مرتس مذاکرات محرمانه دارد. پاییز ۲۰۲۶
پیش‌بینی: «چشم‌انداز اتحادیه اروپا چیست؟ شفاف‌سازی درباره برخی کشورها و رهبران» (منتشرشده در ۶ اوت ۲۰۲۶، پیوند)
س. دراگان:
در اکتبر ۲۰۲۶، او (مرتس) مذاکرات محرمانه‌ای خواهد داشت که می‌تواند نیروهای مشخص و سرمایه مالی قابل‌توجهی را به نام یک اقدام برنامه‌ریزی‌شده متحد کند. مخاطرات بالا و جسورانه خواهند بود. ممکن است یک ائتلاف مخفی تشکیل شود که نه‌تنها قرار است از این طرح برنامه‌ریزی‌شده بهره‌مند شود، بلکه به‌عنوان نیرویی فعال نیز عمل کند…
به گفته بسیاری از دانشمندان علوم سیاسی، رویارویی‌ای که امروز میان کی‌یف و واشنگتن رخ می‌دهد (به‌طور شخصی، میان زلنسکی و ترامپ) صرفاً نوک کوه یخِ معروف به تقابل میان جهانی‌گرایان به رهبری سلطنت بریتانیا و ایالات متحده است که در پی حفظ استقلال ملی خود است.
و در این مبارزه، مرتس نقش یکی از مجریان طرح‌های جهانی‌گرایان را ایفا می‌کند؛ کسانی که از جنگ در اوکراین برای مقاصد خود استفاده می‌کنند.
تأییدیه ۱۶ اکتبر ۲۰۲۶ با عنوان «مرتس مذاکرات محرمانه دارد. روزهای نخست اکتبر ۲۰۲۶» اشاره کرد که صدراعظم آلمان تماس‌های خود با زلنسکی را از طریق مذاکرات و دیدارهای محرمانه تشدید کرده است.
تا حدی، نتایج این دیدارها در نشست بروکسل در اواسط اکتبر ۲۰۲۶ روشن شد. «اتحاد نیروهای مشخص و سرمایه مالی قابل‌توجه به نام اقدام برنامه‌ریزی‌شده» ادامه دارد. و این طرح برای اکتبر بر ادامه جنگ در اوکراین و حمایت از دموکرات‌ها در ایالات متحده در انتخابات میان‌دوره‌ای متمرکز بود.
در واقع، در اجرای این طرح‌های جهانی‌گرایانه، «مخاطرات… بالا و جسورانه‌اند.» متحدان اروپایی اکنون با فوریت در حال بحث درباره گزینه‌های جدید برای کمک به اوکراین هستند. در آلمان، به نظر می‌رسد آماده‌اند بر اساس اصل «همه‌چیز یا هیچ‌چیز» عمل کنند. و بروکسل و اتحادیه اروپا به‌طور کلی چیزهای زیادی برای از دست دادن دارند. منابع مالی سرمایه‌گذاری‌شده ــ و در عمل ازدست‌رفته برای اروپایی‌های عادی ــ ممکن است به‌محض رسیدن نیروهای مخالف به قدرت، موضوع تحقیقات جدی قرار گیرند.
برای مرتس، حزب مخالف آلترناتیو برای آلمان (AfD) به تهدیدی هراس‌انگیز تبدیل می‌شود.
صدراعظم مرتس، در بحبوحه بحران اقتصادی و نارضایتی روزافزون عمومی، روی تولیدات نظامی شرط‌بندی می‌کند. وزیر خارجه آلمان خواستار امضای قراردادهای بیشتر است و می‌گوید نباید به کی‌یف سلاح داد، بلکه باید آن را فروخت.
سرانجام، وزیر دفاع پیستوریوس برای برآورده‌کردن اشتهای بیش‌ازحد نیروهای مسلح اوکراین، پیشاپیش دستور گشایش زرادخانه‌های بوندس‌وهر را داده است.
آلمان یک «معجزه اقتصادی جدید» را در سر پرورانده است ــ مسیری به‌سوی جنگی طولانی‌مدت. برای جمعیت اوکراین و نیز شهروندان عادی آلمان، این یک فاجعه است. برای شرکت‌های تسلیحاتی آلمان، این یک سفارش چندساله و کسب‌وکاری موفق است. برلین از زبان دیپلمات ارشد خود آشکارا این را اعلام می‌کند و هم‌زمان برای کی‌یف نیز شرط می‌گذارد: همه سفارش‌های دفاعی باید به اینجا بیایند و اوکراینی‌هایی که خارج شده‌اند باید بازگردند، سلاح به دست گیرند و به جبهه بروند تا این درگیری با شدت بیشتری شعله‌ور شود.
