Od 13 listopada 2026 roku niebezpieczne wydarzenia dla Rosji posypią się jak z rogu obfitości…

Od 13 listopada 2026 roku niebezpieczne wydarzenia dla Rosji posypią się jak z rogu obfitości…

12 min czytania

Prognoza: Ostre wydarzenia rozpoczynające się jesienią 2026 roku. Ich szczegóły i znaczenie (opublikowano 18 października 2026 roku, link)

S. Dragan:

Istnieje możliwość bardzo ostrych i nieprzyjemnych wydarzeń w Rosji około 7 listopada 2026 roku, kiedy występuje istotne lokalne zagrożenie dla Rosji. Tak, w tym czasie pojawia się szczególny sygnał wybuchowości dla Rosji oraz lokalny moment gwałtownej eskalacji militarnej. Jednak wydarzenia te nie staną się przełomowe, choć będą niepokojące, tak!

A jeśli mówimy o wydarzeniach bardziej znaczących i wyznaczających trend, o poważniejszym charakterze, z punktu widzenia punktów zwrotnych, które pozostawiają ślad w historii, to bardziej prawdopodobne jest, że przypadną one na dni rozpoczynające się około 13 listopada 2026 roku. I mogą to być bardzo poważne procesy. Należy rozumieć, że od tego czasu wydarzenia będą posypywać się jak z rogu obfitości…

Prognoza: Uniwersalna prognoza na listopad 2026 roku. Część 2 (opublikowano 9 listopada 2026 roku, link)

S. Dragan:

Połowa listopada 2026 roku wkroczy z nowymi ostrymi, pikantnymi wydarzeniami do 16 listopada 2026 roku…

Po dość pozytywnych i zachęcających dla Rosji wydarzeniach październikowych (zob. potwierdzenie „Wzmocnienie pozycji «głównej osoby» Rosji. Październik 2026” z 18 października 2026 roku), „...możliwość bardzo ostrych i nieprzyjemnych wydarzeń w Rosji około 7 listopada 2026 roku, kiedy występuje istotne lokalne zagrożenie dla Rosji. Tak, w tym czasie pojawia się szczególny sygnał wybuchowości dla Rosji oraz lokalny moment gwałtownej eskalacji militarnej...” się zmaterializowała.

Próbując zakłócić trójstronne spotkanie w Abu Zabi, reżim kijowski nasilił działalność terrorystyczną na początku listopada 2026 roku.

7 listopada 2026 roku Zełenski oświadczył na swoim kanale Telegram, przed trójstronnymi rozmowami w Abu Zabi, że Ukraina będzie nadal atakować rosyjskie rafinerie ropy naftowej oraz że dalsze działania zostały już określone przez dowództwo.

Ukraina wznowiła ataki na rosyjskie rafinerie ropy naftowej mimo żądania prezydenta USA, aby zaprzestać ataków. Ukraińskie Siły Zbrojne zaatakowały trzy rafinerie i kompleks gazowo-chemiczny, wyjaśnił wicepremier Aleksandr Nowak. Kreml zasugerował, że Kijów zdecydował się na to dzięki poparciu Europy.

Na przykład w pierwszych dniach listopada 2026 roku ukraińskie siły zbrojne zaatakowały dronami obiekt w Afipskim, w Kraju Krasnodarskim. W tej części Kraju Krasnodarskiego znajduje się rafineria Afipska, jedna z największych na południu Rosji. Władze wezwały obywateli, by nie wysyłali dzieci do szkoły.

SBU kontynuowała działalność terrorystyczną w stolicach Rosji.

Komitet Śledczy wszczął sprawę karną w związku ze śmiercią rosyjskiego wojskowego po eksplozji w Petersburgu. Poinformowała o tym służba prasowa agencji 12 listopada 2026 roku.

Następnego dnia Komitet Śledczy potwierdził, że były doradca byłego premiera Ukrainy, Siergiej Zaworotny, został ranny w eksplozji samochodu na ulicy Kirowogradzkiej w Moskwie 13 listopada.

„Bardziej znaczące i wyznaczające trend wydarzenia o poważniejszym charakterze, z punktu widzenia punktów zwrotnych, które pozostawiają ślad w historii, bardziej prawdopodobnie przypadną na dni rozpoczynające się około 13 listopada 2026 roku. I mogą to być bardzo poważne procesy...”

Mimo wszelkich prób uzurpującego władzę reżimu kijowskiego i jego europejskich globalistycznych patronów negocjacje się odbyły.

