از ۱۳ نوامبر ۲۰۲۶، رویدادهای خطرناک برای روسیه مانند از شاخ فراوانی سرازیر خواهند شد…

از ۱۳ نوامبر ۲۰۲۶، رویدادهای خطرناک برای روسیه مانند از شاخ فراوانی سرازیر خواهند شد…

14 دقیقه مطالعه

پیش‌بینی: رویدادهای حاد از پاییز ۲۰۲۶. جزئیات و اهمیت آن‌ها (منتشرشده در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۶، پیوند)

س. دراگان:

احتمال رویدادهای بسیار حاد و ناخوشایند در روسیه در حوالی ۷ نوامبر ۲۰۲۶ وجود دارد؛ زمانی که خطری محلی و قابل‌توجه برای روسیه پدید می‌آید. بله، در این زمان سیگنال ویژه‌ای از انفجاری‌بودن برای روسیه و لحظه‌ای محلی از تشدید شدید نظامی وجود دارد. اما این رویدادها تعیین‌کننده نخواهند شد، هرچند نگران‌کننده خواهند بود، بله!

و اگر از رویدادهای مهم‌تر و روندساز با ماهیتی جدی‌تر، از منظر نقاط عطفی که رد خود را در تاریخ بر جای می‌گذارند، سخن بگوییم، احتمالاً این رویدادها در روزهایی که از حوالی ۱۳ نوامبر ۲۰۲۶ آغاز می‌شوند رخ خواهند داد. و این‌ها می‌توانند فرایندهایی بسیار جدی باشند. باید درک کرد که از این زمان به بعد، رویدادها مانند از شاخ فراوانی سرازیر خواهند شد…

پیش‌بینی: پیش‌بینی کلی برای نوامبر ۲۰۲۶. بخش ۲ (منتشرشده در ۹ نوامبر ۲۰۲۶، پیوند)

س. دراگان:

اواسط نوامبر ۲۰۲۶ تا ۱۶ نوامبر ۲۰۲۶ با رویدادهای حاد و جنجالی تازه‌ای فوران خواهد کرد…

پس از رویدادهای نسبتاً مثبت و دلگرم‌کننده اکتبر برای روسیه (رجوع کنید به تأیید «تقویت مواضع «شخص اصلی» روسیه. اکتبر ۲۰۲۶» مورخ ۱۸ اکتبر ۲۰۲۶)، «...احتمال رویدادهای بسیار حاد و ناخوشایند در روسیه در حوالی ۷ نوامبر ۲۰۲۶ وجود دارد؛ زمانی که خطری محلی و قابل‌توجه برای روسیه پدید می‌آید. بله، در این زمان سیگنال ویژه‌ای از انفجاری‌بودن برای روسیه و لحظه‌ای محلی از تشدید شدید نظامی وجود دارد...» محقق شد.

رژیم کی‌یف در تلاش برای برهم‌زدن نشست سه‌جانبه در ابوظبی، فعالیت‌های تروریستی خود را در اوایل نوامبر ۲۰۲۶ تشدید کرد.

زلنسکی در ۷ نوامبر ۲۰۲۶، پیش از گفت‌وگوهای سه‌جانبه در ابوظبی، در کانال تلگرام خود گفت که اوکراین به حمله به پالایشگاه‌های نفت روسیه ادامه خواهد داد و اقدامات بعدی نیز از پیش توسط فرماندهی تعیین شده است.

اوکراین با وجود درخواست رئیس‌جمهور آمریکا برای توقف حملات، حملات به پالایشگاه‌های نفت روسیه را از سر گرفت. الکساندر نواک، معاون نخست‌وزیر، توضیح داد که نیروهای مسلح اوکراین به سه پالایشگاه نفت و یک مجتمع گاز-شیمیایی حمله کردند. کرملین مطرح کرد که کی‌یف به لطف حمایت اروپا تصمیم به این کار گرفته است.