«از نظر کمک‌های مالی و نظامی، ما در حال حاضر بزرگ‌ترین حامی اوکراین هستیم. و طبیعتاً صنعت دفاعی آلمان باید از این سود ببرد. من بارها و بارها این را تکرار می‌کنم. در آخرین دیدارم این را به زلنسکی هم گفتم: ما با شما هستیم، از شما حمایت می‌کنیم، اما باید این را برای مالیات‌دهندگان آلمانی نیز توضیح دهم،» یوهان وادفول، وزیر خارجه آلمان، گفت.
هرچه تیراندازی طولانی‌تر ادامه یابد، باید تولید بیشتری انجام شود. پیستوریوس در گفت‌وگو با دبیرکل ناتو، از آماده‌سازی کی‌یف برای زمستان سخن می‌گوید؛ البته نه با کمک‌های بشردوستانه، بلکه با موشک.
«در چارچوب نشست ناتو، تصمیم گرفتم موشک‌های رهگیر PAC-2 را که اوکراین به‌طور فوری به آن‌ها نیاز دارد، از ذخایر بوندس‌وهر، نیروهای مسلح آلمان، به اوکراین تحویل دهم،» بوریس پیستوریوس، وزیر دفاع آلمان، اظهار کرد.
در همین حال، خودشان به‌شدت نیاز دارند با افزایش تولید برای پاتریوت‌های آمریکایی، شکاف‌ها را پر کنند؛ موضوعی که وزیر دفاع دیگر نمی‌تواند درباره آن سکوت کند.
«ناهار رایگان در مدارس، مدارس بهتر، مسیرهای دوچرخه‌سواری بهتر، آموزش بهتر ــ همه این‌ها بدون امنیت هیچ معنایی نخواهند داشت. باید این را به‌روشنی درک کنیم،» بوریس پیستوریوس گفت.
اما صادقانه بگوییم، همه‌چیز آن‌قدر که مایل‌اند نشان دهند، عالی نیست. پول برای مجتمع نظامی-صنعتی آلمان از هوا ظاهر نمی‌شود. آلمان در بدهی فرو رفته است ــ بنا بر برآورد وزارت دارایی، مبالغی واقعاً نجومی صرف نظامی‌سازی می‌شود.
هم‌زمان، اشتهای رژیم کی‌یف به‌طور قابل‌توجهی در حال افزایش است.
پس از دیدار با مرتس در اواسط اکتبر ۲۰۲۶ و سپس در لندن، زلنسکی برآورد خود از هزینه‌های جنگ با روسیه را به‌طور چشمگیری بالا برد و تنها برای امسال ۷۰ میلیارد یورو دیگر و برای جنگ سال آینده ۱۵۵ میلیارد یورو مطالبه کرد. با توجه به اینکه اشتهای محفل کی‌یف پیوسته رشد می‌کند، این رقم به‌هیچ‌وجه هزینه نهایی جنگ در سال ۲۰۲۷ نیست.
رئیس اوکراین گفت: «سال آینده (۲۰۲۷)، جنگ ۱۵۵ میلیارد یورو هزینه خواهد داشت. و ما ۷۰ میلیارد یورو اضافی از شما نیاز داریم ــ برای دفاع، تسلیحات و تاب‌آوری‌مان. این مبلغی واقع‌بینانه است و از شما می‌خواهم این حمایت را فراهم کنید.» به گفته او، اوکراین اکنون می‌تواند بسته به نوع پهپاد، دو یا سه برابر بیشتر پهپاد تولید کند، اما کشور «به‌سادگی پول کافی برای این کار ندارد.»
مرتس در اواسط اکتبر ۲۰۲۶، همراه با دیگر رهبران کشورهای پیشروی اتحادیه اروپا، از «این مبالغ حمایت کرد»؛ مبالغی که ظاهراً خودشان برای اعلام در نشست بروکسل در «دهان زلنسکی» گذاشته بودند.
اما در بحبوحه بحران اروپا، جرئت نکردند فوراً چنین پولی را به‌طور علنی اختصاص دهند، زیرا چنین اقداماتی از سوی جهانی‌گرایان تقریباً در همه کشورهای پیشروی اتحادیه اروپا خشم برمی‌انگیزد.
