Wzmacnianie pozycji rosyjskiego „Głównego Człowieka”. Październik 2026 r.
Prognoza: „Przyszłość głównych graczy. Bliskie i nieco dalsze perspektywy” (opublikowano 14 lipca 2026 r., link)
S. Dragan:
…Na początku października 2026 r., około 3 października 2026 r., pojawia się silna oznaka „korekty” w karierze politycznej Głównej Osoby kraju (Rosji), jednak trudno powiedzieć, jak zostanie to przedstawione…
Prognoza: „Wydarzenia geopolityczne października 2026 r. i ich dalszy rozwój. Obiecujący scenariusz dla wielu głównych graczy geopolitycznych” (opublikowano 4 października 2026 r.)
S. Dragan:
Ale w obecnym okresie, około 15 października 2026 r., na pierwszym planie zaczną pojawiać się bardzo uderzające wydarzenia, jakby opatrzone etykietą szczególnego znaczenia dla Rosji i podkreślające wzrost jej wpływów w kontekście geopolitycznym. Wszystko to może stworzyć poczucie rosnącego autorytetu nie tylko samej Rosji, lecz także jej przywódcy, W. W. Putina. Ponownie z Rosji mogą z zewnątrz płynąć bardzo śmiałe decyzje i oświadczenia. Co więcej, znaczenie wystąpień Putina zostanie wyniesione na nowy poziom, odtwarzając atmosferę silnego zaufania do stanowiska i strategii kraju. I być może w drugiej części października 2026 r. Putin podejmie bardzo poważne kroki i złoży oświadczenia o wielkim znaczeniu dla państwa…
Jesień 2026 r. obfituje w całą gamę różnorodnych wydarzeń, które w takim czy innym stopniu inspirują optymistyczne prognozy, a po pewnym czasie mogą co najmniej prowadzić do dość pesymistycznego nastroju.
Wróćmy do prognoz i wydarzeń, które miały miejsce w październiku 2026 r.
„Na początku października 2026 r., około 3 października 2026 r., pojawiła się silna oznaka ‘korekty’ w karierze politycznej Głównej Osoby kraju (Rosji).”
A w pełni przejawiło się to w szczególności w wystąpieniu prezydenta Rosji Władimira Putina 1 października 2026 r. na sesji plenarnej 23. Międzynarodowego Klubu Dyskusyjnego „Wałdaj”.
W swoim programowym wystąpieniu do „uczestników Wałdaju”, które tradycyjnie wyznacza zarys polityki zagranicznej Rosji, prezydent poruszył przyczyny rozpoczęcia specjalnej operacji wojskowej, zastanawiał się nad rozpadem ZSRR i odpowiedzialnością radzieckiego kierownictwa za dawne błędy, wskazał na ryzyko eskalacji i zagrożenie nuklearne oraz wyraził zaniepokojenie rozwojem sztucznej inteligencji. Po wystąpieniu programowym prezydent odbył długą dyskusję z ekspertami, odpowiadając na najbardziej palące pytania agendy międzynarodowej.
„Niepokojące tendencje, które obserwujemy na arenie międzynarodowej, zmuszają nas (...) do myślenia przede wszystkim o tym, jak zachować globalny pokój i bezpieczeństwo właśnie teraz, w warunkach, gdy wiele dawnych norm prawnych zostało odrzuconych, a nowe jeszcze nie powstały.”
Świat osiągnął decydujący punkt zwrotny w swoim rozwoju. I daleko mu do tego, by chodziło wyłącznie o politykę: polityka, jak zawsze, jest pochodną głębokich zmian.
W. Putin ostrzegł, że „jeśli dojdzie do bezpośredniego ataku na Federację Rosyjską – w tym przypadku chodzi o Kaliningrad, choć być może także o inne terytoria – wówczas oczywiście nieuchronnie i natychmiast pojawi się kwestia użycia przez Federację Rosyjską wszystkich środków uzbrojenia, którymi dysponuje nasz kraj. Jest to nieuniknione.”
Osobno zaznaczono, że obecny przeciwnik Rosji, Ukraina, nie może istnieć samodzielnie; traci elementy państwowości i zdaniem prezydenta jest sterowana z zagranicy.