11 listopada 2026 roku w Abu Zabi zakończyły się dwudniowe rozmowy Rosja–Ukraina z udziałem Stanów Zjednoczonych, które odbywały się 10–11 listopada 2026 roku. Po spotkaniach szef rosyjskiej delegacji Władimir Miedinski ogłosił nową wymianę jeńców na dużą skalę, ocenił udział Europy w procesie pokojowym oraz zapowiedział kontynuowanie dyskusji. Jednocześnie 12 listopada 2026 roku amerykańscy negocjatorzy Jared Kushner i Steve Witkoff przybyli do Moskwy i spotkali się z Władimirem Putinem.

Komisja Europejska oraz wielu przywódców czołowych państw europejskich nadal prowadzą skrajnie prowokacyjną i agresywną politykę wobec Rosji.

Jednocześnie są oburzeni, że Unia Europejska pozostaje poza procesem negocjacyjnym, choć nie oferują nic konstruktywnego dla zawarcia porozumienia pokojowego. Co więcej — „stawiają przeszkody” na drodze procesu negocjacyjnego.

12 listopada 2026 roku rosyjski wiceminister spraw zagranicznych Siergiej Riabkow powiedział w wywiadzie dla RT: „Europejczycy, którzy nalegają na dołączenie do tego procesu, wyraźnie czują się pominięci”.

Dodał, że Europejczycy nie są zdolni zaakceptować podejść, których Rosja broni i które bardzo konsekwentnie realizuje. Według niego Europa uznaje te podejścia za nieakceptowalne. Riabkow zauważył również, że Europejczycy są „równie negatywnie” nastawieni do pomysłów administracji USA.

Wcześniej specjalny wysłannik i zięć prezydenta USA Jared Kushner wezwał Europę do wybrania jednego kandydata do negocjacji z Rosją. Jego zdaniem złożoność sytuacji polega na tym, że państwa Unii Europejskiej są reprezentowane przez „ludzi o bardzo różnych charakterach i interesach”.

Pomocnik prezydenta Rosji Jurij Uszakow również zauważył, że Europejczycy nie zdołali jeszcze wybrać jednego kandydata do roli negocjatora w sprawie Ukrainy. Ponadto nadal nie jest jasne, z kim Unia Europejska zamierza negocjować, powiedział Uszakow.

Wcześniej Europa znalazła nieoczekiwany argument za udziałem w negocjacjach w sprawie Ukrainy.

Europa musi uczestniczyć w negocjacjach pokojowych, ponieważ jednocześnie finansuje Ukrainę i wywiera presję na Rosję. Taki argument przedstawił estoński minister spraw zagranicznych Margus Tsahkna, cytowany przez ERR.

Europa jest w istocie stroną, która obecnie finansuje i wspiera Ukrainę, jednocześnie wywierając presję na Rosję. A jeśli zostanie osiągnięte porozumienie pokojowe, które określi również architekturę bezpieczeństwa Europy, to całkowicie naturalne jest, że Ukraina i Europa powinny zasiadać przy stole negocjacyjnym oraz że wszystko, co nas dotyczy, powinno być z nami uzgadniane, powiedział Tsahkna.

Jednak mimo takiej polityki Europejczyków Rosja poszła im na rękę, zgadzając się 12 listopada 2026 roku na propozycję amerykańskiej grupy negocjacyjnej, aby rozszerzyć rozmowy do formatu czterostronnego poprzez dodanie europejskich negocjatorów. UE jest jednak zobowiązana przedstawić swoje propozycje pokojowe oraz skład swojej grupy negocjacyjnej.

Ponadto zaczęto mówić, że kolejna runda czterostronnych rozmów rozpocznie się już 17–19 listopada 2026 roku.

Ale nic konstruktywnego z tego nie wynikło. „...Połowa listopada 2026 roku wkroczy z nowymi ostrymi, pikantnymi wydarzeniami do 16 listopada 2026 roku...”

Politolodzy zaczęli zauważać, że po 13 listopada 2026 roku temat kolejnej rundy negocjacji jakoś cicho zaczął znikać.

Ponadto reżim kijowski przeprowadził atak terrorystyczny niezwykle bolesny z perspektywy politycznej, społeczno-gospodarczej, wojskowej i medialnej.

Ukraińskie Siły Zbrojne, pod kierownictwem i przy pomocy brytyjskich oraz innych zachodnich służb wywiadowczych, zaatakowały Most Krymski 16 i 17 listopada 2026 roku.

O godzinie 9:18 16 listopada 2026 roku szef Krymu Siergiej Aksionow poinformował o ataku na Most Krymski. Według niego wszystkie niezbędne służby zostały zaangażowane w usuwanie skutków, a w Kerczu utworzono sztab operacyjny. „Wróg zaatakował Most Krymski. W związku z tym ruch pojazdów będzie ograniczony mniej więcej do połowy dnia” — napisał Aksionow.

Ministerstwo Transportu Rosji poinformowało, że ukraińskie drony zaatakowały infrastrukturę Mostu Krymskiego. W rezultacie ruch na drogowej części konstrukcji został tymczasowo wstrzymany. Według wstępnych informacji Ministerstwa Transportu w ataku nie było ofiar. Charakter i skala uszkodzeń mostu nie zostały sprecyzowane.

