خاورمیانه صحنه رویدادهای در حال توسعه است.
مقدمه
فهرست مطالب
۱. کارگردان سناریوی جنگ کیست؟ «ده بچه سیاه‌پوست» — شباهت‌های بسیار.۲. دلایل واقعی آنچه در ایران و روسیه رخ می‌دهد.
۳. خاورمیانه و روسیه؛ چه وجه اشتراکی دارند.
۴. بازتقسیم جهانی، خطوط اصلی آن.
۵. ایران. گاه‌شماری بالقوه رویدادها.
۶. نتانیاهو، روسیه، ایران، پوتین. آشکارسازی پیوندها و حرکات
پیش‌بینی اصلی
پس، اکنون چه داریم!؟ صرفاً نفرت و حماقت، یا طرحی ماهرانه چیده‌شده که آن‌قدرها هم ساده نیست که به نظر می‌رسد و دقیقاً همین‌گونه به مردم عرضه می‌شود؟ در واقع، ما با تلاشی برای تصاحب کامل قدرت روبه‌رو هستیم. و یکی از مدیران اصلی که این طرح را اجرا می‌کند و در تیررس احساس بیمارگونه برتری شخصی خود قرار گرفته، خود ترامپ است. البته می‌فهمم که بسیاری تلاش می‌کنند منطق ساده‌تری را بیابند که عمداً در ذهن‌ها فرو می‌کنند. اما این حتی مرا به یاد فیلم «ده بچه سیاه‌پوست» می‌اندازد؛ زمانی که واعظ و مدافع اصلی عدالت و دادگستری، همان جلادی بود که همه‌چیز را آغاز کرد. البته ترامپ که تا همین اواخر همدلی‌برانگیز بود، به‌هیچ‌وجه در ذهن همچون چنین شخصیتی پذیرفته نمی‌شد. حتی بیشتر از آن، آدم می‌خواست به‌نوعی او را توجیه کند. اما با فرو رفتن در تحلیلی عمیق به کمک ابزار ستاره‌ای‌ام، ناگهان همه‌چیز با وضوحی بی‌سابقه دیده شد. و البته، من و شما می‌فهمیم که پشت هر رئیس مهمی رئیس دیگری ایستاده و سفارش مشخصی برای این سناریوی جهانی وجود دارد. اما اکنون درباره آن صحبت نمی‌کنیم، بلکه بیشتر درباره آن مجریان و انگیزه‌هایشان حرف می‌زنیم که این سناریو را نوشته‌اند و می‌کوشند آن را اجرا کنند.اما از اینجا آغاز کنیم که اکنون صحبت از تلاش برای بازآفرینی سلطه و کنترل واحد جهانی است. اما برای تحقق آن، ابزار اصلی قدرت اقتصادی باید در دست باشد؛ یعنی بازار منابع انرژی. و امروز این بازار حلقه‌های زنجیره خود را دارد، با نقاط اولویت‌دار ویژه‌ای برای تأثیرگذاری بر بازارهای جهانی. و البته، آرایش جغرافیایی نیروها چنان است که تمام منطقه خاورمیانه و به‌ویژه ایران در زمینه استخراج نفت مزیتی خاص دارد و بر پایه کنترل تنگه هرمز، اهرم‌های ویژه‌ای در لجستیک در اختیار دارد؛ به‌طوری که برهم زدن الگوریتم پذیرفته‌شده توزیع منابع انرژی بدون نابودی کنترل ایران بسیار دشوار است. و از آنجا که یکی از مصرف‌کنندگان این منبع نفتی چین است، تا زمانی که این «رگ حیاتی» قطع نشود، شکست دادن رقیب همیشگی سیاست خارجی مانند چین ناممکن است. هرچند روسیه نیز وجود دارد که از پیش در وضعیت عملیات نظامی قرار گرفته است، و این بازی تلاشی است برای ساختن بازی خود برای روسیه؛ گاه تبدیل شدن به دوست و گاه دشمن، با امید دستیابی حیله‌گرانه به اهداف خود. می‌توان مدت‌ها درباره رویدادهای جاری، دلایل و پیچیدگی‌ها سخن گفت. اما وظیفه اصلی این است که با دستکاری‌های قابل‌شناسایی، که همان‌طور که می‌بینیم امضای یکسانی دارند، طرف مقابل را وادار کنند مرتکب بحرانی‌ترین اشتباهات شود تا سپس بر اساس مسیر از پیش نوشته‌شده در سناریو عمل کنند. زیاد توضیح نمی‌دهم، اما حملات تروریستی اخیر در روسیه با استفاده از کامیون‌ها و پهپادها، تکرارهایی به‌طرز دردناکی آشنا در وضعیت و ایران دارند. بنابراین دشوار نیست حدس بزنیم که منبع ایده‌ها و اجرا یکی است. و سیارات در وضعیتی طولانی و تقریباً استقامت‌گونه