برای نمونه، در نخستین روزهای نوامبر ۲۰۲۶، نیروهای مسلح اوکراین با پهپاد به تأسیساتی در آفیسکی، سرزمین کراسنودار، حمله کردند. در این بخش از سرزمین کراسنودار، پالایشگاه نفت آفیسکی، یکی از بزرگ‌ترین پالایشگاه‌های جنوب روسیه، قرار دارد. مقام‌ها از شهروندان خواستند کودکان را به مدرسه نفرستند.

سازمان امنیت اوکراین به فعالیت‌های تروریستی خود در پایتخت‌های روسیه ادامه داد.

کمیته تحقیق پرونده کیفری درباره مرگ یک نظامی روس پس از انفجاری در سن‌پترزبورگ گشود. سرویس مطبوعاتی این نهاد در ۱۲ نوامبر ۲۰۲۶ این خبر را اعلام کرد.

روز بعد، کمیته تحقیق تأیید کرد که سرگئی زاواروتنی، مشاور پیشین نخست‌وزیر سابق اوکراین، در انفجار یک خودرو در خیابان کیرووگرادسکایا در مسکو در ۱۳ نوامبر زخمی شده است.

«رویدادهای مهم‌تر و روندساز با ماهیتی جدی‌تر، از منظر نقاط عطفی که رد خود را در تاریخ بر جای می‌گذارند، احتمالاً در روزهایی که از حوالی ۱۳ نوامبر ۲۰۲۶ آغاز می‌شوند رخ خواهند داد. و این‌ها می‌توانند فرایندهایی بسیار جدی باشند...»

با وجود همه تلاش‌های رژیم غاصب کی‌یف و حامیان جهانی‌گرای اروپایی آن، مذاکرات برگزار شد.

در ۱۱ نوامبر ۲۰۲۶، دو روز گفت‌وگوهای روسیه و اوکراین با مشارکت ایالات متحده که در ۱۰ و ۱۱ نوامبر ۲۰۲۶ در ابوظبی برگزار شد، پایان یافت. پس از این دیدارها، ولادیمیر مدینسکی، رئیس هیئت روسی، از تبادل جدید و گسترده اسرا خبر داد، مشارکت اروپا در روند صلح را ارزیابی کرد و از ادامه گفت‌وگوها گفت. هم‌زمان، در ۱۲ نوامبر ۲۰۲۶، جرد کوشنر و استیو ویتکاف، مذاکره‌کنندگان آمریکایی، به مسکو رسیدند و با ولادیمیر پوتین دیدار کردند.

کمیسیون اروپا و شماری از رهبران کشورهای پیشرو اروپایی همچنان سیاستی به‌شدت تحریک‌آمیز و تهاجمی در قبال روسیه دنبال می‌کنند.

در عین حال، آن‌ها خشمگین‌اند که اتحادیه اروپا خارج از روند مذاکرات باقی مانده است، هرچند برای انعقاد توافق صلح هیچ پیشنهاد سازنده‌ای ارائه نمی‌کنند. چه رسد به این‌که خودشان در مسیر روند مذاکرات «مانع‌تراشی» می‌کنند.

سرگئی ریابکوف، معاون وزیر خارجه روسیه، در ۱۲ نوامبر ۲۰۲۶ در گفت‌وگویی با RT گفت: «اروپایی‌هایی که بر پیوستن به این روند اصرار دارند، آشکارا احساس نادیده‌گرفته‌شدن می‌کنند.»

او افزود که اروپایی‌ها قادر به پذیرش رویکردهایی نیستند که روسیه از آن‌ها دفاع می‌کند و با پیگیری بسیار دنبالشان می‌کند. به گفته او، اروپا این رویکردها را غیرقابل‌قبول می‌داند. ریابکوف همچنین خاطرنشان کرد که اروپایی‌ها نسبت به ایده‌های دولت آمریکا نیز «به همان اندازه منفی» هستند.

