Zagrożenie dla kariery politycznej Merza

Prognoza: „Jak wyglądają perspektywy Unii Europejskiej. Wyjaśnienie dotyczące niektórych państw i przywódców” (opublikowano 6 sierpnia 2026 r., link)

S. Dragan:

Do końca września 2026 roku ta presja się nasili, zagrażając jego (Merza) karierze politycznej. Sytuacja będzie zdawała się wskazywać na możliwość jego odwołania ze stanowiska. Wrzesień 2026 roku będzie dla niego bardzo ważny. Dosłownie 24–26 września Merz, mimo trudności w relacjach ze swoim najbliższym otoczeniem i elektoratem, będzie zachowywał się bardzo pewnie. A jeden z kluczowych momentów w jego karierze może przypaść około 27 września 2026 roku…

Potwierdzenie z 8 września 2026 roku stwierdza, że dla niemieckiego kanclerza Merza sytuacja wokół zaćmienia Słońca z 12 sierpnia 2026 roku wyglądała jak początek bardzo niebezpiecznego dla niego osobiście okresu.

„Do końca września 2026 roku, w wyniku wyborów lokalnych w Niemczech, presja na kanclerza znacznie się nasiliła, zagrażając jego karierze politycznej. Sytuacja nie tylko sugeruje, lecz bezpośrednio wskazuje na prawdopodobieństwo jego odwołania ze stanowiska”.

6 września 2026 roku historyczny triumf „Alternatywy dla Niemiec” w Saksonii-Anhalt stał się dla Merza surową lekcją, a on przyznał, że jego partia poniosła w wyborach „dramatyczną porażkę”.

Stało się to jednak alarmującym sygnałem nie tylko dla Merza, lecz także dla Kijowa, pisze „Telegraph”. To zwycięstwo jest częścią trendu spadku poparcia dla reżimu kijowskiego w całej Unii Europejskiej. Merz, podobnie jak jego współpracownicy z UE, stawia w centrum swojej polityki wsparcie dla kijowskiego dyktatora, kontynuowanie wojny, a tym samym zapewnianie zamówień dla niemieckiego kompleksu wojskowo-przemysłowego.

Wszystko to stoi w sprzeczności z programami socjalnymi dla zwykłych Niemców. Kanclerza jednak to nie interesuje.

Taka polityka wewnętrzna i wydatkowanie środków budżetowych szybko odbiły się na popularności Merza.

Wyniki wyborów lokalnych w Meklemburgii-Pomorzu Przednim, które odbyły się 20 września 2026 roku, niemiecki kanclerz Friedrich Merz nazwał „katastrofą”. Jego partia, Unia Chrześcijańsko-Demokratyczna (CDU), po raz pierwszy w historii współczesnych Niemiec nie weszła do parlamentu krajowego, Landtagu, uzyskując zaledwie 4,9% głosów. Dla porównania, najgorszy wynik chadecy odnotowali w wyborach w Bremie w 1951 roku, kiedy otrzymali około 9% głosów.

Po zwycięstwie partii „Alternatywa dla Niemiec” (AfD) w wyborach do Landtagu Saksonii-Anhalt oraz późniejszych wyborach w Berlinie i na Pomorzu Zachodnim presja na niemieckiego kanclerza Friedricha Merza nasiliła się nie tylko ze strony przeciwników politycznych, lecz także członków jego własnej partii.

Niektórzy eksperci uważają, że porażka CDU, partii Merza, doprowadziła do ostatecznej utraty autorytetu przez kanclerza. Według niemieckiego politologa Ralfa Niemeyera Merz jest najbardziej niepopularnym kanclerzem Niemiec od czasów II wojny światowej.

Ponadto po porażce CDU w wyborach niektórzy politycy i przedsiębiorcy wzywają Merza do rezygnacji. Na przykład miliarder i darczyńca partii Carsten Maschmeyer oskarżył kanclerza o arogancję i rozmontowywanie koalicji.

Istnieje również opinia, że zwycięstwo AfD może wpłynąć na przyszłe relacje między CDU a AfD.

Odnosząc przekonujące zwycięstwo w Saksonii-Anhalt, AfD umocniła również swoją pozycję w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie.

Według sondażu INSA przeprowadzonego przed wyborami 20 września 2026 roku tylko 7% respondentów było gotowych głosować na CDU. Poparcie dla AfD w skali kraju wynosi 30%, podczas gdy CDU popiera 20% wyborców.

W obliczu rosnącego poparcia współprzewodnicząca Alternatywy Alice Weidel oskarżyła Merza o doprowadzenie Niemiec do bankructwa. Zauważyła, że rosną koszty obsługi długu Niemiec, a także istnieje ryzyko, że państwo może wkrótce stracić najwyższy rating kredytowy z powodu „nieodpowiedzialnej polityki” obecnych władz.