چنان قرار گرفته‌اند که مسیرهای دریایی لجستیکی و خود منابع انرژی به عوامل راهبردی اصلی تبدیل می‌شوند. فعلاً تمام داستان پیرامون این می‌چرخد. هرچند این فقط فعلاً است. اما مهم‌ترین نکته این است که زمان بازتقسیم تمام‌عیار هنوز فرا نرسیده و ما فقط با مرحله آغازین تلاش برای اجرای این طرح روبه‌رو هستیم. وقتی به حرکت سیارات نگاه می‌کنی، می‌فهمی که امروز فقط با امکان تثبیت حق دستیابی به این دسترسی کامل و نهایی به قدرت از طریق این عوامل، وسوسه می‌کنند. و البته، عواملی مانند منابع انرژی و تمام لجستیک مرتبط با آن، یعنی راه‌های آبی، در وضعیت بازتقسیم، تقریباً تا پاییز ۲۰۲۶ باقی خواهند ماند. و هرچه اکنون در این مسیر طراحی شود، نتیجه نهایی تلاش‌ها برای بازتقسیم نخواهد بود. و بازیگران اصلی و دارندگان این امکانات، خاورمیانه و روسیه هستند. و فعلاً تمام توجه این گروه موقتاً شکل‌گرفته از افراد، که تصمیم گرفته‌اند این حوزه را فتح کنند، دقیقاً بر این بازیگران، اگر بتوان چنین نامیدشان، متمرکز است. اما فعلاً این ممکن نخواهد بود. افزون بر این، جدیدترین عوامل مرتبط با شکل تازه‌ای از تسخیر نفوذ در مقیاس جهانی هنوز وارد عمل نشده‌اند؛ عواملی که توجه این گروه را به حوزه‌ای کاملاً جدید معطوف خواهند کرد که در اینجا درباره‌اش می‌نویسم. و این می‌تواند موقتاً مسیر و سناریوی پیشین را تغییر دهد، زیرا تهدید تصاحب قدرت بر جهان را به شیوه‌ای کاملاً متفاوت، بسیار آینده‌دارتر و مهم‌تر ایجاد می‌کند. اما کمی بعد از متن من درباره آن خواهید دانست.
اما فعلاً می‌خواهم به رویدادهای اخیر، مشارکت ترامپ در آن‌ها و پیش‌بینی اقدامات و رویدادهای بعدی که ممکن است در صحنه جهانی رخ دهند بازگردم.
احتمالاً نخستین پرسشی که مطرح می‌شود این است که آیا ایران دوام می‌آورد یا نه، و پاسخ به آن معنایی به‌مراتب فراتر از بقای این کشور خواهد داشت. نمادین بودن این پرسش در این است که تا چه اندازه نظام پیشین قدرت جهانی قادر است خود را به همان شکل سابق حفظ کند. و بله، ایران از اواخر مارس ۲۰۲۵ زیر نظر بود و همه رویدادهای برنامه‌ریزی‌شده از اواخر مارس ۲۰۲۵ در مرحله طراحی قرار داشتند. و همان‌گونه که در پیش‌بینی‌های قبلی نوشته بودم، ایران همان ایران پیشین نخواهد ماند؛ آزمونی جدی برای سنجش استحکام را پشت سر خواهد گذاشت که پس از آن باید دگرگون شود یا کاملاً به شکل پیشین خود از میان برود. پیش از هر چیز، صحبت بر سر تغییر نخبگان حاکم در ایران خواهد بود. و حوالی ۱۸ ژوئن ۲۰۲۵ ممکن است تلاش مقدماتی برای تغییر قدرت در ایران صورت گیرد. اما فعلاً این اقدام برای ایجاد وضعیت انقلابی در کشور نمی‌تواند به موفقیت برسد. با این حال، تغییرات جزئی در جهت‌گیری اداره کشور ممکن است رخ دهد. اما فرایند دگرگونی رهبری ایران نزدیک‌تر به بهار تا تابستان ۲۰۲۶ آشکارتر است. اما این بدان معنا نیست که همه‌چیز چنین هموار و امن خواهد بود، زیرا تمام این گرایش‌ها برای تغییر قدرت در ایران در اواخر پاییز، در پایان نوامبر نیز پدیدار خواهند شد. اما منظورم این است که صحبت از سرعت برق‌آسای فرایند نیست. افزون بر این، همان‌طور که به‌زودی از متن خواهید فهمید، داده‌های جدید درباره ابزارهای سلطه ممکن است توجه را از سناریوی ایران کنونی منحرف کند. سخن از فناوری‌های جدید مرتبط با فضا، مسائل اطلاعاتی و ارتباطی و احتمالاً شکل‌های تازه انرژی خواهد بود.