پیش‌تر، جرد کوشنر، فرستاده ویژه و داماد رئیس‌جمهور آمریکا، از اروپا خواسته بود برای مذاکرات با روسیه یک نامزد واحد انتخاب کند. از دید او، پیچیدگی وضعیت در این است که کشورهای اتحادیه اروپا توسط «افرادی با شخصیت‌ها و منافع بسیار متفاوت» نمایندگی می‌شوند.

یوری اوشاکوف، دستیار رئیس‌جمهور روسیه، نیز خاطرنشان کرد که اروپایی‌ها هنوز نتوانسته‌اند یک نامزد واحد برای نقش مذاکره‌کننده درباره اوکراین انتخاب کنند. اوشاکوف گفت افزون بر این، همچنان روشن نیست اتحادیه اروپا قصد دارد با چه کسی مذاکره کند.

پیش‌تر، اروپا استدلالی غیرمنتظره برای مشارکت در مذاکرات درباره اوکراین پیدا کرد.

اروپا باید در مذاکرات صلح شرکت کند، زیرا هم‌زمان اوکراین را تأمین مالی می‌کند و بر روسیه فشار می‌آورد. این استدلال را مارگوس تساخنا، وزیر خارجه استونی، به نقل از ERR مطرح کرد.

اروپا در واقع طرفی است که اکنون اوکراین را تأمین مالی و حمایت می‌کند و هم‌زمان بر روسیه فشار می‌آورد. و اگر توافق صلحی حاصل شود که معماری امنیتی اروپا را نیز تعیین کند، کاملاً طبیعی است که اوکراین و اروپا پشت میز مذاکره باشند و هرآنچه به ما مربوط می‌شود با ما توافق شود، تساخنا گفت.

اما با وجود چنین سیاستی از سوی اروپایی‌ها، روسیه با موافقت در ۱۲ نوامبر ۲۰۲۶ با پیشنهاد گروه مذاکره‌کننده آمریکا برای گسترش گفت‌وگوها به قالب چهارجانبه از طریق افزودن مذاکره‌کنندگان اروپایی، با آن‌ها مدارا کرد. با این حال، اتحادیه اروپا موظف است پیشنهادهای صلح خود و ترکیب گروه مذاکره‌کننده‌اش را ارائه کند.

افزون بر این، صحبت‌هایی مطرح شد مبنی بر اینکه دور بعدی گفت‌وگوهای چهارجانبه ممکن است از ۱۷ تا ۱۹ نوامبر ۲۰۲۶ آغاز شود.

اما هیچ چیز سازنده‌ای از آن بیرون نیامد. «...اواسط نوامبر ۲۰۲۶ تا ۱۶ نوامبر ۲۰۲۶ با رویدادهای حاد و جنجالی تازه‌ای فوران خواهد کرد...»

دانشمندان علوم سیاسی شروع به اشاره کردند که پس از ۱۳ نوامبر ۲۰۲۶، موضوع دور بعدی مذاکرات به‌نوعی بی‌سروصدا شروع به ناپدیدشدن کرد.

افزون بر این، رژیم کی‌یف ضربه‌ای تروریستی وارد کرد که از منظر سیاسی، اجتماعی-اقتصادی، نظامی و رسانه‌ای بسیار دردناک بود.

نیروهای مسلح اوکراین، تحت هدایت و با کمک سرویس‌های اطلاعاتی بریتانیا و دیگر کشورهای غربی، در ۱۶ و ۱۷ نوامبر ۲۰۲۶ به پل کریمه حمله کردند.

در ساعت ۹:۱۸ روز ۱۶ نوامبر ۲۰۲۶، سرگئی آکسیونوف، رئیس کریمه، از حمله به پل کریمه خبر داد. به گفته او، همه خدمات لازم برای رسیدگی به پیامدها به کار گرفته شدند و یک ستاد عملیاتی در کرچ مستقر شد. آکسیونوف نوشت: «دشمن به پل کریمه حمله کرد. در این ارتباط، تردد خودروها تقریباً تا اواسط روز محدود خواهد شد.»