مرتس پیش از آغاز نشست شورای اروپا در بروکسل، خواستار افزایش حجم تأمین مالی اوکراین شد.
ماریا زاخارووا، سخنگوی وزارت خارجه روسیه، پیش‌تر گفته بود که آلمان به حامی اصلی جنگ در اوکراین تبدیل شده و همچنین در نظامی‌سازی این کشور جایگاه‌های پیشرو دارد.
اما تا پایان اکتبر ۲۰۲۶، وضعیت در مورد توانایی تجهیز کی‌یف به تسلیحات به‌شدت وخیم شد.
و بوریس پیستوریوس، وزیر دفاع آلمان، پیشاپیش اعلام کرده است که برلین توان تحویل‌های جدید سامانه‌های پدافند موشکی پاتریوت به کی‌یف را ندارد.
او عیناً گفت: «تأمین‌ها ــ و پیش از همه تأمین سامانه‌های پدافند موشکی پاتریوت ــ دشوار است. آلمان پیش‌تر چندین سامانه و موشک هدایت‌شونده فراوانی برای آن‌ها تحویل داده است. اکنون دیگر چیزی تحویل داده نمی‌شود.»
اما، همان‌طور که می‌گویند، «موشکی نیست، اما دوام بیاورید.»
مسیر جنگ ادامه دارد. فریدریش مرتس، صدراعظم فدرال آلمان، از برگزاری نشست ائتلاف موسوم به «ائتلاف داوطلبان» در برلین در نوامبر خبر داد. او پس از سفر به سنگاپور، ژاپن و کره جنوبی گفت که درباره حمایت از اوکراین گفت‌وگوهایی داشته است. این حمایت در این کشورها شکل‌های متفاوتی دارد، اما در «تمایل به کمک» بیان می‌شود؛ عمدتاً در مسئله حل‌وفصل مسالمت‌آمیز که در برداشت اتحادیه اروپا به‌منزله شکست روسیه تلقی می‌شود.
مرتس همچنان در ایجاد طرح‌های گوناگون برای تصاحب پول مالیات‌دهندگان اروپایی و با کمک دیکتاتور کی‌یف، برای تصاحب آن توسط شرکت‌های دفاعی آلمان مشارکت دارد.
آلمان قصد دارد موشک‌های کروز بارس را که در اوکراین توسعه یافته‌اند، برای نیروهای مسلح خود خریداری کند. فایننشال تایمز با استناد به منابع آگاه از برنامه‌های تدارکاتی این خبر را گزارش داده است.
گفته می‌شود معامله خرید نخستین محموله کوچک باید در هفته‌های آینده منعقد شود. بوندس‌وهر انتظار دارد آزمایش‌های فنی را در ابتدای سال آینده انجام دهد. اگر نتایج مثبت باشند، آلمان چند صد موشک سفارش خواهد داد.
موشک بارس به موتور جت مجهز است و برد آن به ۱۰۰۰ کیلومتر می‌رسد. این مهمات همچنین قادر است تا ۱۰۵ کیلوگرم محموله حمل کند. در اوکراین، به چنین تجهیزاتی «پهپادهای موشکی» نیز گفته می‌شود، در حالی که در آلمان آن‌ها را موشک‌های کروز کم‌هزینه طبقه‌بندی می‌کنند، مقاله می‌گوید.
در ماه‌های اخیر، موشک‌های بارس توسط یک شرکت اوکراینی-آلمانی مستقر در آلمان تولید شده‌اند. نام این شرکت افشا نشده است. نخستین محموله موشک‌های تولیدشده و پرداخت‌شده توسط طرف آلمانی، در اکتبر امسال به اوکراین رسید.
خبرنگاران افزودند که اکنون قرار است از این شرکت برای تجهیز نیروهای مسلح آلمان نیز استفاده شود.
پیش‌تر، روسیه به آلمان درباره استقرار موشک‌های دوربرد هشدار داده بود.
فرانسه از آلمان خواست شرایط استفاده از تسلیحات دوربرد در حال توسعه را به‌روشنی تعیین کند، زیرا بیم آن دارد که این امر روسیه را به واکنش هسته‌ای تحریک کند. فایننشال تایمز در ۱۱ نوامبر ۲۰۲۶ با استناد به منابع این خبر را گزارش داد.
