واتیکان در حال تغییر و بازسازی کامل است. مخالفت با دونالد ترامپ (بخش ۲)

پیشبینی: "مه 2025 - شرایط جدید، مسیرهای جدید. بخش 1 - اولین برخورد با مه 2025" (منتشر شده در 26 آوریل 2025، لینک)

س. درگان:

...اما این چیزی بیسابقه خواهد بود، واتیکان در حال تغییر و بازسازی کامل است.

پیشبینی: "فرآیندهای عمیق تأثیرگذاری بر روی رویدادهای جهانی فعلی، از جمله واتیکان" (منتشر شده در 8 آوریل 2026، لینک)

س. درگان:

بنابراین آنچه میبینیم این است که همه چیز در این «ملک» (واتیکان) ساده نیست و پیچیدگیها از سال ۲۰۲۵ آغاز شدهاند. اما در فوریه ۲۰۲۶، نوعی زنگ خطر به صدا درآمد. این نشان میدهد که قدرت قدیمی واتیکان در حال محو شدن است. و یکی از مهمترین ستارهها، به نام کاف، تحت آتش خواهد بود که بهطور مؤثری قدرت قدیمی و حتی پایه مالی آن را نابود میکند...

اما قبل از وقوع این اتفاق، حدود ۱۱.۰۴.۲۰۲۶، شاهد تلاش برای تقویت این سازمان (واتیکان) خواهیم بود. و رویدادهایی که در حال وقوع هستند، و حتی بخشی از پیشبینیهای قبلی را توصیف میکنند... با رویدادهایی که پشت پرده باقی میمانند، یا بهتر بگوییم، تلاش برای هماهنگ کردن آنها...

در تأیید «واتیکان شروع به تغییر و بازسازی کامل میکند» (بخش ۱) از ۱۶ آوریل، با رسیدن پاپ جدید، اصلاحات در واتیکان آغاز شد. اما تغییر عمده در سیاست کوریا روم در این سال آشکار شد.

همانطور که س. دراگون از آوریل سال گذشته پیشبینی کرده بود، «... اما این چیزی بیسابقه خواهد بود، واتیکان در حال تغییر است...». برای سال 2026، این رویداد بیسابقه، ورود واتیکان به یک نبرد قدرت شدید با ایالات متحده است.

«... در فوریه 2026 ...» نه تنها برای پاپ فرانسیس «... نوعی هشدار را به صدا درآورد». البته، جنگ در خلیج فارس هنوز کاملاً اهمیت آن را برای جامعه جهانی آشکار نکرده است. اما درک این موضوع که بشریت در آستانه تجربه شوکهای بسیار جدی است، در حال آمدن به ذهن افراد منطقی است.

و این جنگ در همه جبههها و در همه حوزههای درگیری در حال وقوع است. یکی از آنها جنبه معنوی - مذهبی است.

مقام مقدس خود را درگیر یک درگیری آشکار با ایالات متحده یافته است، و این میتواند منجر به اختلالات عمده در سیاست جهانی شود.

در سال 2016، دونالد ترامپ شاخه مسیحی که متعلق به آن است را فاش کرد: «من یک پروتستان هستم و به آن افتخار میکنم. به طور دقیقتر، من یک پیتسبورن هستم».

علاوه بر این، جناح دونالد ترامپ بارها نشان داده است که او به واقع به ماموریت ویژه خود اعتقاد دارد. نقاشیهای او، حتی در زمان انتخاب پاپ در اوایل ماه مه سال گذشته، که در آن دونالد ترامپ را به عنوان پاپ به تصویر میکشید، تصادفی نیستند.

ایالات متحده، به رهبری دونالد ترامپ پروتستان، امروز تلاش کرد تا در جنگ با ایران از کلیسای کاتولیک و مستقیماً از پاپ حمایت جلب کند.

با این حال، دونالد ترامپ در این زمینه با مشکلاتی روبرو شد. سیاست تهاجمی ایالات متحده که به ویژه در ابتدای سال جاری با دستگیری رئیسجمهور ونزوئلا و ادامه آن در ایران مشهود بود، در واتیکان مورد تأیید قرار نگرفت.

