیش‌تر بر ستون‌های اصلی مذهبی بنا می‌شد و آشکار یا پنهان تمام آرزوهای مردم را هدایت می‌کرد. معماری این قدرت دینی نیز امری تصادفی نبود، بلکه کاملاً تنظیم‌شده بود، با ساختاری روشن از سلسله‌مراتب باورهای گوناگون که وظیفه جداسازی مردم را انجام می‌دادند و به جنگ‌ها، ضعف اراده عمومی انسان‌ها به دلیل این جدایی و اغلب نپذیرفتن متقابل ــ که گاهی به پرخاشگری می‌رسید ــ کمک می‌کردند. همه این‌ها تعادلِ پراکندگی و از دست رفتن کلی انرژی انسانی را به سبب این لایه‌بندی حفظ می‌کرد؛ زمانی که بسیاری وقت و نیروی خود را صرف دفاع از باورها، حقانیت خود، ایجاد فضای خشم و تمام چیزهایی می‌کردند که اجازه نمی‌داد متحد شوند، ویژگی‌های والای انسانی و فرازهای حقیقیِ فرکانسی را بروز دهند؛ فرکانسی که می‌توانست مردم را به شکل‌های تازه‌ای از زیستن، تفاهم متقابل و همه آنچه از جهان جدید انتظار داریم منتقل کند. روشن است که در وضعیت تقابل، رسیدن به آن تنظیماتی که می‌توانست جامعه‌ای نو و انسان‌هایی نو با درک توانایی‌های خود و بازتاب‌دهنده آگاهی صلح‌جویانه‌شان با فهمی عمیق از ارزش‌های حقیقی ایجاد کند، ممکن به نظر نمی‌رسد؛ انسان‌هایی که قادر باشند الگوهای اجتماعی و بین‌المللیِ همزیستی مسالمت‌آمیز را در این سیاره، با قواعدی تازه برای ساختن جهانی زیبا، پدید آورند. و تا زمانی که این پراکندگی حفظ شود، ساختن چنین جهانی ناممکن خواهد بود. و البته، اکنون از بالاترین لایه طرح‌های تاریخی سخن می‌گوییم که ریشه‌هایی بسیار عمیق‌تر دارند.
و در چارچوب این پارادایم، واتیکان ابزاری برای حفظ گرایش‌های لازمِ توسعه است؛ گرایش‌هایی که اصلاً صلح‌آفرین نیستند و دانش‌هایی را نمی‌گشایند که آن‌قدر ارزشمندند که بتوانند آگاهی انسانی را کاملاً بازسازی کرده و آن را به فرازهای نظمی نو برسانند. زیرا این دانش‌ها قادرند بشریت را به سطحی دیگر از صداقت منتقل کنند؛ چیزی که از درجه‌ای بالاتر از انسانیت، شفقت، خرد، توانایی‌های خلاق و روشنی در فهم ساختار حقیقی جهان حکایت دارد.
اما ترکیب‌های سیاره‌ای اکنون ساختاری کاملاً نو از تعامل انرژی‌ها را شکل می‌دهند ــ انرژی‌هایی که تا امروز برای بشریت ناشناخته بوده‌اند ــ و در آن، رویکرد پیشینِ حفظ مفاهیم دینی که در خدمت خیر بشریت نیستند، توان زیستی خود را از دست می‌دهد. افزون بر این، سخن از برخورد منافع است، جایی که طرحی برای سلطه کامل یکی از خاندان‌ها، که نیروهای یکی از اِگرگورهای دینی را تجسم می‌بخشد، در حال شکل‌گیری است. و بله، آنچه در زندگی مادی واقعی با همه جنگ‌ها و رویدادهای عجیب ضدانسانی می‌بینیم، همان چیزی است که به بیرون آورده می‌شود تا تمام انگیزه‌ها، طرح‌ها، نیت‌ها و تنظیمات پیشین شسته و زدوده شوند. زیرا اگر همه این‌ها به سطح نیاید، نمی‌توان آن را دید، درک کرد و حذف نمود. و در واقع، با درک اینکه همه چیز ابتدا در ساحت ظریف رخ می‌دهد و سپس به ساحت متراکم منتقل می‌شود، رویدادهای کنونی نبرد اِگرگورها و نابودی الگوریتم‌های پیشینِ صرفاً مادی را بازتاب می‌دهند؛ الگوریتم‌هایی که زندگی بر زمین را تعیین می‌کردند.