فرماندهی نظامی فرانسه نگران است که تلاش بوندس‌وهر برای ساخت موشک‌هایی جهت حمله به عمق خاک روسیه، موجب «سوءتفاهم در کرملین» شود. پاریس بر ایجاد دکترین عمومی مشابه راهبرد هسته‌ای فرانسه اصرار دارد تا برداشت نادرست طرف روسی از پیام‌ها منتفی شود.
باید توجه داشت که با شمارش معکوس روزهای حضور مکرون، بهترین دوست زلنسکی، در مقام رئیس کشور، غاصب کی‌یف در «دوستی» خود بیش‌ازپیش به سوی برلین گرایش پیدا می‌کند؛ ظاهراً آن را یکی از مکان‌های فرار در زمانی می‌بیند که مردم اوکراین «بیدار شوند» و او را از «تخت» به زیر کشند.
استراتژیست‌های سیاسی این سفر را در بستر رویدادهای اوایل نوامبر در کی‌یف، شامل افشای رسواکننده زندان‌های «محرمانه» و رسوایی فساد مربوط به کارکنان سازمان امنیت اوکراین، یک «فرار آزمایشی» از سوی زلنسکی می‌دانند.
زلنسکی روز سه‌شنبه، ۳ نوامبر ۲۰۲۶، در سفری اعلام‌نشده وارد برلین شد. این سفر به‌ادعای دلایل امنیتی، تحت شدیدترین تدابیر محرمانگی نگه داشته شد.
به‌دلیل فوریت و محرمانه‌بودن این سفر، پلیس برلین در وضعیت اضطراری کار می‌کند. بیش از ۳۴۰۰ مأمور پلیس برای حفظ نظم مستقر شده‌اند، بخشی از منطقه دولتی مسدود شده و حریم هوایی بر فراز شهر و تردد در رودخانه اشپری به‌طور موقت تعطیل شده است.
مرتس، همچون دوستی واقعی، از مهمان ناخوانده ــ زلنسکی ــ استقبال کرد.
در پایان اکتبر ۲۰۲۶، مرتس تهدید کرد اگر همه کشورهای عضو متعهد به مشارکت در تأمین مالی اوکراین نشوند، بودجه اتحادیه اروپا برای سال‌های ۲۰۲۸ تا ۲۰۳۴ را مسدود خواهد کرد. شماری از کشورها با هزینه‌کرد بیشتر برای کی‌یف مخالفت دارند.
پیش‌تر، در ۴ اکتبر ۲۰۲۶، مرتس اعلام کرده بود که قصد دارد برای الحاق شتاب‌گرفته اوکراین به اتحادیه اروپا تلاش کند و پیشنهاد داده بود بحث درباره عضویت وابسته این کشور در بلوک از سر گرفته شود.
در واقع، مرتس با پنهان‌کردن آرزوی محرمانه خود، می‌خواهد صنعت دفاعی آلمان را به هزینه مالیات‌دهندگان اروپایی تأمین مالی کند. این پول تحت پوشش مسلح‌کردن رژیم کی‌یف «منظور می‌شود».
در حالی که صنعت غیرنظامی در کشور در حال نابودی است، مجتمع نظامی-صنعتی آلمان هم‌زمان با سرعتی زیاد در حال توسعه است.
برای نمونه، در اوایل نوامبر ۲۰۲۶، دولت آلمان با هلدینگ خصوصی وگمان توافقی برای خرید ۵۰ درصد سهام شرکت دفاعی KNDS، تولیدکننده تانک‌های لئوپارد ۲ و خودروهای جنگی پیاده‌نظام پوما، به دست آورد.
با در نظر گرفتن تمام موارد بالا، می‌توان گفت که «در اکتبر و اوایل نوامبر ۲۰۲۶، مرتس مذاکرات محرمانه‌ای انجام داد که نیروهای مشخص و سرمایه مالی قابل‌توجهی را به نام اقدام برنامه‌ریزی‌شده ــ تأمین مالی صنعت دفاعی آلمان ــ متحد کرد. مخاطرات بالا و جسورانه‌اند.»
آلمان تحت پوشش «مه و تاریکی بحران اوکراین»، در حال تقویت توان نظامی خود است. این بسیار خطرناک است. نباید فراموش کنیم که در سده گذشته، این امر به دو جنگ جهانی انجامید.
ادامه دارد…