پاپ لئو چهاردهم (در دنیای واقعی، رابرت فرانسیس پروو)، که در 8 مه 2025 به عنوان اولین پاپ آمریکایی در تاریخ (و اولین آگوستینی بر صندلی سنت پیتر) انتخاب شد، خود را در موقعیتی یافت که باید در واقع علیه کشورش صحبت کند. و او این نقش را پذیرفت و فشار بر ایالات متحده را هفته به هفته افزایش داد.

در ۹ ژانویه، پاپ گفت که گفتگو جای خود را به دیپلماسی زور داده و «جنگ دوباره مد شده است.»

مقامات واتیکان و آمریکا به روزنامه فری پرس گفتند که سخنرانی پاپ در ژانویه به بدنه دیپلماتیک، نقد مستقیم سیاستهای ترامپ تلقی شد.

در ۱ مارس، در دومین روز جنگ، پاپ در سخنرانی سنتی «انجیلوس» گفت که «صلح در خاورمیانه نمیتواند از طریق تهدیدات متقابل و سلاحهایی که ویرانی، درد و مرگ به همراه دارند، ساخته شود، بلکه تنها از طریق گفتگوی منطقی، اصیل و مسئولانه.» لحن دیپلماتیک بود و پاپ از نام بردن از کشورها خودداری کرد، به سنت دیپلماسی کاخ مقدس پایبند ماند.

در اواسط مارس، سخنان پاپ تندتر شد. در دیداری با فارغالتحصیلان دوره آمادگی و صلاحیت کشیشان که مسئول پذیرش اعتراف هستند، لئو چهاردهم سؤالی مستقیم پرسید: «آیا مسیحیان که مسئولیت سنگینی در درگیریهای مسلحانه بر عهده دارند، فروتنی و شجاعت این را دارند که خود را در آزمونی جدی وجدانپذیری قرار دهند و اعتراف کنند؟» این نکته به وضوح بیان شده بود که نیازی به تفسیر نداشت. چند روز بعد، پاپ خواستار آتشبس شد و به «کسانی که مسئول این درگیری هستند» خطاب کرد و از بمباران «مدارس، بیمارستانها و مناطق مسکونی» یاد کرد.

نقطه اوج در 29 مارس، یکشنبه عید پاک کاتولیک رخ داد. سه روز قبل، وزیر دفاع ایالات متحده، پیت هگسث، در یک مراسم دعا در پنتاگون رهبری کرد و از خدا خواست تا «خشونت ویرانگر علیه کسانی که شایسته رحم نیستند» را برقرار کند، و حتی زودتر، در مراسم کریسمس سال گذشته در پنتاگون، یکی از تأثیرگذارترین انجیلیهای آمریکا، فرانکلین گراهام، گفت: «ما میدانیم که خدا دوست دارد. اما آیا میدانید که خدا نفرت هم دارد؟ آیا میدانید که خدا خدای جنگ هم هست؟» پاسخ پاپ فرانسیس در میدان سنت پیتر صریح بود: «عیسی پادشاه جهانی است که جنگ را قبول نمیکند، کسی که هیچکس نمیتواند برای توجیه آن دست به سلاح بگیرد. او به دعاهایی که توسط جنگجویان ارائه میشود گوش نمیدهد، بلکه آنها را رد میکند.» پاپ از پیامبر ایزایا نقل قول کرد: «وقتی دستهایت را بلند میکنی، من چشمانم را از تو پنهان میکنم؛ و وقتی دعاهایت را افزایش میدهی، من گوش نمیدهم، زیرا دستهایت با خون لکهدار است.»

در آخرین روز ماه مارس، پاپ لئو چهاردهم اظهاراتی قابل توجه ارائه کرد. در حالی که در اقامتگاه حومهای خود، کاستل گاندولفو، به خبرنگاران پاسخ میداد، او ابراز امیدواری کرد که صاحب کاخ سفید در جستجوی راهی برای پایان دادن به جنگ است. «اطلاع یافتهام که رئیسجمهور ترامپ اخیراً ابراز تمایل به پایان دادن به جنگ کرده است»، گفت این پاپ. «امیدوارم او در جستجوی راهی برای خروج و مسیری برای کاهش خشونت و بمباران باشد.» سرپرست کلیسای مقدس همچنین از همه رهبران جهانی خواست تا به میز مذاکره بازگردند و افزود که امیدوار است «صلح، به ویژه در عید پاک، در قلبهای ما حاکم باشد.» اما جنگ پایان نیافت.