اما در نقشه نتانیاهو پیداست که در پایان ژوئن تا آغاز ژوئیه ۲۰۲۵، او پیچشی تازه و حیله‌گرانه برای این داستان خواهد اندیشید که ممکن است ارتباط مستقیمی با روسیه داشته باشد. و البته باید فهمید که طرح مربوط به ایران پیوندی مستقیم با موضوع روسیه و شخص پوتین داشت. طبق طرح، او نیز باید برکنار می‌شد یا نفوذ سیاسی‌اش به تمام معانی این واژه مسدود می‌گردید. فقط من با ملایمت بیان می‌کنم. و تا ۲۸ ژوئن ۲۰۲۵ بازی تازه‌ای، به‌اصطلاح، به روسیه پیشنهاد خواهد شد، اما فعلاً آن‌قدرها بحرانی نخواهد بود. هرچند باید فهمید که این آزمایشی برای تأثیر گذاشتن بر ساختار موجود قدرت در روسیه نیز خواهد بود، البته با پیشنهادی حیله‌گرانه و تقریباً دوستانه. در همین حال، ترامپ در اواخر ژوئن ۲۰۲۵ خواهد کوشید هم‌زمان در دو اردوگاه بازی کند. هرچند فوراً بگویم که مشارکت ترامپ در آغاز جنگ با ایران در ۱۳ ژوئن ۲۰۲۵ نه‌تنها تصادفی نبود، بلکه به‌طور قاطع، سرنوشت‌ساز و تحت کنترل او بود. و پایان ژوئن، یعنی دقیقاً ۲۹ ژوئن ۲۰۲۵، به لحظه مهم مشابه دیگری بدل خواهد شد که در اجرای برنامه‌های بعدی او کلیدی خواهد بود. زیرا این بازی چندحرکتی است. بنابراین مرحله بعدی اقدامات را در پایان ژوئن تا آغاز ژوئیه ۲۰۲۵ خواهیم دید. این‌ها برای ترامپ برنامه‌هایی فوق‌العاده مهم برای آشکار کردن مهم‌ترین توانایی‌های اوست؛ پس از آن، همان‌طور که خودش گمان می‌کند، قطعاً فراموش نخواهد شد. و این درست است؛ او باید به‌واسطه این طرح مشهور شود. او تصور می‌کند که این مهم‌ترین پروژه زندگی‌اش خواهد بود. و از این منظر، با مرحله‌ای کلیدی از زندگی ترامپ روبه‌رو هستیم. از نگاه او، این مأموریت اصلی است که نقش او را در عظمت بخشیدن به آمریکا به‌طور کامل آشکار می‌کند. و آنچه بین اسرائیل و ایران رخ می‌دهد، دقیقاً پروژه اوست. این را می‌توان با عامل دیگری نیز تأیید کرد که ارتباط نزدیکی دارد با آنچه از نظر طالع‌بینی دیده می‌شود: یک «محاصره» از مسیرهای دریایی به‌شدت مانع آمریکا است؛ محاصره‌ای که فرصت‌های بسیار مهمی برای سلطه اقتصادی کامل بر جهان به آمریکا می‌گشاید. زیرا کل گره جغرافیایی خاورمیانه، به‌سبب تمرکز عوامل مرتبط با منابع انرژی و لجستیک این منابع انرژی، منبع اصلی تأثیرگذاری بر تمام فرایندهای اقتصادی کنونی جهان است. و تأثیر اقتصادی بر چین، که رؤیای ترامپ است، نیز بنا بر محاسبات او در اینجا کاملاً واقع‌بینانه می‌شود. چین که جای خود دارد؛ این عملاً ایجاد یک هاب توزیع انرژی تحت مدیریت آمریکا است. هرچند پشت آن نفوذی بسیار دوربردتر و کاملاً چندلایه قرار دارد. و این پرسش که آیا خود ترامپ ایدئولوگ اصلی این پروژه است یا نه، کاملاً قابل پیش‌بینی است، زیرا اکنون شاهد مبارزه نیروهای جهان جدید و قدیم هستیم که ماهیتی بسیار چندبعدی‌تر دارد. اما بعداً درباره آن خواهم نوشت. فعلاً این طرح ترامپ با دشواری‌هایی روبه‌رو خواهد شد، اما همه‌چیز به ترتیب.