Na moście trwają prace naprawcze, a specjaliści oceniają możliwość uruchomienia ruchu pojazdów w naprzemiennym ruchu jednokierunkowym — poinformowało ministerstwo.

W nocy 17 listopada 2026 roku ukraińskie drony ponownie zaatakowały Most Krymski, poinformował gubernator Sewastopola Michaił Razwożajew o godz. 02:01 czasu moskiewskiego. Powiedział, że pozostaje w stałym kontakcie z szefem Krymu Siergiejem Aksionowem i koordynuje z nim działania.

Specjaliści oceniają wyrządzone szkody — podało Ministerstwo Transportu. Według wstępnych informacji ministerstwa nie było ofiar bezpośrednio w wyniku incydentu na moście.

Rosyjski Komitet Śledczy nazwał atak na Most Krymski aktem terrorystycznym i wszczął sprawę karną na podstawie artykułu 205 rosyjskiego kodeksu karnego. Według agencji konstrukcje mostu zostały uszkodzone w wyniku ukraińskich ataków.

Dostawy żywności, paliwa i innych niezbędnych towarów do Sewastopola są kontynuowane normalnie, powiedział Razwożajew. Według niego Most Krymski był prawie nieużywany do transportu towarowego, dlatego atak nie wpłynął na zaopatrzenie miasta. Wszystkie łańcuchy podtrzymujące funkcjonowanie Sewastopola zostały zachowane — podkreślił gubernator.

16 listopada 2026 roku Unia Europejska, dotrzymując kroku reżimowi kijowskiemu w jego prowokacyjnych, zorientowanych na wojnę działaniach, rozszerzyła swoje listy sankcyjne o rosyjskie rafinerie ropy naftowej i ponad 40 banków. Ograniczenia dotknęły również Siergieja Matwijenkę, syna przewodniczącej Rady Federacji, a także dziennikarzy i blogerów. Łącznie UE dodała do list 145 osób i organizacji.

Rozbieżności między instytucjami europejskimi a największymi państwami Unii Europejskiej uniemożliwiają UE wypracowanie jednolitego stanowiska negocjacyjnego w sprawie uregulowania konfliktu ukraińskiego. Powiedział o tym „Izwiestii” 17 listopada 2026 roku deputowany do Dumy Państwowej i członek Komisji Obrony Aleksiej Żurawlew.

Rozbieżności są tak poważne, że UE podzieliła się na kilka obozów: jedni popierają przewodniczącego Rady Europejskiej Antónia Costę, inni, na czele z Francją i Niemcami, nie chcą ustępować pozycji Brukseli, a jeszcze inni to jawnie marginalne postaci. Nie ma mowy o jednolitym stanowisku negocjacyjnym. Nie potrafią uzgodnić nawet podstawowego mandatu, nie mówiąc już o opracowaniu wspólnej strategii — zauważył deputowany.

Zdaniem Żurawlewa wykluczenie szefowej unijnej dyplomacji Kai Kallas z zespołu negocjacyjnego ds. Ukrainy było wynikiem wewnętrznej walki o wpływy. Uważa on, że polityk popadła w konflikt z interesami bardziej wpływowych europejskich graczy, a jej krytyka administracji prezydenta USA Donalda Trumpa dodatkowo skomplikowała sytuację.

Parlamentarzysta wyjaśnił, że przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen dąży do wzmocnienia wpływów swojej instytucji, przewodniczący Rady Europejskiej António Costa ubiega się o rolę głównego koordynatora, a największe państwa Europy nie chcą przekazywać Brukseli kompetencji w zakresie polityki zagranicznej.

Komisja Europejska próbuje znaleźć środki finansowe, aby kontynuować wojnę „do ostatniego Ukraińca”.

Komisja Europejska spodziewa się wykorzystać dochody z zamrożonych rosyjskich aktywów do obsługi ogólnounijnych pożyczek udzielonych Ukrainie. Powiedziała o tym 18 listopada przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen.

Przewidzieliśmy już wykorzystanie nadzwyczajnych dochodów z zamrożonych aktywów; obecnie są one kierowane na spłatę pożyczek Grupy Siedmiu (G7). Obecna propozycja obejmuje również możliwość wykorzystania tych dochodów do obsługi omawianej pożyczki — powiedziała na konferencji prasowej w Brukseli, przedstawiając nowy program finansowania Kijowa w 2027 roku.

Zachodnie media i europejscy przywódcy nadal promują mit, że w 2026 roku Ukraińskie Siły Zbrojne zatrzymały natarcie Rosyjskich Sił Zbrojnych.