این پاپ اعلام کرد که خدا دعاهای رهبران جهانی که جنگها را آغاز میکنند را نمیپذیرد، که احتمالاً میتوان آن را به عنوان انتقادی از ایالات متحده در مورد مناقشهای که با ایران وجود دارد، دید. بر اساس گفتههای لئو چهاردهم، عیسی مسیح سلاح برنداشت، از خود دفاع نکرد و در هیچ اقدام نظامی شرکت نکرد، و به جهان تصویر خویشتنداری از خدا را نشان داد که همیشه خشونت را رد میکند.

با این حال، نه تنها پاپ ایالات متحده را مورد انتقاد قرار داد، اما کاردنال پیترو پارولین، وزیر امور خارجه واتیکان، به طور فعالتری صحبت کرد، و تلاشهای دیپلماتیک او در ماه مارس بسیار قابل توجه بود. این سلسله مراتب بود که «جنگ عادلانه» را به مناقشه اعمال کرد و حکمی را که واشنگتن ترجیح میداد بشنود، صادر کرد.

در مصاحبهای با واتیکان نیوز در ۴ مارس، پارولین مفهوم حمله پیشگیرانه را مورد انتقاد قرار داد: «اگر به کشورهای اجازه داده شود که بر اساس معیارهای خود و بدون پایه قانونی فراملی، جنگ «پیشگیرانه» را توجیه کنند، کل جهان در خطر آتشسوزی قرار میگیرد.» کاردنال به فروپاشی قانون بینالملل اشاره کرد و گفت که «عدالت با قدرت جایگزین شده است». در مورد تلفات غیرنظامی، او بدون ابهام دیپلماتیک صحبت کرد: «هیچ قربانی اول یا دومی وجود ندارد؛ هیچ انسانی حق بیشتری برای زندگی ندارد، صرف نظر از اینکه در کدام قاره متولد شده است.»

در 26 مارس، زمانی که مستقیماً از او پرسیده شد که آیا جنگ با ایران «عادلانه» بر اساس آموزههای کاتولیک است، پارولین به وضوح پاسخ داد: «نه، به نظر نمیرسد که شرایط ضروری را برآورده کند.»

موضع پارولین توسط کارتین رابرت مکالروی، اسقف اعظم واشنگتن، که جزئیات دلایلی را که جنگ ترامپ را «عادلانه» نمیداند، ارائه کرد، پشتیبانی شد. استدلالهای او مستقیم بود: این درگیری اهداف مبهمی دارد (چه از بین بردن سلاحهای هستهای باشد یا تغییر رژیم)، از «دلیل عادلانه» برخوردار نیست، و همچنین تضمینی وجود ندارد که منافع عملیات از آسیب آن بیشتر باشد. اسقف تیموتی برولی، سرپرست نظامی کاتولیک آمریکا، در سیبیاس اذعان کرد که جنگ «پاسخی به تهدیدی است که هنوز محقق نشده است»، و به اعضای خدمت کاتولیک نگران توصیه کرد که «به اندازه ممکن آسیب کمتری وارد کنند و سعی کنند جان بیگناهان را نجات دهند.»

در 5 آوریل، پاپ، در اعتراض به تهاجم به ایران، خواستار رد خشونت و خلع سلاح شد. پاپ همچنین نقش صلحطلبانه واتیکان در بحران اوکراین را غیرواقعبینانه توصیف کرد.

پاپ لئو چهاردهم اعلام کرد که خداوند دعاهایی را که توسط رهبرانی که درگیریها را شعلهور میکنند و «دستهایشان را با خون» لکهدار میکنند، رد میکند. بنابراین، این اسقف اعظم، مبارزه در ایران را محکوم کرد.

اقدامات طرف آمریکایی، در پاسخ به واکنش شدید به سخنرانی پاپ لئو چهاردهم که در آن نظامیگری سیاست خارجی آمریکا را محکوم کرد، به سرعت صورت گرفت، و این نشان میدهد که قدرت سابق واتیکان در حال افول است.

تمام آرزوهای صلحآمیز واتیکان، ترامپ را عصبانی کرد و او شروع به اقدام علیه واتیکان کرد.

