Potężny ruch rewolucyjny (część 3)

Potężny ruch rewolucyjny (część 3)

8 min czytania

Prognoza astrologa Swietłany Dragan na rok 2026 (wywiad z Andriejem Małachowem, 13 stycznia 2026 r., link).

S. Dragan:

Nastąpi poważna przebudowa gospodarki, polityki i życia społecznego. W pierwszej połowie roku pojawi się potężny ruch rewolucyjny...

W częściach 1 i 2 tego potwierdzenia (23 i 25 października 2026 r.) odnotowano „poważną przebudowę gospodarki, polityki i życia społecznego”, a także przeanalizowano pojawienie się i rozwój akcji protestacyjnych w Europie na początku i w połowie 2026 roku. Jesienią 2026 roku sytuacja związana z protestami, które pojawiły się w Europie późną wiosną i wczesnym latem, gwałtownie się zaostrzyła.

Przytoczymy jedynie dane statystyczne dotyczące protestów w Europie na przełomie października i listopada 2026 roku. Oto kilka uderzających przykładów.

Francja

Protesty przeciwko rosnącym kosztom życia trwały przez kilka tygodni. 31 października, według Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, na ulice wyszło około 320 000 osób, w tym około 70 000 w Paryżu. Jednocześnie związki zawodowe i organizacje młodzieżowe twierdziły, że uczestniczyło niemal pół miliona osób, podczas gdy w niektóre dni, takie jak 17 października 2026 r., szacunki Ministerstwa Spraw Wewnętrznych sięgały 550 000. Do akcji przyłączyli się uczniowie, studenci, związki zawodowe i zwolennicy ruchu „Żółtych Kamizelek”.

Akcje protestacyjne we Francji, które objęły 207 miast, zgromadziły łącznie około 1,57 mln osób. Poinformowała o tym 5 listopada służba prasowa Powszechnej Konfederacji Pracy (CGT).

W całym kraju zaplanowano ponad 250 demonstracji i wieców. Według danych CGT na godz. 17:30 (19:30 czasu moskiewskiego) na ulice wyszło 1 573 000 osób w 207 miastach.

Według CGT największe demonstracje odbyły się w Paryżu, z udziałem 350 000 osób, Marsylii, z udziałem 150 000, oraz Bordeaux, z udziałem 120 000.

Florian Philippot, lider francuskiej partii Patrioci i kandydat na prezydenta kraju, podczas protestu w Paryżu podarł flagę Unii Europejskiej i wezwał Francję do opuszczenia wspólnoty. Poinformował o tym 14 listopada korespondent RIA Nowosti.

Polityk podarł niebieską flagę z żółtymi gwiazdami, rzucił ją na ziemię i oświadczył, że Francja musi opuścić wspólnotę.

Ponadto Philippot wraz z uczestnikami akcji skandował wezwania do dymisji prezydenta Francji Emmanuela Macrona. Nad kolumną demonstrantów powiewały francuskie flagi, a zgromadzeni śpiewali hymn państwowy „Marsyliankę”.

Protestujący krytykowali obecne władze za inflację i rosnące ceny, sprzeciwiali się wysłaniu wojsk na Ukrainę oraz domagali się przekierowania środków ze wspierania Kijowa na potrzeby krajowe, zauważa Gazeta.Ru.

Włochy

W październiku 2026 roku odbył się ogólnokrajowy strajk. Według szacunków organizatorów wzięło w nim udział ponad 1 mln osób. Część demonstrantów po marszu w Rzymie rozbiła obóz namiotowy w pobliżu Koloseum.

Niemcy

W noc Halloween akcje młodzieżowe odbyły się w około 30 niemieckich miastach. Według różnych szacunków na ulice wyszło ponad 100 000 osób. W niektórych miastach do demonstracji dołączyły radykalne grupy i dokonano zatrzymań.