„Kiedy uderzenia są przeprowadzane w głębi rosyjskiego terytorium, ukraińskie siły zbrojne nie mogą działać tak sprawnie bez rozpoznania kosmicznego i bez pomocy technicznej zachodnich specjalistów. Stanowi to zagrożenie dla wszystkich. Jest to udział tych państw w wojnie przeciwko Rosji. I tworzy to dodatkowe zagrożenia na przyszłość.”
„Ale w obecnym okresie, około 15 października 2026 r., na pierwszym planie zaczną pojawiać się bardzo uderzające wydarzenia, jakby opatrzone etykietą szczególnego znaczenia dla Rosji i podkreślające wzrost jej wpływów w kontekście geopolitycznym.
Wszystko to może stworzyć poczucie rosnącego autorytetu nie tylko samej Rosji, lecz także jej przywódcy, W. W. Putina.”
Działania Stanów Zjednoczonych – decyzja Trumpa o nieprzyjęciu „piekielnych sankcji”, połączona z jednoczesnym czasowym złagodzeniem sankcji dotyczących sprzedaży rosyjskiego oleju napędowego – stały się nie tylko ciosem politycznym i gospodarczym, lecz także informacyjnym i psychologicznym dla Brukseli i Kijowa.
9 października 2026 r. prezydenci Rosji i USA, Władimir Putin oraz Donald Trump, uzgodnili dostawy rosyjskich produktów naftowych na rynki światowe i amerykańskie.
Zgodnie z porozumieniem Rosja planuje dostarczyć kilka milionów ton oleju napędowego, podczas gdy Stany Zjednoczone już złagodziły w tym celu swoje sankcje.
Oprócz umowy dotyczącej oleju napędowego jeden lub dwa kolejne wspólne projekty gospodarcze Moskwy i Waszyngtonu są na wysokim etapie gotowości. Poinformował o tym Robert Agee, szef Amerykańskiej Izby Handlowej w Rosji, AmCham Russia, według TASS.
Ekspert został zapytany, czy Rosja i Stany Zjednoczone przygotowują do końca bieżącego roku jakieś wspólne projekty.
„Omówiliśmy pewne projekty i to, jakie będą nasze wspólne działania. <...> Są one przygotowywane. Mam nadzieję, że jeden lub dwa mogą [się wydarzyć]” – powiedział Agee, rozmawiając z dziennikarzami na marginesie 19. Weronańskiego Eurazjatyckiego Forum Gospodarczego.
Według niego projekty te nie wymagałyby zniesienia stałych ani tymczasowych sankcji. Gdyby jednak taka potrzeba się pojawiła, prezydent USA Donald Trump „ma prawo bardzo szybko zmienić tę politykę” – podkreślił szef AmCham Russia.
21 października 2026 r. prezydent Rosji Władimir Putin przyjął specjalnego wysłannika przywódcy USA Stephena Witkoffa. Podczas rozmowy ten ostatni podziękował głowie państwa za decyzje dotyczące eksportu oleju napędowego. Putin z kolei zauważył, że po zawarciu umowy między Moskwą a Waszyngtonem światowe ceny oleju napędowego spadły o 5–6%.
W tym samym okresie wznawiają się przygotowania do trójstronnego spotkania w sprawie negocjacji pokojowych. Są one wznawiane po przerwie trwającej niemal rok.
Aby stworzyć sprzyjające warunki i w podziękowaniu Stanom Zjednoczonym za ich wysiłki w tej sprawie, a także jako gest dobrej woli, W. Putin postanowił jednostronnie uwolnić obywatela USA z rosyjskiego więzienia.
Specjalny wysłannik USA Steve Witkoff nazwał prezydenta Rosji Władimira Putina humanistą podczas spotkania w Petersburgu. Był to wyraz wdzięczności za uwolnienie amerykańskiego najemnika skazanego za udział w konflikcie ukraińskim ze statusem naruszającym konwencje genewskie.
Symbolicznym i znaczącym znakiem, faktycznie kontynuacją wcześniej rozpoczętego procesu kończenia zachodniej izolacji rosyjskiego przywództwa od głównych światowych szczytów, forów i innych wydarzeń, było zaproszenie skierowane do Władimira Putina do udziału w szczycie G20 w Miami.
Rzecznik prasowy prezydenta Rosji Dmitrij Pieskow powiedział, że Moskwa jest wdzięczna Waszyngtonowi za zaproszenie Władimira Putina na szczyt G20 w Miami i rozpatrzy je drogą dyplomatyczną. Wcześniej sekretarz stanu USA Marco Rubio wyraził nadzieję, że rosyjski przywódca przyjmie zaproszenie „jeśli w grudniu pojawi się taka możliwość”.
