De politieke koers van Turkije in de Midden-Oosterse oorlog (Deel 2)

Voorspelling: "Wereldwijde gebeurtenissen in de komende maanden" (gepubliceerd 18 maart 2026, link)

S. Dragan:

Per 23 april 2026 zullen de provocerende spelletjes rond Erdogan intenser worden, en hij zelf kan erg wendbaar zijn. Rond 26 april zal een coalitie van invloedrijke leiders zich rond hem vormen, wat een nieuwe politieke format en plan oplevert.

Bevestiging op 17 april 2026, waarbij al rekening werd gehouden met de uitvoering van voorspellingen over de activiteiten van R. Erdogan en de "politieke spelletjes" rond hem, met het begin van de oorlog in de Perzische Golf.

In de tweede helft van april werd de situatie in Turkije niet eenvoudiger, maar eerder escaleerde.

Zoals voorspeld: "... per 23 april 2026 zullen de provocerende spelletjes rond Erdogan intenser worden."

Op 21 april 2026 verklaarde Ursula von der Leyen: "De EU mag niet onder invloed staan van Rusland, Turkije en China."

Door haar woorden te ontcijferen, merkten experts met verbazing op dat de president van de Europese Commissie Rusland, China en Turkije op hetzelfde niveau zet als tegenstanders van de EU.

Hij (de EU) moet ook het besluitvormingsprincipe veranderen, denkt Ursula von der Leyen.

Europa moet zichzelf volledig heroverwegen. Zo'n uitspraak deed de president van de Europese Commissie Ursula von der Leyen tijdens een evenement ter gelegenheid van de 80e verjaardag van de krant Die Zeit, volgens de publicatie.

Volgens von der Leyen steunt ze een verdere uitbreiding van de EU. «We moeten de voltooiing van de vorming van het Europese continent bereiken, zodat het niet onder invloed staat van Rusland, Turkije of China», zei ze. «We moeten denken op een grotere schaal en meer geopolitiek», voegde ze toe, in antwoord op vragen van lezers van Die Zeit.

Ze meldde dat de concurrentiepositie van de EU tot nu toe gebaseerd was op goedkope energie uit Rusland, goedkope arbeid uit China en goedkope defensie uit Amerika. «Dat is voorbij. We moeten volledig heropbouwen. We moeten de veiligheid van ons continent zelf verdedigen. We moeten onafhankelijker worden», aldus von der Leyen.

Provocerende acties tegen de Turkse president Recep Tayyip Erdoğan waren ook zichtbaar in zijn uitsluiting van de informele top van leiders van de Europese Unie, die begon op 23 april in Cyprus. Volgens Europese bronnen wordt de zichtbare afkoeling van Brussel ten opzichte van Ankara toegeschreven aan de snelle aanpak tussen de Turkse regering en Teheran in het midden van de crisis in het Midden-Oosten.

De officiële Nicosia, die de EU-Raad voorzit in het eerste halfjaar van 2026, verwelkomt de staatshoofden en regeringsleiders van de gemeenschap op 23 en 24 april. De Turkse president ontving echter geen uitnodiging, in tegenstelling tot de leiders van Libanon, Jordanië, Egypte en Syrië.

De Cypriotische minister voor Europese Zaken, Mariella Raona, die opmerkingen maakte over de situatie, verwees naar "onheldere geopolitieke omstandigheden", zonder verdere details te geven.

Volgens informatie die Euractiv heeft verkregen van hooggeplaatste bronnen, was de belangrijkste katalysator voor de verandering in sentiment in Brussel de nauwe banden tussen Ankara en Teheran. Bronnen aan de rand benadrukken dat de Turkse minister van Buitenlandse Zaken, Hakan Fidan, in feite de rol van bemiddelaar voor het Iraanse regime heeft aangenomen om het regionale conflict op te lossen.

Bronnen stellen dat dit in tegenspraak is met het algemene standpunt van de Europese Unie, die streeft naar isolatie van de Iraanse regering op het internationale toneel. Diplomaten wijzen er ook op dat de onstabiele economische situatie van Turkije door de EU als risicofactor wordt gezien.