Albania

Protesty studenckie trwały jesienią 2026 roku. Początkowo były związane z kwestiami środowiskowymi — sprzeciwem wobec budowy kompleksu wypoczynkowego na obszarze chronionym — lecz do października akcje przerodziły się w hasła polityczne i zamieszki.

Szwajcaria

Masowe akcje protestacyjne odbyły się także w innym kraju europejskim, przeradzając się w zamieszki i starcia z policją. Tak więc wieczorem 31 października kilkaset osób zgromadziło się w czwartej dzielnicy Zurychu, Kreis 4. Główne wydarzenia rozegrały się wokół Langstrasse, Helvetiaplatz i pobliskich ulic.

Belgia i inne kraje UE

Młodzi ludzie wychodzą na ulice w całej Europie: od protestów studenckich we Francji po zamieszki we Włoszech, Hiszpanii i Belgii, pisze UnHerd. Powody są różne — edukacja, mieszkalnictwo, wysokie koszty życia — lecz przyczyna źródłowa jest taka sama. Młode pokolenie jest przekonane, że odebrano mu przyszłość.

Młodzi ludzie wychodzą na ulice w całej Europie. Najwięcej uwagi przyciągnęły protesty studenckie we Francji — między innymi z powodu przemocy, zamieszek, grabieży i podpaleń, które tam wybuchły. Jednak w ostatnich tygodniach młodzi ludzie wyszli na ulice także w innych krajach — we Włoszech, Hiszpanii, Portugalii, Belgii, Grecji, Irlandii, Niemczech, Austrii i tak dalej — a w niektórych miejscach również przerodziło się to w przemoc. Tymczasem w Serbii ruch studencki, który pozostawał na ulicach przez pełne dwa lata, wygrał wybory powszechne, kończąc długie rządy Aleksandara Vučicia.

Akcje protestacyjne i znaczące pogorszenie warunków życia społeczno-gospodarczego mają istotny wpływ na rządy państw UE.

Na przykład urzędujący premier Belgii Bart De Wever podał się do dymisji 2 listopada w związku z brakiem porozumienia w sprawie budżetu państwa.

Minionej nocy, krótko po godz. 1:00 (3:00 czasu moskiewskiego — red.), premier Bart De Wever (partia N-VA) został zmuszony przyznać, że przynajmniej na razie nie udało mu się osiągnąć porozumienia w sprawie znalezienia 10 mld euro do 2029 roku. Od godz. 21:00 w niedzielę (23:00 czasu moskiewskiego — red.) trwało posiedzenie gabinetu w ograniczonym składzie. Premier zamierzał udać się do Pałacu Królewskiego, aby złożyć rezygnację.

Według De Standaard rozmowy początkowo zaczęły rozwijać się inaczej, niż oczekiwano. Przedstawiciele partii Vooruit („Naprzód”) zaczęli wskazywać De Weverowi nierównowagę w jego propozycjach finansowych. Jedno ze źródeł gazety wyjaśniło, że on i jego współpracownicy chcieli po prostu, aby przyszłe porozumienie budżetowe chroniło zwykłych Belgów, zwłaszcza emerytów i pracowników ochrony zdrowia.

Dymisja nie została przyjęta.

„Belgia dowiedziała się o planach Barta De Wevera dotyczących dymisji. De Standaard: premier Belgii Bart De Wever może podać się do dymisji 2 listopada.”

Hiszpania

W Hiszpanii odbył się największy strajk pracowniczy od 14 lat. Reuters poinformował o tym 11 listopada.

Według publikacji w protestach uczestniczyło około 4 mln osób. Pracownicy wyszli na ulice, domagając się wyższych płac i dostępnych cenowo mieszkań. Akcję poparły dwa największe związki zawodowe w kraju — UGT i CCOO.

Był to pierwszy masowy strajk od 2012 roku, kiedy Hiszpanie protestowali przeciwko surowym środkom oszczędnościowym spowodowanym globalnym kryzysem finansowym.

Czechy

Jeśli rząd Hiszpanii już upadł, a kraj czeka na nowy, to w Czechach gabinet nadal stawia opór.