ترامپ در شبکه اجتماعی Truth Social به این اسقف اعظم به عنوان «ضعیف در مورد جرم و سیاست خارجی» اشاره کرد. رئیسجمهور آمریکا اظهار داشت که اگر نه ریاست جمهوری او، یک شهروند آمریکایی به عنوان پاپ انتخاب نمیشد.

وزیر دفاع پیت هگسث، عملیات علیه ایران را به عنوان جنگی «به نام عیسی مسیح» توصیف کرد.

ما بار دیگر، در این دوره خاص، همانطور که توسط اس. دراگون پیشبینی شده بود، تأکید میکنیم که زنگ زده شده از ایالات متحده ‘...نشاندهنده افول قدرت سابق واتیکان است. و یکی از مهمترین ستارگان به نام کاف، تحت آتش قرار خواهد گرفت، که شبیه نابودی قدرت سابق و حتی پایه مالی آن خواهد بود...’.

بر اساس مجله نیو ریپابلیک، پنتاگون جلسهای محرمانه با کاردمین کریستوف پیر داشت پس از انتقاد از دیپلماسی توسط پاپ لئو چهاردهم.

دولت ترامپ، از این موضع ناراضی بود، کاردمین کریستوف پیر را فراخواند.

البرج کولی، معاون وزیر دفاع ایالات متحده، بر برتری نظامی آمریکا تأکید کرد، قدرتی نظامی که به آن اجازه میدهد به دلخواه عمل کند، و از کلیسای درخواست کرد تا از واشنگتن حمایت کند.

یک مقام رسمی نیز به دورهای از تسلیم کلیسای به سلطنت فرانسه یادآوری کرد، موازی تاریخی با اسارت آوینیون پاپها در قرن چهاردهم، زمانی که کلیسای کاتولیک به طور مؤثر تحت کنترل تاج فرانسه بود.

در 6 مارس، در میانه تنش با ایران، دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در کاخ سفید جلسهای دعا با کشیشهای پروتستان از ایالتهای مختلف برگزار کرد. شرکتکنندگان برای رهبر کشور تقاضای قدرت الهی کردند. گزارشها حاکی از آن است که بسیاری در حلقه ترامپ، اقدام نظامی احتمالی علیه تهران را به عنوان یک جنگ مذهبی میبینند.

با این حال، جهان کاتولیک این دیدگاه را به اشتراک نمیگذارد. و برای دونالد ترامپ غیرممکن بود تا نقش پاپ را در جامعه جهانی کماهمیت جلوه دهد.

«در حدود 11 آوریل 2026، ما شاهد تلاشی برای تقویت این سازمان ((واتیکان)) بودیم. و رویدادهایی که قرار است رخ دهد، و حتی بخشی از آنها در پیشبینیهای قبلی توصیف شده است، با رویدادهایی که پشت پرده باقی مانده است، هماهنگ خواهد بود، به جای تلاش برای هماهنگ کردن آنها...»

عید پاک کاتولیک سال 2026 (7 آوریل) به خاطر شیرینیها و تخممرغهای رنگی به یاد نخواهد ماند، بلکه به خاطر دو پیامی که تقریباً همزمان در سراسر اقیانوس اطلس طنینانداز شد. پاپ لئو چهاردهم از بالکن باسیلیکای سنت پیتر، خواستار توقف خشونت در خلیج فارس شد و هشدار داد که انسانیت «به خشونت عادت کرده و به آن بیتفاوت است.» و دونالد ترامپ در همان روز، وعده «جهنم روی زمین» را به ایران داد اگر تهران تنگه هرمز را باز نکند. دو مسیحی، دو پیام، و دو درک کاملاً متضاد از خواستههای خدا.

برخلاف رهبر در آن سوی اقیانوس، رهبران اروپایی از پاپ حمایت کردند، عمدتاً ایتالیا و اسپانیا.

در همین بازه زمانی، «حدود 11 آوریل» نخستوزیر اسپانیا پدرو سانشز در حمایت از پاپ لئو چهاردهم در برابر انتقادهای رئیسجمهور ایالات متحده، دونالد ترامپ، ایستاد.