و فعلاً، در همان آغاز ژوئیه ۲۰۲۵ به نظر خواهد رسید که نتانیاهو حرکتی سیاسی عجیب، غیرمعمول و غیرمنتظره انجام می‌دهد. اما این حرکت با ترامپ هماهنگ خواهد بود. و ۱ ژوئیه ۲۰۲۵ حرکتی حیله‌گرانه از سوی اسرائیل رخ می‌دهد. ظاهراً صلح‌آمیز. اما اتفاقی برای خامنه‌ای می‌افتد، همچون پایانی که گویی ممکن است از دنیا برود.
در آغاز ژوئیه ۲۰۲۵ ترامپ دوباره از توافق‌های صلح سخن خواهد گفت، اما در آن حیله‌ای، یا به‌عبارت دقیق‌تر فریبی وجود خواهد داشت. باز هم او ظاهراً چیزی را نخواهد دانست….
نزدیک ۱۱ تا ۱۳ ژوئیه ۲۰۲۵ همه‌چیز ممکن است به سمت توافق‌های صلح پیش برود که فعلاً چندان به آن‌ها باور ندارم.
رویدادهای نه‌چندان مهمی پس از ۷ ژوئیه ۲۰۲۵ رخ خواهند داد. موضوع تازه‌ای در دستور کار خواهد بود. این دیگر با مسائل سامانه‌های ارتباطی و اطلاعاتی فضایی مرتبط خواهد بود. این ادعایی برای نوسازی کامل محیط سایبری و نوآوری‌ها در صنعت فضایی است. در همین حال، روسیه ممکن است در پیشگامان این موضوع قرار گیرد. عجیب آن‌که ممکن است زنی رهبری آن را بر عهده بگیرد و نفوذ او نه‌تنها بر حوزه فضا، بلکه بر نظام داخلی مدیریت سیاسی نیز فوق‌العاده مهم خواهد بود. این بسیاری را شگفت‌زده خواهد کرد. همه‌چیز چنین به نظر می‌رسد که رقابت میان کشورها به سطح دیگری منتقل می‌شود. در ۱۰ تا ۱۷ ژوئیه ۲۰۲۵، روسیه نفوذ خود را تقویت خواهد کرد. هرچند تا ۲۷ ژوئیه ۲۰۲۵ ممکن است اوضاع در روسیه بسیار ناآرام باشد. اما باید گفت که حوالی ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۵ روسیه وارد روابط مشارکتی بسیار مهمی خواهد شد و این پروژه‌ای بسیار جدی و در مقیاسی بزرگ خواهد بود که به آن امکان می‌دهد به هابی مهم، از جمله در زمینه مسیرهای دریایی، تبدیل شود. در این روزهای ژوئیه ۲۰۲۵ شگفت‌انگیزترین اتفاق‌ها ممکن است رخ دهند، به‌ویژه در روسیه. این به امکانات سرزمینی غیرمنتظره مربوط خواهد بود، هرچند ممکن است در نتیجه تحریک رخ دهد. بسیار محتمل است که حوالی ۲۸ ژوئن ۲۰۲۵ همه‌چیز در اودسا آرام نباشد. و احتمال دارد که این نیز بخشی از سناریویی باشد که در این زمان‌ها اجرا می‌شود و به ژوئیه ۲۰۲۵ می‌رسد. و ظاهراً تا ۲۰ ژوئیه ۲۰۲۵ رویدادهای بسیار حادی در ارتباط با چالش‌های تازه از سوی اوکراین و سرزمین‌هایی که پیش‌تر بازپس گرفته شده‌اند رخ خواهد داد. و در خود اوکراین نیز در این زمان چیزی شبیه هرج‌ومرج و ویرانی کامل ساختار قدرت دیده می‌شود.
و باید گفت که تقریباً در ۱۲ ژوئیه ۲۰۲۵ زلنسکی گام‌های بسیار خائنانه‌ای برخواهد داشت؛ اگر نگوییم که در شرایط خطری که برایش شکل می‌گیرد، قادر به هر کاری خواهد بود. فعالیت خرابکارانه جدی را منتفی نمی‌دانم. و تا ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۵ احتمالاً زلنسکی ناچار خواهد شد به دنبال توافق باشد، البته تا چه حد اصولاً توانایی آن را دارد، یا به دنبال حرکت‌های حیله‌گرانه با بازی دوگانه.