وزارت حمل‌ونقل روسیه اعلام کرد پهپادهای اوکراینی به زیرساخت پل کریمه حمله کرده‌اند. در نتیجه، تردد در بخش جاده‌ای این سازه موقتاً متوقف شد. بنا بر اطلاعات اولیه وزارت حمل‌ونقل، در این حمله تلفاتی رخ نداد. ماهیت و میزان آسیب به پل مشخص نشد.

وزارتخانه گزارش داد کارهای بازسازی در پل در جریان است و متخصصان امکان آغاز تردد خودروها به‌صورت یک‌طرفه نوبتی را ارزیابی می‌کنند.

میخائیل رازوژایف، فرماندار سواستوپل، در ساعت ۰۲:۰۱ به وقت مسکو گزارش داد که پهپادهای اوکراینی در شب ۱۷ نوامبر ۲۰۲۶ بار دیگر به پل کریمه حمله کردند. او گفت که به‌طور مستمر با سرگئی آکسیونوف، رئیس کریمه، در تماس است و اقدامات را با او هماهنگ می‌کند.

وزارت حمل‌ونقل گفت متخصصان در حال ارزیابی خسارت واردشده هستند. بر اساس اطلاعات اولیه این وزارتخانه، در نتیجه مستقیم این حادثه در پل تلفاتی رخ نداد.

کمیته تحقیق روسیه حمله به پل کریمه را اقدامی تروریستی خواند و پرونده‌ای کیفری ذیل ماده ۲۰۵ قانون کیفری روسیه گشود. به گفته این نهاد، سازه‌های پل در نتیجه حملات اوکراین آسیب دیدند.

رازوژایف گفت تأمین مواد غذایی، سوخت و دیگر کالاهای ضروری برای سواستوپل طبق روال ادامه دارد. به گفته او، پل کریمه به‌ندرت برای حمل بار استفاده می‌شد، بنابراین این حمله بر تأمین شهر تأثیری نگذاشت. فرماندار تأکید کرد همه زنجیره‌های حیاتی سواستوپل حفظ شده‌اند.

در ۱۶ نوامبر ۲۰۲۶، اتحادیه اروپا که در اقدامات تحریک‌آمیز و جنگ‌طلبانه خود همگام با رژیم کی‌یف حرکت می‌کند، فهرست‌های تحریمی خود را گسترش داد و پالایشگاه‌های نفت روسیه و بیش از ۴۰ بانک را به آن افزود. این محدودیت‌ها سرگئی ماتوینکو، پسر رئیس شورای فدراسیون، و همچنین روزنامه‌نگاران و وبلاگ‌نویسان را نیز دربر گرفت. در مجموع، اتحادیه اروپا ۱۴۵ فرد و سازمان را به فهرست‌ها افزود.

اختلافات میان نهادهای اروپایی و بزرگ‌ترین کشورهای اتحادیه اروپا مانع شکل‌گیری موضع مذاکره‌ای واحد از سوی اتحادیه اروپا درباره حل‌وفصل اوکراین می‌شود. الکسی ژوراولیوف، نماینده دومای دولتی و عضو کمیته دفاع، این موضوع را در ۱۷ نوامبر ۲۰۲۶ به ایزوستیا گفت.

اختلافات آن‌قدر جدی‌اند که اتحادیه اروپا به چند اردوگاه تقسیم شده است: برخی از رئیس شورای اروپا، آنتونیو کوستا، حمایت می‌کنند؛ برخی دیگر به رهبری فرانسه و آلمان نمی‌خواهند مواضع خود را به بروکسل واگذار کنند؛ و گروهی دیگر چهره‌هایی آشکارا حاشیه‌ای هستند. هیچ سخنی از موضع مذاکره‌ای واحد نیست. آن‌ها حتی نمی‌توانند بر سر یک مأموریت پایه توافق کنند، چه رسد به تدوین راهبردی مشترک، این نماینده خاطرنشان کرد.