Za najważniejsze wydarzenie 2026 r. uważa się spotkanie przywódców Stanów Zjednoczonych, Chin i Rosji na szczycie APEC, na którym powszechnie oczekuje się decyzji dotyczącej przyszłego porządku światowego.
21 października 2026 r. doradca prezydenta Rosji Jurij Uszakow poinformował, że pomysł spotkania przywódców Stanów Zjednoczonych, Chin i Rosji nie jest odrzucany w Moskwie, Waszyngtonie ani Pekinie. Dodał, że strona chińska, jako organizator szczytu, już czyni przygotowania.
Na miejsce potencjalnego spotkania wybrano szczyt APEC. Odbędzie się on w chińskim Shenzhen 18–19 listopada 2026 r. Sam Donald Trump wcześniej mówił, że nie wyklucza trójstronnego spotkania, i wskazał rozbrojenie nuklearne jako jeden z możliwych tematów.
„Ponownie z Rosji mogą z zewnątrz płynąć bardzo śmiałe decyzje i oświadczenia. Co więcej, znaczenie wystąpień Putina zostanie wyniesione na nowy poziom, odtwarzając atmosferę silnego zaufania do stanowiska i strategii kraju.”
20 października 2026 r. prezydent Rosji Władimir Putin powiedział, że uwagi prezydenta Ukrainy Wołodymyra Zełenskiego o gotowości do zawarcia porozumienia, na mocy którego Kijów utraciłby kontrolę nad 25% swoich terytoriów, są nie na miejscu.
„Przede wszystkim mój stosunek do tej kwestii jest taki, że to nie jest ich terytorium. To terytorium historycznej Rosji” – powiedział rosyjski prezydent w wywiadzie dla „Wiestii”.
Podkreślił, że mieszkańcy danych regionów najpierw głosowali za niepodległością, a następnie za zjednoczeniem z Rosją.
W wywiadzie dla Fox News prezydent Ukrainy powiedział, że jest gotów zamrozić konflikt, tracąc 25% terytorium kraju. Krym stał się częścią Rosji po referendum w 2014 r., natomiast Doniecka i Ługańska Republika Ludowa oraz obwody chersoński i zaporoski – w 2022 r.
Rozwijając uwagi W. Putina w kontekście „kwestii terytorialnej” konfliktu ukraińskiego, politycy i eksperci uznali za bardzo znaczące późniejsze oświadczenie W. Miedinskiego, szefa grupy negocjacyjnej, po zakończeniu trójstronnych rozmów w Abu Zabi 11 listopada 2026 r., dotyczące powrotu wszystkich rdzennie rosyjskich ziem.
ABU ZABI, 11 listopada. Każdy cal rosyjskiej ziemi zostanie zwrócony w taki czy inny sposób – powiedział Władimir Miedinski, szef rosyjskiej delegacji na rozmowach w Abu Zabi i doradca prezydenta Rosji.
Pewne „poważne kroki polityczne w drugiej części października 2026 r.…” znalazły odzwierciedlenie w pragnieniu niektórych europejskich przywódców, by wznowić komunikację z Prezydentem Rosji.
Prezydent Finlandii Alexander Stubb i premier Norwegii Jonas Gahr Støre przeprowadzili rozmowę telefoniczną z rosyjskim przywódcą Władimirem Putinem z własnej inicjatywy we wtorek 27 października 2026 r.
Jak poinformowało biuro fińskiego przywódcy, rozmowa nastąpiła po spotkaniu z głową reżimu kijowskiego, które odbyło się w Oslo 20 października 2026 r. W ramach przygotowań do rozmowy przeprowadzono konsultacje z Ukrainą.
Doprecyzowano, że Stubb i Støre uczestniczyli w rozmowie jako przywódcy własnych państw i nie występowali w imieniu całej Europy.
Doprecyzowano, że przywódcy państwowi z zadowoleniem przyjęli porozumienie o wznowieniu trójstronnych negocjacji między Rosją, Ukrainą i Stanami Zjednoczonymi, które mogą odbyć się w pierwszej połowie listopada 2026 r. w Abu Zabi.