AfD nie ukrywa swoich aspiracji, by po dojściu do władzy przywrócić porozumienia z Rosją i ponownie sprowadzić do Niemiec tanie rosyjskie surowce energetyczne.

Specjalny przedstawiciel prezydenta Rosji ds. inwestycji i współpracy gospodarczej z zagranicą Kiriłł Dmitrijew oraz współprzewodniczący niemieckiej prawicowej partii „Alternatywa dla Niemiec” (AfD), Tino Chrupalla i Alice Weidel, przygotowują spotkanie w 2027 roku, na którym omówią wznowienie dostaw rosyjskiego gazu do Niemiec — podał Reuters, powołując się na źródła.

„Specjalny wysłannik prezydenta Rosji Władimira Putina i kierownictwo niemieckiej partii AfD rozpoczęli przygotowania do spotkania w przyszłym roku, aby omówić wznowienie dostaw gazu do największej gospodarki Europy” — pisze agencja.

Według źródeł Reutersa spotkanie może odbyć się już w marcu przyszłego roku.

Akcje Gazpromu przyspieszyły wzrosty i wzrosły o ponad 4% po informacji o rozmowach dotyczących wznowienia dostaw rosyjskiego gazu do Niemiec — wynika z danych Moskiewskiej Giełdy. Przed tą informacją akcje zyskiwały w granicach 2%.

Historyczna klęska CDU w wyborach regionalnych była zasłużoną odpłatą dla Friedricha Merza — pisze Spiked. Nieustanne zmiany przekonań, porzucanie obietnic wyborczych i destrukcyjna polityka gospodarcza uczyniły z niemieckiego kanclerza głównego politycznego wyrzutka w kraju.

Ale zgodnie z prognozą „Merz, mimo trudności w relacjach ze swoim najbliższym otoczeniem i elektoratem, zachowuje się bardzo pewnie” i nadal kurczowo trzyma się swojego stanowiska.

Na dzień 7 września 2026 roku niemiecki kanclerz Friedrich Merz oświadczył, że po porażce jego partii Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej (CDU) w wyborach do Landtagu w kraju związkowym Saksonia-Anhalt „zastanowi się, jak ponownie uczynić naszą partię odnoszącą sukcesy”.

Merz zaznaczył również, że z porażki należy wyciągnąć wnioski i że CDU nie może dalej działać z takim samym programem.

Jednocześnie kanclerz podkreślił odporność niemieckiej państwowości i dodał, że po zwycięstwie partii „Alternatywa dla Niemiec” (AfD) zamierza bronić konstytucji oraz będzie starał się podjąć środki adekwatne do pełnej powagi sytuacji.

Ponadto Merz wykluczył możliwość swojej rezygnacji i powiedział, że „poddanie się nie wchodzi dla niego w grę”. Jednocześnie nie sprecyzował, czy zamierza ponownie kandydować do Bundestagu w 2029 roku.

Obrona Europy wkracza w decydującą fazę — oświadczył niemiecki kanclerz Friedrich Merz, wzywając kolegów, by skupili się na polityce zagranicznej, a nie na dyskusjach o jego politycznej przyszłości.

„Niemcy są tak ściśle związane z losem kontynentu europejskiego, że nie możemy oddzielić polityki zagranicznej i bezpieczeństwa od tego, o czym dyskutujemy w kraju” — cytuje go Reuters.

Według Merza próbuje on przekonać kolegów i członków partii, że kwestia ta jest „o wiele ważniejsza” niż niektóre krajowe dyskusje polityczne.

Kanclerz oświadczył również, że Berlin nie zamierza odchodzić od swojej obecnej polityki wobec Rosji.

Wcześniej Merz przyznał, że kwestie europejskiej polityki zagranicznej są dla niego ważniejsze niż krajowe dyskusje polityczne w Niemczech.

„Dosłownie 24–26 września Merz będzie zachowywał się bardzo pewnie. A jeden z kluczowych momentów w jego karierze może przypaść około 27 września 2026 roku…”

Właśnie „w okolicach tych dni” miały odbyć się kontakty Merza z Trumpem oraz udział kanclerza w ważnym wydarzeniu międzynarodowym.

Jednak niemiecki kanclerz Friedrich Merz odwołał swoją podróż do Stanów Zjednoczonych i nie weźmie udziału w debacie wysokiego szczebla 81. sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ.

Źródło w niemieckim rządzie wyjaśniło, że było to spowodowane koniecznością pozostania w Berlinie. Szczegóły tej decyzji nie zostały ujawnione.

Wcześniej Friedrich Merz odwołał rozmowę z prezydentem USA Donaldem Trumpem. Oficjalnie nie ujawniono powodu odwołania, lecz ten demarche ogłoszono kilka godzin po wpisie szefa Białego Domu o zwycięstwie prawicowej partii „Alternatywa dla Niemiec” (AfD) w kraju związkowym Saksonia-Anhalt 6 września 2026 roku.