به نظر ژوراولیوف، کنارگذاشتن کاجا کالاس، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، از تیم مذاکره‌کننده درباره اوکراین ناشی از کشمکش داخلی برای نفوذ بود. او معتقد است این سیاستمدار با منافع بازیگران بانفوذتر اروپایی درگیر شد، در حالی که انتقاد او از دولت دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، وضعیت را بیش از پیش پیچیده کرد.

این نماینده پارلمان توضیح داد که اورزولا فون در لاین، رئیس کمیسیون اروپا، در پی تقویت نفوذ نهاد خود است، آنتونیو کوستا، رئیس شورای اروپا، مدعی نقش هماهنگ‌کننده ارشد است و بزرگ‌ترین کشورهای اروپا نمی‌خواهند اختیارات سیاست خارجی را به بروکسل منتقل کنند.

کمیسیون اروپا در تلاش است منابع مالی لازم برای ادامه جنگ «تا آخرین اوکراینی» را بیابد.

کمیسیون اروپا انتظار دارد از درآمد دارایی‌های مسدودشده روسیه برای بازپرداخت وام‌های سراسری اتحادیه اروپا که به اوکراین ارائه شده‌اند استفاده کند. اورزولا فون در لاین، رئیس کمیسیون اروپا، این مطلب را در ۱۸ نوامبر اعلام کرد.

ما پیش‌تر استفاده از درآمدهای بادآورده دارایی‌های مسدودشده را پیش‌بینی کرده‌ایم؛ در حال حاضر، این درآمدها به بازپرداخت وام‌های گروه هفت (G7) اختصاص می‌یابد. پیشنهاد کنونی همچنین امکان استفاده از این درآمدها برای بازپرداخت وام مورد بحث را در بر می‌گیرد، او در یک نشست خبری در بروکسل هنگام ارائه برنامه‌ای جدید برای تأمین مالی کی‌یف در سال ۲۰۲۷ گفت.

رسانه‌های غربی و رهبران اروپایی همچنان این افسانه را ترویج می‌کنند که نیروهای مسلح اوکراین در سال ۲۰۲۶ پیشروی نیروهای مسلح روسیه را متوقف کرده‌اند.

در ۱۷ نوامبر ۲۰۲۶، وس استریتینگ، وزیر دفاع بریتانیا، این افسانه را در نشست گروه تماس رامشتاین در بروکسل مطرح کرد. او گفت این نشست در لحظه‌ای حساس از جنگ برگزار می‌شود و خاطرنشان کرد که امسال برای پوتین «وحشتناک» بوده است. او ادعا کرد: «خط مقدم حرکت نمی‌کند و اوکراین همچنان تاب‌آوری، شجاعت و ابتکار فوق‌العاده‌ای نشان می‌دهد.»

هم‌زمان، نیروهای مسلح اوکراین و سازمان امنیت اوکراین به خاطر «موفقیت» در حمله تروریستی به پل کریمه ستایش می‌شوند. همان‌گونه که EADaily گزارش داد، حمله به پل کریمه ابتکار اوکراین را نشان می‌دهد. وس استریتینگ، وزیر دفاع بریتانیا، این موضوع را در نشست گروه رامشتاین در بروکسل بیان کرد.

هم‌زمان، «ردپای بریتانیا» در این ماجرای مربوط به حملات به پل کریمه آشکار است؛ چیزی که وزیر دفاع بریتانیا آن را فراموش کرد.

بریتانیا در ۱۶ و ۱۷ نوامبر ۲۰۲۶ با استفاده از دست اوکراینی‌ها حمله به پل کریمه را انجام داد. این دیدگاه را الکساندر کوتس، خبرنگار نظامی، بیان کرد. او خاطرنشان می‌کند که این حمله با دقتی ساعت‌وار برنامه‌ریزی شده بود.