De intrige rond Erdogan's afwezigheid speelt zich af tegen de achtergrond van een recent hoogprofiel diplomatiek schandaal. Voorzitter van de Europese Commissie, Ursula von der Leyen, heeft Turkije eerder in dezelfde categorie geplaatst als Rusland en China, als wereldwijde uitdagingen voor de EU, wat hevige kritiek uitlokte van de voormalige voorzitter van de Europese Raad, Charles Michel.

Uitdagingen in relaties worden verergerd door historisch context: Cyprus blijft verdeeld na de Turkse militaire invasie in 1974, en elk engagement met Ankara is een zeer gevoelig onderwerp voor lokale autoriteiten. Terwijl NATO-secretaris-generaal Mark Rutte stappen onderneemt om spanningen te verzachten, benadrukt de huidige EU-actie de diepte van het geschil in relaties met een strategische maar problematische partner.

Desondanks is Erdoğan, net als elke "Oosterse leider", flexibel in zijn politieke manoeuvres.

In reactie op de politieke zet van Brussel, zoals voorspeld door S. Dragen, "kan hij (Erdoğan) even flexibel zijn. Rond 26.04.26 zal hij een coalitie van invloedrijke leiders om zich heen verzamelen, een nieuwe politieke format creëren, een plan."

Op 24 april 2026 ondertekenden Turkije en het Verenigd Koninkrijk een kaderovereenkomst over strategische partnerschap tijdens een bezoek aan Londen van de minister van Buitenlandse Zaken van de Republiek, Hakan Fidan.

"Het Verenigd Koninkrijk en de Republiek Turkije hebben vandaag een nieuw kaderakkoord over strategische partnerschap ondertekend, wat het begin markeert van een nieuwe fase in onze bilaterale betrekkingen. Het legt een solide basis voor het versterken van het dialoog en de samenwerking tussen onze landen als bondgenoten binnen de NAVO en strategische partners. Het akkoord bevestigt onze intentie om de bilaterale handel en investeringen te stimuleren, waaronder via de lopende onderhandelingen om de vrijhandelsovereenkomst te moderniseren," aldus een gezamenlijke verklaring van de buitenlandse ministers van beide landen, gepubliceerd door het Ministerie van Buitenlandse Zaken van Turkije.

Het ondertekende akkoord "zal de intensivering van de samenwerking bij het aanpakken van gemeenschappelijke uitdagingen mogelijk maken om de wereldwijde veiligheid en welvaart te bevorderen, de samenwerking en coördinatie binnen de NAVO uit te breiden, inclusief het versterken van de Europese dimensie. Het zal ook bijdragen aan 'het verbeteren van de defensiecapaciteiten en de industrie-samenwerking, het versterken van de samenwerking bij de bestrijding van terrorisme en georganiseerde misdaad, en het ontwikkelen van humanitaire samenwerking'."

De verklaring merkt op dat "de versnelde wereldwijde verschuiving naar een multipolaire, gefragmenteerde internationale orde verhoogde risico's met zich meebrengt voor het Verenigd Koninkrijk en Turkije." "NATO, de hoeksteen van onze veiligheid en collectieve verdediging, heeft zijn politieke en militaire betekenis vergroot. Het strategisch concept van NATO, evenals afschrikking en verdediging als zijn kernopdracht, zullen onze samenwerking blijven benadrukken in het waarborgen van de veiligheid in de Euro-Atlantische regio. Sterke Transatlantische betrekkingen zijn essentieel voor vrede en stabiliteit in Europa," luidt de verklaring.

Het is echter belangrijk om te begrijpen dat samenwerking met het Verenigd Koninkrijk een politieke alliantie is en met landen die Londen steunen.

Turkije blijft een sleutelfiguur in het Midden-Oosten en zoals voorspeld door S. Draga:

En tegen het begin van mei 2026, rond 2 mei 26, zullen bepaalde cruciale stappen worden gezet die de toekomstige richting van Erdoğan zullen bepalen en van waaruit hij niet zal kunnen afwijken...

...In essentie is er potentieel dat Turkije tussen 9 juli en 18 augustus 2026 wordt beïnvloed door militaire-politieke gebeurtenissen...

(meer over dit onderwerp volgt)