W Pradze dziesiątki tysięcy osób demonstrowały przeciwko próbom władz zaostrzenia kontroli nad Czeską Telewizją (CT) i Czeskim Radiem (CRo). Media te są częściowo finansowane z opłat abonamentowych płaconych przez społeczeństwo, podczas gdy rząd Andreja Babiša chce przenieść je na pełne finansowanie państwowe, nazywając obecny system nielegalnym podatkiem. Opozycja twierdzi, że po objęciu mediów pełną kontrolą finansową władze zaczną wpływać na ich politykę redakcyjną, w tym poprzez usuwanie z ramówek krytycznych materiałów, które okresowo się w nich pojawiają.

Portugalia

Dziesiątki tysięcy osób wzięły udział w akcjach protestacyjnych w ponad 30 portugalskich miastach i miasteczkach, wypowiadając się przeciwko gwałtownemu wzrostowi cen mieszkań i czynszów.

Informuje o tym Report, powołując się na Associated Press.

Zaznaczono, że marsze odbywały się pod hasłem: „Nie pozwolimy odebrać nam prawa do mieszkania”. Uczestnicy, w tym młodzi ludzie i emeryci, domagali się ograniczenia podwyżek czynszów, silniejszej ochrony prawnej najemców przed eksmisją oraz zwiększenia podaży dostępnych cenowo mieszkań.

Kanada

13 listopada 2026 r. „protesty szkolne” rozprzestrzeniły się z Europy do Kanady — studenci wyszli na ulice z powodu ubóstwa i kryzysu edukacyjnego. Poinformowała o tym francuska gazeta Le Monde.

Po pięciu dniach strajków na uniwersytetach w Quebecu protesty przeniosły się na ulice Montrealu. Uczestnicy domagają się zwiększenia stypendiów, wynagrodzenia za obowiązkowe staże oraz większego finansowania edukacji, pisze gazeta. W akcjach wzięło już udział około 100 000 studentów — około jedna czwarta populacji studenckiej prowincji. Protesty zorganizowała Koalicja Oporu na rzecz Solidarności Związków Studenckich (CRUES). Do akcji przyłączyli się również wykładowcy uniwersyteccy i przedstawiciele związków zawodowych.

Głównymi przyczynami protestów w Kanadzie były rosnące koszty życia i kryzys mieszkaniowy. Wielu studentów po prostu znalazło się na granicy ubóstwa lub już ją przekroczyło.

Protesty ogarniające kraje europejskie mają coś wspólnego. Wszystkie są spowodowane czynnikami społeczno-gospodarczymi oraz niezdolnością rządów do wyjścia z kryzysu. Wzrost niezadowolenia nie nastąpił jesienią bez powodu — jest to okres rozpatrywania budżetów na kolejny rok. Ludziom mówi się: rok 2027 będzie trudny, muszą wytrzymać, ceny, w tym opłaty za usługi komunalne i żywność, wzrosną jeszcze bardziej, a my zwiększymy wydatki wojskowe. Komu by się to podobało? Dlatego ludzie protestują. Inną sprawą jest to, że każdy indywidualny przypadek ma własny „wyzwalacz”, mówią eksperci.

Ich zdaniem europejskie władze niczego nie osiągną, obwiniając Rosję o swoje problemy ani przyjmując represyjne ustawy. Dlatego protesty będą nadal się nasilać co najmniej do wyborów prezydenckich we Francji. Jeśli wygra tam Marine Le Pen, przywódcy innych krajów mogą zmienić swoją politykę, nie chcąc powtórzyć losu reżimu Emmanuela Macrona ani zostać obalonymi przez tłum.

Ruch rewolucyjny, który pojawił się w Europie w pierwszej połowie 2026 roku, nabiera rozpędu w drugiej połowie roku, tworząc wyraźne przesłanki do zmiany elit rządzących w wielu krajach.

Ciąg dalszy nastąpi...

Podobne wpisy