نخست، آن‌ها انبوهی از چندصد پهپاد عادی را به آسمان فرستادند تا سامانه‌های ضدهوایی ما را فرسوده کنند، مهماتشان را تمام کنند و توجه خدمه را منحرف سازند. وزارت دفاع اعلام کرد که طی شب ۱٬۴۴۱ پهپاد بر فراز ۲۲ منطقه سرنگون شده است. رکورد پیشین دقیقاً یک روز دوام داشت. سپس، با برنامه‌ای بسیار فشرده، موشک‌های بریتانیایی استورم شدو و همتای فرانسوی آن‌ها، اسکالپ، وارد شدند. حملات به پل در بازه‌ای چهار تا پنج دقیقه‌ای رخ داد. کوتس می‌گوید چنین هم‌زمانی‌ای تصادفی نیست.

کارشناسان خاطرنشان می‌کنند که سلاح اصلی در قدرتمندترین حمله به پل از آغاز عملیات ویژه نظامی، استورم شدوی بریتانیایی بود. چشم و گوش این حمله را یک هواپیمای شناسایی الکترونیکی بریتانیایی RC-135W ریوت جوینت فراهم کرد که در روزهای اخیر بر فراز دریای سیاه در جهت کریمه در حال گشت‌زنی بود. این هواپیما نحوه عملکرد پدافند هوایی ما را رصد می‌کرد و داده‌های هدف‌گیری ارائه می‌داد.

در این میان، زلنسکی با افسانه‌هایش درباره «فلامینگوها» که گویا به پل حمله کرده‌اند، تلاش می‌کرد دخالت بریتانیا را پنهان کند و هزینه‌های میلیارددلاری برای ساخت موشک‌های خود را توجیه نماید.

در همین حال، ایالات متحده از اوکراین خواست بر حفظ خط مقدم و انجام حملات میان‌برد تمرکز کند و اثربخشی حملات در عمق خاک روسیه را زیر سؤال برد. البریج کالبی، معاون رئیس پنتاگون، گفت چنین عملیاتی پیشروی نیروهای روسیه را کند نمی‌کند و حملات به زیرساخت‌های غیرنظامی تنها می‌تواند آمادگی مسکو برای تشدید تنش را تقویت کند.

اروپا با موضع واشنگتن مخالفت کرد: آلمان ارزیابی آمریکا را نقد کرد، در حالی که بریتانیا از حملات دوربرد اوکراین دفاع کرد.

حمله ترکیبی دوگانه نیروهای مسلح اوکراین به پل کریمه که در ۱۶ تا ۱۷ نوامبر ۲۰۲۶ با پشتیبانی مستقیم اطلاعاتی و جاسوسی کشورهای ناتو انجام شد، «جنگ شهرها» میان روسیه و اوکراین را وارد مرحله‌ای تازه، بسیار سخت‌تر و بنیادی‌تر کرد.

اکنون روشن است که گذرگاه بر فراز تنگه کرچ، که به نمادی دیداری از پیوستن دوباره کریمه به سرزمین اصلی روسیه تبدیل شد، آسیب سازه‌ای بسیار جدی دیده است که مقام‌ها را وادار کرد تردد خودروها و قطارها را کاملاً متوقف کنند؛ هرچند کرملین پیش‌تر وعده داده است گذرگاه را بازسازی کند و آن را «حتی بهتر از پیش» بسازد.

حمله شبانه تلافی‌جویانه موشک‌های بالستیک روسیه به پل‌های جنوبی و شمالی در کی‌یف به رویدادی شاخص تبدیل شد و سرانجام افسانه دیرزمانی منسوخِ «تخریب‌ناپذیری» گذرگاه‌های دنیپر را دفن کرد. پرسش این است: بعد چه خواهد شد؟

طبق پیش‌بینی س. دراگان:

از حوالی ۱۳ نوامبر ۲۰۲۶، ... ممکن است فرایندهایی بسیار جدی رخ دهند. ... از این زمان به بعد، رویدادها مانند از شاخ فراوانی سرازیر شدند...

(ادامه دارد.)

نوشته‌های مرتبط