با این همه، مهم‌ترین زمان‌ها ممکن است روزهای نزدیک ۱۹ تا ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۵ باشند. جالب اینکه البته در این زمان همه‌چیز بدون ترامپ نخواهد بود. و عجیب آن‌که ممکن است او پرحرف باشد و تصمیم‌ها و دستاوردهای بسیاری را به خود نسبت دهد. این برنامه‌های او را به شکلی تازه تغییر خواهد داد و او در آن برای خود سودی خواهد یافت.
اسرائیل در دهه سوم ژوئیه ۲۰۲۵ ممکن است در وضعیتی تا حدی معلق قرار داشته باشد، به‌ویژه که در این زمان ممکن است یک عنصر طبیعی، به احتمال زیاد آبی، دخالت کند.
در همین حال، تا پایان ژوئیه تا آغاز اوت ۲۰۲۵، سیاست آمریکا به شکلی عجیب شروع به تغییر تنظیمات خود خواهد کرد.
تا پایان ژوئیه و آغاز اوت ۲۰۲۵ مشکلاتی با ماهیت طبیعی وارد عمل خواهند شد و طبیعت ممکن است شروع به خروش کند. همچنین آغاز اوت، شروع برنامه‌های تازه سرویس‌های ویژه بریتانیا خواهد بود. و تا میانه اوت ۲۰۲۵ وضعیت دوباره رو به تشدید خواهد گذاشت. و ترامپ بار دیگر ناچار خواهد بود برای دو طرف بازی کند. و شاید پس از آن، تدارک برنامه‌های حیله‌گرانه تازه برای سپتامبر ۲۰۲۵. و تقریباً تا ۲ سپتامبر ۲۰۲۵ وضعیت بار دیگر با نیتی سرنوشت‌سازتر یا شوم‌تر رو به تشدید خواهد گذاشت.
و در اینجا می‌خواهم یک‌بار دیگر روشن کنم که موضوع اسرائیل و ایران، و نیز اوکراین و روسیه به‌طور تنگاتنگی به هم پیوند خورده‌اند، اگر نگوییم جدایی‌ناپذیرند. اما بازی در اینجا نمی‌تواند ساده، خطی و صرفاً گره‌خورده به جاه‌طلبی‌های اسرائیل یا رفتارهای عجیب زلنسکی باشد. سخن از تلاشی برای تصاحب قدرت است، اما نه از راهی ساده؛ راهی که در آن متنوع‌ترین رویکردها جست‌وجو می‌شوند و هر از گاهی کانون توجه تغییر می‌کند. اما آنچه ما هوس‌بازی و بی‌تعادلی ترامپ تلقی می‌کنیم، اصلاً چنین نیست. او در وضعیت بی‌خبری نیست؛ او، عملاً، کارگردان این سناریوهاست، اما باید از چشم بیننده پنهان بماند. و البته، نخستین تلاش‌های ترامپ برای یافتن راه‌های تعامل با پوتین و روسیه آن‌قدرها ساده و روشن نبودند؛ ایران در میان بود که می‌شد از طریق روسیه بر آن تأثیر گذاشت (درباره این موضوع در یکی از پیش‌بینی‌هایم نوشته بودم). اما اهداف در گفت‌وگوهای تلفنی پشت‌پرده ترامپ با پوتین محقق نشدند. از همین‌رو، بی‌ثباتی ظاهری رابطه ترامپ با روسیه و نوسان‌های او در اظهارنظرهایش درباره روسیه پدید آمد. افزون بر این، سفر ترامپ به قطر با هدیه‌ای در قالب هواپیما. همه این‌ها نتیجه مذاکرات پشت‌پرده درباره بازتقسیم بیشتر قدرت در خاورمیانه است.
در مورد اقدامات نزدیک مربوط به حمله به ایران، با وجود تمام التهاب اوضاع و تهدید حمله هسته‌ای، بیشتر از چنین حمله‌ای، تلاش سخت‌گیرانه برای تغییر رژیم در ایران به هر قیمت دیده می‌شود. همه این‌ها حوالی ۱۸ ژوئن ۲۰۲۵ رخ می‌دهد. یعنی تهدیدی برای ایران در این زمان وجود دارد، اما شکلی تا حدی متفاوت از حمله هسته‌ای دارد.