برای نخست وزیر ایتالیا، جورجیا ملوانی، این نیز لحظهای از حقیقت بود. یا با «برادر بزرگ» از واشنگتن هستید، یا با رایدهندگان کاتولیک که توهین به مقدس را بخشش نمیکنند. ملوانی دومی را انتخاب کرد. او سخنان ترامپ را غیرقابل قبول نامید. موردی نادر زمانی که یک متحد وفادار دست (ترامپ) را میکشد که دیروز غیرقابل دسترس به نظر میرسید.

و این نیز گواه قدرت واتیکان است - «تلاشها برای تقویت این سازمان».

علت عمیق اختلاف واتیکان و کاخ سفید تا حد زیادی سیاسی نیست، بلکه الهیاتی است. در واقع، درباره دو درک کاملاً متفاوت از مسیحیت است که مواجهه فعلی را بیسابقه میکند.

در پاسخ به فراخوان پاپ برای آتشبس در 20 مارس، ترامپ با صراحت همیشگی خود پاسخ داد: «ما میتوانیم وارد گفتگو شویم، اما من نمیخواهم آتشبس ایجاد شود. وقفه در جنگ زمانی مناسب نیست که شما به طور واقعی دشمن را نابود میکنید.» لحن در واشنگتن نه به قدری تحت تأثیر کاخ سفید، بلکه تحت تأثیر پنتاگون و جناح انجیلی جمهوریخواهان قرار گرفت. برای مثال، هیگسث به شعر 144 پادشاه داوود اشاره کرد که از خدا میخواهد «دستهایش را به جنگ بیاموزد»، از «دستهای قدرتمند و ابدی خداوند» برای محافظت از سربازان آمریکایی خواست و از риторیکی یادآور جنگهای صلیبی استفاده کرد.

روزنامه ایتالیایی Il Fatto Quotidiano در 6 آوریل سرتیتر مرگباری منتشر کرد: «برای طرفداران ترامپ، جنگ با ایران یک جهاد است: آنها واتیکان را رد میکنند و این میلیاردر را به مسیح مقایسه میکنند.» کاردنال بلاس کپچ، از شهر شیکاگو که محل تولد پاپ فرانسیس است، کاخ سفید را به خاطر انتشار «ویدئوهای بازیهای ویدئویی» از حملات انتقاد کرد: «پس از چند روز بمباران، بیش از یک هزار مرد، زن و کودک ایرانی کشته شدهاند. یک جنگ واقعی با مرگ و رنج واقعی، که به عنوان یک بازی ویدئویی ارائه میشود، وحشتناک به نظر میرسد.»

پاتریارک پنهان اورشلیم، کاردینال پیترو پارولین، ریاضتهای هگسث را «جدیترین گناهی که میتوانیم در زمان ما مرتکب شویم» نامید.

کارولین لیویت، سخنگوی کاخ سفید، پاسخ داد: «من چیزی اشتباه در تشویق رهبران نظامی ما یا رئیسجمهور به این که آمریکاییها برای سربازانمان دعا کنند، نمیبینم.»

در واقع، این نوع بیان غیرقابل چالش است، اما از نظر محتوا، این کلمات از هدف منحرف شدهاند: واتیکان نه دعا برای سربازان، بلکه تلاش مقامات آمریکایی برای استفاده از ریاضتهای مذهبی به منظور توجیه بمبارانها را محکوم میکند.

رویدادهای بعدی را س. دراگانس نیز ساده نمیداند:

اما تا پایان آوریل، وضعیت به شدت بحرانی خواهد شد، و واتیکان را وادار میکند تا راهحلهای جدیدی برای مدیریت فرایندهای جهانی پیدا کند. و طرف مقابل قویتر به نظر خواهد رسید. و اگر کسی جریانهای پنهان در حوزه قدرت سیاسی را درک کند، در سطح جوامع مذهبی متا، ترامپ و نتانیاهو، که نیروهای مخالف هستند، میتوانند به طور قابل توجهی نفوذ واتیکان را کاهش دهند.

...در هر حال، بسیار محتمل است که واتیکان، به ویژه پاپ لئو چهاردهم، به ویژه در ماه مه، ممکن است گزینههای جدیدی برای صلح یا حتی قوانین و روابط پیشنهاد کند. همه اینها حتی ممکن است کاملاً جدید و حتی شگفتانگیز به نظر برسند در زمینه رویکردهای حل تضادها...

(ادامه موضوع در ادامه قرار میگیرد)