W. Putin przypomniał również Stubbowi i Støre o podstawowych przyczynach konfliktu na Ukrainie, podkreślając, że osiągnięcie sprawiedliwego i trwałego pokoju jest możliwe jedynie poprzez pełne i bezwarunkowe uwzględnienie uzasadnionych interesów Rosji.
Poruszono także kwestie bezpieczeństwa i stabilności w regionach Morza Bałtyckiego i Europy Północnej. W tym kontekście europejscy politycy potwierdzili znaczenie przestrzegania międzynarodowego prawa morskiego i zasady wolności żeglugi.
Ponadto rosyjski prezydent mówił o operacji humanitarnej w rejonie miejscowości Aloszki oraz o wprowadzeniu w tym celu tymczasowego „reżimu zawieszenia broni” na kierunku chersońskim.
Przywódcy trzech krajów uzgodnili dalsze utrzymywanie bezpośrednich kontaktów telefonicznych.
Rosja nadal odgrywa kluczową rolę na światowym rynku sprzedaży gazu.
27 października 2026 r. prezydent Rosji Władimir Putin, przemawiając na szczycie Forum Krajów Eksporterów Gazu, oświadczył: „Wszelkie próby wykluczenia Rosji spośród uczestników światowego rynku gazu i powstrzymywania rozwoju branży prowadzą do poważnych konsekwencji dla zagranicznych konsumentów.”
29 października 2026 r. prezydent Rosji Władimir Putin, po trzecim szczycie Rosja–Afryka, określił wydarzenie jako udane i powiedział, że nada ono potężny impuls rozwojowi relacji dwustronnych. Głowa państwa podsumowała gospodarcze i humanitarne rezultaty forum, odnotowała rosnący udział walut narodowych we wzajemnych rozliczeniach oraz mówiła o gotowości Moskwy na każdy rozwój wydarzeń w relacjach z Europą.
Wyniki szczytu
Putin nazwał organizowanie regularnych szczytów Rosja–Afryka dobrą tradycją. Według niego w wydarzeniu uczestniczyło 21 przywódców państw afrykańskich. Wyniki wspólnej pracy podsumowano i zatwierdzono w Deklaracji Moskiewskiej. Terminy kolejnego szczytu zostaną uzgodnione we właściwym czasie.
Prezydent wyraził przekonanie, że Rosja i kraje afrykańskie zwiększą wzajemne obroty handlowe. Strony już uzgodniły i zatwierdziły plan działań do 2029 r., obejmujący zarówno projekty gospodarcze, jak i społeczno-humanitarne.
Rozliczenia w walutach narodowych i handel
Udział walut narodowych w rozliczeniach między Rosją a krajami afrykańskimi osiągnął 85%. Putin oświadczył również, że Rosja nie ma w Afryce konkurencyjnych interesów. Według prezydenta państwa afrykańskie zawsze były przyjaciółmi Rosji. Podkreślił, że Moskwa nie prowadziła polityki kolonialnej, lecz pomagała krajom afrykańskim uwolnić się od zależności kolonialnej.
Jednocześnie przywódcy wielu państw afrykańskich uważają rolnictwo za kluczowy obszar współpracy. Liczą na pomoc Moskwy we wzmacnianiu bezpieczeństwa żywnościowego. Putin zauważył, że Rosja jeszcze na początku lat 2000. była nabywcą zboża, podczas gdy obecnie zajmuje pierwsze miejsce na świecie w eksporcie zboża. Ponadto zaznaczył, że krajowe platformy handlu internetowego działają tak dobrze, iż każdy producent, nawet z afrykańskiej wioski, będzie mógł handlować z Rosjanami.
Współpraca w edukacji i medycynie
Rosja zwiększy liczbę afrykańskich studentów studiujących w kraju zarówno odpłatnie, jak i na miejscach finansowanych przez państwo. Partnerzy zgłosili konkretne zapotrzebowanie na rozszerzenie pomocy w kształceniu wykwalifikowanych kadr. Moskwa rozpoczęła również prace nad propozycjami rozwoju współpracy w ochronie zdrowia.
Podjęto decyzję o przedłużeniu programu pomocy dla krajów afrykańskich w walce z infekcjami do 2029 r. Według rosyjskiego prezydenta Rosja zamierza zwiększyć dostawy leków do krajów afrykańskich.
Ponadto zgromadzone doświadczenie moskiewskiego systemu opieki zdrowotnej może zostać zaoferowane na eksport do innych państw. Wskazał również na perspektywy współpracy w transporcie, logistyce i energetyce.