یعنی ما شاهد جنگ‌هایی هستیم که به فروپاشی‌های اقتصادی می‌انجامند. و دقیقاً از طریق آن‌ها می‌توان تمام بن‌بستی را دید که بشریت به سبب مسیر برگزیده‌اش به آن می‌رسد. اما راهبران به کسانی که هدایت می‌کنند و مقصدشان نمی‌اندیشند؛ آن‌ها فقط به سلطه خود فکر می‌کنند. و این سلطه ابزارهای بسیاری دارد: از مذهبی تا اقتصادی. زیرا شرایط زمینی بدون امور مادی‌محور نمی‌تواند وجود داشته باشد. بنابراین، بحران ایمان و بحران اقتصادی، دست‌های یک موجود واحدند. هرچند جنبه دیگری نیز هست که بعداً درباره آن صحبت خواهیم کرد: فناوری‌ها که آن‌ها نیز در قالب هوش مصنوعی مدعی نقش «رهبر مذهبی جدید» هستند. پس مسئله جهت‌دهنده‌های ایدئولوژیک اکنون کلیدی است.
در این زمینه، جالب است واتیکان را به‌عنوان یکی از پایگاه‌های اصلیِ ارسال‌کننده نشانه‌ها بررسی کنیم؛ نشانه‌هایی که اگر آینده خودِ واتیکان را ببینیم، می‌توان از روی آن‌ها آینده را خواند.
و چه می‌بینیم؟ اینکه در این «پادشاهی» همه چیز به این سادگی نیست و دشواری‌ها از 2025 آغاز شده‌اند. اما در فوریه 2026 نوعی ناقوس خطر به صدا درآمد. این امر نشان می‌دهد که قدرت پیشینِ واتیکان در حال رفتن است. و یکی از مهم‌ترین ستارگان به نام کاف زیر «آتش» قرار دارد و قرار خواهد داشت، چیزی که گویی قدرت پیشین و حتی بنیان مالی را نابود می‌کند. اما فعلاً مبارزه ادامه خواهد یافت، و هرچه در ژوئیه 2026، نزدیک به روزهای بیستم رخ دهد، فقط نبردی برای قدرت انحصاری و هم‌زمان افتادن همه تاج‌ها از سرها نخواهد بود، بلکه نوعی ویرانی و از دست رفتن چشمگیر نفوذ و اعتبار قدرت پیشین به‌عنوان پایگاه هدایت رویدادهای جهانی نیز خواهد بود. و این، جدا از رویدادهای اوت است که یا پایان این سوژه یا تولد دوباره آن را رقم می‌زنند.
اما پیش از آنکه این رخ دهد، در حوالی 11 آوریل 2026 باز هم شاهد تلاشی برای تقویت این سازمان خواهیم بود. و رویدادهایی که رخ خواهند داد و حتی بخشی از آن‌ها را در پیش‌بینی‌های قبلی توصیف کرده‌ام، با آن رویدادهایی که پشت صحنه باقی می‌مانند همبستگی خواهند داشت؛ یا به‌عبارت دقیق‌تر، تلاشی برای هماهنگ کردن آن‌ها خواهند بود. اما وضعیت تا پایان آوریل بسیار بحرانی خواهد بود و واتیکان را وادار می‌کند برای ماندن در حلقه مدیریت فرایندهای جهانی، راه‌حل‌های تازه‌ای بجوید. و طرف مقابل نیرومندتر به نظر خواهد رسید. و اگر جریان‌های پنهان در حوزه قدرت فراسیاسی، در سطح جوامع فرامذهبی را درک کنیم، ترامپ و نتانیاهو که نماینده نیروهای متضاد هستند، می‌توانند نفوذ واتیکان را به‌طور محسوسی کاهش دهند. به هر حال، بسیار محتمل است که واتیکان ــ به‌ویژه پاپ لئو XIV ــ خصوصاً در مه، گزینه‌های تازه‌ای برای صلح یا حتی قواعد و روابطی جدید پیشنهاد کند. همه این‌ها حتی ممکن است در ارتباط با چنین رویکردهایی برای حل تضادها، کاملاً نو و شگفت‌انگیز به نظر برسد. و البته، زمانی که سخنرانی‌های نمایشیِ پاپ ممکن است انجام شود، همه چیز چندان آشکار نخواهد بود. و با توجه به فرایندهای خارق‌العاده کیهانی