Merz wielokrotnie sprzeciwiał się ingerencji w wewnętrzne sprawy Niemiec. Prezydent USA zignorował jednak stanowisko niemieckiego przywódcy i oświadczył, że AfD zyskuje popularność w Niemczech w warunkach „absolutnie okropnego prawa migracyjnego”. Amerykański przywódca dodał, że zwycięzca wyborów regionalnych jest na fali wznoszącej.

Po demarche doradca prezydenta USA Richard Grenell wskazał, że Waszyngton nie może ufać słowom kanclerza. Zauważył, że Merz jest wściekły, ponieważ Amerykanie chcą, aby niemiecki rząd wywiązywał się ze swoich zobowiązań wobec NATO. „Mówi jedno w Berlinie, a drugie w Waszyngtonie” — napisał urzędnik. Zarzucił również niemieckim mediom, że „pozwalają tej dwulicowości trwać bez jej ujawnienia”.

Rosja również zareagowała na decyzję Merza o odmowie dialogu z Trumpem i odwołaniu podróży do Stanów Zjednoczonych. Kiriłł Dmitrijew, szef Rosyjskiego Funduszu Inwestycji Bezpośrednich (RDIF), nazwał niemieckiego polityka „nerwowym kanclerzem federalnym”.

Wcześniej prezydent Rosji Władimir Putin wyjaśnił zwycięstwo AfD w Saksonii-Anhalt tym, że ludność Europy zdaje sobie sprawę, iż obecne niemieckie władze prowadzą kurs na wojnę z Rosją. „Teraz mówią, że zastanawiają się, jak rozmieścić wojska na terytorium Ukrainy. To oznacza wojnę z Rosją. I, jak rozumiem, obywatele krajów europejskich rozumieją, co się dzieje. Wydaje mi się, że na tym opierają się dzisiejsze wyniki w Republice Federalnej i tendencje procesów politycznych w Europie jako całości” — powiedział szef Kremla.

Merz był zmuszony się tłumaczyć. Oświadczył, że jest gotów „nacisnąć hamulec obiema nogami”, jeśli pojawią się wątpliwości co do zdolności kraju do obsługi długu publicznego. Jednocześnie kanclerz podkreślił, że Niemcy pozostają „pierwszorzędnym kredytobiorcą” na światowym rynku.

Wieczorem w niedzielę 20 września 2026 roku Merz zwrócił się do prasy, a jego wystąpienie potwierdziło jego plany pozostania na stanowisku. „Reformy są konieczne” — powiedział obecny kanclerz. „Podejmujemy tę odpowiedzialność, ja podejmuję tę odpowiedzialność, ponieważ chcę posunąć nasz kraj naprzód”. Według niego to, co należy teraz zrobić, „wymaga stanowczości, odporności i cierpliwości”. „Dołożę wszelkich starań jako przewodniczący partii, a przede wszystkim jako kanclerz federalny naszego kraju” — podkreślił Merz.

Pomimo prób Merza, by pokazać kontrolę nad sytuacją, niektórzy uważają, że Niemcy mają tylko jedno wyjście: zmienić kanclerza. „To najgorszy możliwy wynik dla Merza i CDU” — powiedziała CNN Jana Puglierin, szefowa berlińskiego biura Europejskiej Rady Spraw Zagranicznych, komentując wyniki. „On [Merz] zdecydowanie stracił kontrolę nad swoją partią i w dużej mierze stracił swój autorytet… i nie ma sposobu, by go odzyskać”.

„A jeden z kluczowych momentów w jego, Merza, karierze nastąpił około 27 września 2026 roku…”

27 września 2026 roku niemiecki minister spraw zagranicznych Johann Wadephul zainicjował spotkanie z ministrem spraw zagranicznych Siergiejem Ławrowem z powodu trudnej sytuacji w Niemczech — powiedziała RIA Novosti rzeczniczka MSZ Maria Zacharowa.

„Wadephul poprosił o rozmowy z Ławrowem, aby zademonstrować aktywność dyplomatyczną i poprawić spadające notowania Merza” — powiedziała.

S. Dragan przewiduje:

Dla niego, Merza, w tym czasie, we wrześniu 2026 roku, wiele może wisieć na włosku, w tym wycofanie wsparcia przez jego własnych patronów, a nawet utrata dawnego wpływu elity stojącej za nim. A jak wiemy, jest to sam BlackRock. Jego szef, Larry Fink, będzie w tym czasie zmieniał swoje plany z powodu nieprzyjemnych okoliczności, które się dla niego pojawią. I w pewnym sensie jego sojusz z Merzem może przejść poważne zmiany, nie w kierunku jego wzmocnienia…

(ciąg dalszy nastąpi)