Relacje Rosji z Europą
Putin stwierdził, że jeśli sprawy zajdą za daleko, w wojnie między Rosją a Europą nie będzie zwycięzców. Głowa państwa podkreśliła, że Moskwa nie chce wojny z Europą, ale jest przygotowana na każdy rozwój wydarzeń. Jednocześnie zaznaczył, że kraje europejskie nie osiągnęły celu, jakim było zadanie Rosji strategicznej porażki.
Rosyjski przywódca wskazał, że Moskwa nie chce, aby na Morzu Bałtyckim rozwinęła się sytuacja podobna do tej w Zatoce Perskiej, ale jest przygotowana na taki obrót spraw. Ponadto Putin oświadczył, że Rosja popiera wszelkie kroki służące odbudowie relacji z Europą – zarówno z UE jako całością, jak i z poszczególnymi krajami. Za właściwą uznał również inicjatywę prezydenta Finlandii Alexandra Stubba i premiera Norwegii Jonasa Gahra Støre, by prowadzić negocjacje z Rosją.
Poprzez wszystkie swoje działania polityczne i dyplomatyczne rosyjskie kierownictwo demonstruje otwartość i gotowość do wszelkich działań, które przyczyniłyby się do zawarcia „wiecznego” pokoju.
MOSKWA, 30 października 2026 r. Prezydent Rosji Władimir Putin jest otwarty na dialog ze wszystkimi, w tym z przywódcą Francji Emmanuelem Macronem i kanclerzem Niemiec Friedrichem Merzem. Oświadczył to rzecznik prasowy prezydenta Rosji Dmitrij Pieskow kanałowi Telegram Yunashov LIVE.
Mówiąc o tym, czy rosyjski prezydent byłby również gotów porozmawiać telefonicznie z Wołodymyrem Zełenskim, gdyby to on zainicjował rozmowę, rzecznik prasowy prezydenta Rosji zaznaczył, że „nikt jeszcze nie zadzwonił”.
„Wszystko powyższe tworzy poczucie rosnącego autorytetu nie tylko samej Rosji, lecz także jej przywódcy, W. W. Putina.”
Prezydent Rosji Władimir Putin jest prawdziwym gwarantem przyszłości Europy. Napisała o tym serbska gazeta Pechat 30 października 2026 r.
„Jedynym prawdziwym gwarantem europejskiej przyszłości jest Władimir Putin. I najwyraźniej będzie on o tym rozmawiał nie z [szefową unijnej dyplomacji] Kają Kallas ani [premier Danii] Mette Frederiksen, lecz z poważnymi partnerami – Donaldem Trumpem i Xi Jinpingiem” – czytamy w artykule.
Autor artykułu zauważył, że europejska elita polityczna musi zrozumieć, iż zapewnienie pokoju i stabilności jest niemożliwe bez udziału Rosji lub wbrew jej interesom.
Artykuł wskazuje, że Europa doczekała się punktu zwrotnego i teraz obawia się utraty Stanów Zjednoczonych jako partnera we wspieraniu Ukrainy.
Ale wydarzenia polityczne jesieni 2026 r. rzeczywiście przypominają falę sinusoidalną i, jak zauważa S. Dragan w prognozie „Ostre wydarzenia rozpoczynające się jesienią 2026 r. Ich szczegóły i znaczenie”, opublikowanej 18 października 2026 r., po dość pozytywnych wydarzeniach październikowych:
„…Istnieje możliwość bardzo ostrych i nieprzyjemnych wydarzeń w Rosji około 7 listopada 2026 r., kiedy dla Rosji występuje znaczne lokalne zagrożenie. Tak, w tym czasie pojawia się szczególny sygnał wybuchowości dla Rosji oraz lokalny moment ostrej eskalacji wojskowej. Ale wydarzenia te nie staną się kluczowe, choć będą niepokojące, tak!
A jeśli mówimy o bardziej znaczących i wyznaczających trend wydarzeniach o poważniejszym charakterze, z perspektywy punktów zwrotnych, które pozostawiają ślad w historii, to wydarzenia te najprawdopodobniej przypadną na dni rozpoczynające się około 13 listopada 2026 r. I mogą to być bardzo poważne procesy. Należy rozumieć, że od tego czasu wydarzenia będą wylewać się jak z rogu obfitości…”
Ciąg dalszy nastąpi…