که گویی تأثیرات خود را بر همه لایه‌های زندگی، جامعه و مردم آغاز می‌کنند، حتی پاپ لئو XIV همچون شخصیتی به نظر می‌رسد که می‌کوشد مواضع محافظه‌کارانه پیشین را حفظ کند؛ مواضعی که نقش واتیکان را پیش می‌برند و هم‌زمان راه‌های تازه‌ای برای فهم عالم می‌جویند، نه به معنای ساختار آن، بلکه به معنای گرایش به اصول حقیقی الهی. و برای او بسیار دشوار خواهد بود که این تضادها را در مسیر خود با هم جمع کند. گفتن اینکه رسانه‌ها چگونه این موضوع را پوشش خواهند داد دشوار است، اما بر اساس آنچه می‌بینم، او ممکن است بکوشد تنظیمات متافیزیکی جدید و تماس‌های ویژه را با جست‌وجوی آشتیِ مواضع با اصول الهی جدیدی که به زمین می‌آیند، ترکیب کند. بعید نمی‌دانم که به سبب این موضوع دچار مشکلاتی شود، احتمالاً از دهه سوم آوریل 2026 آغاز شود. هرچند عمل‌گرایی و زیرکی خاص او در برابر نیروهایی که بر بردار مذهبی-سیاسی‌اش اثر می‌گذارند، لغو نشده است. اما چابکیِ لئو XIV که بسیاری آن را دوگانگی می‌خوانند، می‌تواند به‌ویژه در حوالی 16 آوریل 2026 در گام‌های دیپلماتیک ویژه و زیرکانه نمود یابد. و تقریباً تا 27 آوریل 2026 همه این‌ها می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر روند سناریوهای جنگی جهانی داشته باشد. او در هر حال بیشتر شبیه یک صلح‌طلب به نظر می‌رسد. تا اوت 2026 مشارکت او در دشوارترین رویدادها به‌ویژه برجسته خواهد بود، اما ممکن است او را به وضعیتی بسیار حاد برساند که باز هم تلاش خواهم کرد درباره‌اش بنویسم. زیرا اوت 2026، به‌ویژه حوالی 12 اوت 2026، از نظر بردار آینده ساختن جهانی نو اهمیت عظیمی خواهد داشت. این زمانی است که منافع تمام لایه بالایی قدرت جهانی، در همه سطوح اداره، ممکن است در چیزی شبیه به اوج تقابل به هم برسند. و این از روزهای بیستم ژوئیه 2026 آغاز خواهد شد.
اما فعلاً، نزدیک به 14 مه 2026، وضعیت برای پاپ می‌تواند بسیار دراماتیک و مبهم باشد. از یک سو، او ممکن است با بالا بردن جایگاه خود و حتی برانگیختن احترام، خود را نشان دهد و از سوی دیگر، وضعیت بسیار تحریک‌آمیز خواهد بود؛ جایی که همه این‌ها ممکن است به داستانی ناخوشایند و فریبکارانه فروکاسته شود. و همه این‌ها نشانه جنگ‌ها و تقابل‌های درونی در میان نخبگان و در اصل، آغاز نابودی معماری پیشین مدیریت نخبگانی خواهد بود.
برای من کاملاً آشکار است که هیاهوی کلی اطلاعاتی، که تقریباً به ابزاری برای دروغ و آشوب تبدیل شده، می‌تواند وضعیت را در جهت منافع خود بازتاب دهد و با گمراه کردن مردم، به روان آنان آسیب بزند. هرچند مضمون اصلی حول نبرد نخبگان برای قدرت مطلق و جست‌وجوی ابزارهای کنترل سخت‌گیرانه بر بشریت ــ تا حد تهدیدهای جدی ــ شکل خواهد گرفت؛ چیزی که به خودویرانگری این نخبگان می‌انجامد و حتی در طرح‌های محلیِ مرتبط با مهم‌ترین چهره‌های قدرت جهانی نیز آشکار خواهد شد. این شبیه سقوط «پادشاهان» است. اما همه این‌ها را در میانه تابستان خواهیم دید.
بنابراین، تمام منحنی‌های تند با سناریوهای پیچیده ما را به میانه تابستان می‌برند.