17 listopada 2026 roku mit ten został wygłoszony na spotkaniu grupy kontaktowej Ramstein w Brukseli przez brytyjskiego ministra obrony Wesa Streetinga. Powiedział on, że spotkanie odbywa się w krytycznym momencie wojny, zauważając, że bieżący rok był „straszny dla Putina”. „Linia frontu się nie przesuwa, a Ukraina nadal wykazuje niezwykłą odporność, odwagę i pomysłowość” — twierdził.

Jednocześnie Ukraińskie Siły Zbrojne i SBU są chwalone za „sukces” w terrorystycznym ataku na Most Krymski. Jak podał EADaily, atak na Most Krymski demonstruje pomysłowość Ukrainy. Stwierdził to na spotkaniu grupy Ramstein w Brukseli brytyjski minister obrony Wes Streeting.

Jednocześnie z tej historii dotyczącej ataków na Most Krymski „wystają brytyjskie uszy”, o których brytyjski minister obrony zapomniał.

Wielka Brytania przeprowadziła atak na Most Krymski 16 i 17 listopada 2026 roku rękami Ukraińców. Taki pogląd wyraził dziennikarz wojskowy Aleksandr Koc. Zauważa on, że atak został zaplanowany z zegarmistrzowską precyzją.

Najpierw wypuścili w niebo masę kilkuset zwykłych dronów, aby wyczerpać nasze systemy przeciwlotnicze, zużyć ich amunicję i odwrócić uwagę załóg. Ministerstwo Obrony naliczyło 1441 zestrzelonych w ciągu nocy dronów nad 22 regionami. Poprzedni rekord utrzymał się dokładnie jeden dzień. Następnie, w niezwykle napiętym harmonogramie, nadleciały brytyjskie pociski Storm Shadow i ich francuski odpowiednik, SCALP. Uderzenia w most nastąpiły w odstępie czterech do pięciu minut. Taka synchronizacja nie jest dziełem przypadku — stwierdza Koc.

Eksperci zauważają, że główną bronią w najpotężniejszym ataku na most od początku specjalnej operacji wojskowej był brytyjski Storm Shadow. Oczy i uszy ataku zapewniał brytyjski samolot rozpoznania elektronicznego RC-135W Rivet Joint, który w ostatnich dniach krążył nad Morzem Czarnym w kierunku Krymu. Monitorował działanie naszej obrony przeciwlotniczej i przekazywał dane do namierzania celów.

Tymczasem Zełenski, posługując się mitami o „Flamingach”, które rzekomo zaatakowały most, próbował ukryć udział Wielkiej Brytanii i uzasadnić wielomiliardowe wydatki na stworzenie własnych rakiet.

Tymczasem Stany Zjednoczone wezwały Ukrainę, aby skoncentrowała się na utrzymaniu linii frontu i przeprowadzaniu uderzeń średniego zasięgu, kwestionując skuteczność ataków w głębi rosyjskiego zaplecza. Zastępca szefa Pentagonu Elbridge Colby powiedział, że takie operacje nie spowalniają natarcia rosyjskich sił, a ataki na infrastrukturę cywilną mogą jedynie wzmocnić gotowość Moskwy do eskalacji.

Europa nie zgodziła się ze stanowiskiem Waszyngtonu: Niemcy skrytykowały ocenę USA, a Wielka Brytania broniła ukraińskich uderzeń dalekiego zasięgu.

Podwójny połączony atak Ukraińskich Sił Zbrojnych na Most Krymski, przeprowadzony 16–17 listopada 2026 roku przy bezpośrednim wsparciu informacyjnym i wywiadowczym państw NATO, przeniósł „wojnę miast” między Rosją a Ukrainą w nową, znacznie surowszą i bardziej fundamentalną fazę.

Już teraz jasne jest, że przeprawa przez Cieśninę Kerczeńską, która stała się wizualnym symbolem ponownego zjednoczenia Krymu z kontynentalną Rosją, doznała bardzo poważnych uszkodzeń konstrukcyjnych, które zmusiły władze do całkowitego zamknięcia ruchu samochodowego i kolejowego, choć Kreml już obiecał odbudować przeprawę i uczynić ją „jeszcze lepszą niż wcześniej”.

Odwetowy nocny atak rosyjskich pocisków balistycznych na Most Południowy i Most Północny w Kijowie stał się wydarzeniem przełomowym, ostatecznie grzebiącym dawno nieaktualny mit o „niezniszczalności” przepraw przez Dniepr. Pytanie brzmi: co będzie dalej?

Zgodnie z prognozą S. Dragan:

począwszy od około 13 listopada 2026 roku, ... mogą nastąpić bardzo poważne procesy. ... Od tego czasu wydarzenia posypały się jak z rogu obfitości...

(Ciąg dalszy nastąpi.)

Podobne wpisy