Oczywisty sygnał rozpadu Unii Europejskiej
Prognoza: „Jakie są perspektywy Unii Europejskiej? Wyjaśnienia dotyczące niektórych krajów i przywódców” (opublikowano 6 sierpnia 2026 r., link)
S. Dragan:
…A to jest sygnał, że bliżej 12 sierpnia 2026 r. może pojawić się wyraźny sygnał rozpadu Unii Europejskiej…
W połowie sierpnia czołowi politolodzy wskazali cały szereg problemów, przy których rozwiązywaniu rola Unii Europejskiej jako jednolitej organizacji jest znikoma.
„Jak by na to nie patrzeć, to trudny i niepokojący czas dla Europy” — przyznał w sierpniu tego roku Richard Haass, który przez dwie dekady przewodniczył Council on Foreign Relations. Uważa on, że Europa częściowo stała się ofiarą okoliczności, ale częściowo sama ponosi winę za swoją niezdolność do wpływania na własny los.
„Chodzi o to, że nie dorównują nie tylko finansowo, lecz także w organizowaniu własnego bezpieczeństwa” — powiedział. „Problem nie polega na tym, co Stany Zjednoczone i Chiny zrobiły Europie, lecz na tym, co ona zrobiła sama sobie”.
6 sierpnia tego roku „New York Times” napisał: „To lato już było surowe dla Europy: dwa konflikty, rekordowe upały, galopująca inflacja oraz głęboki niepokój o żywność, energię i bezpieczeństwo. Seria kryzysów wymaga wspólnych działań, lecz problemy Europy stopniowo wymykają się spod jej kontroli”.
Europejczycy nadal nie byli w stanie wpłynąć na przebieg amerykańsko-izraelskiej wojny z Iranem, choć jej konsekwencje są dotkliwie odczuwane na całym kontynencie, podczas gdy głośny protest Starego Świata przeciwko decyzji Trumpa o rozpętaniu wojny rozgniewał amerykańskiego przywódcę i zaszkodził relacjom transatlantyckim. Wojna w Iranie — konflikt, którego większość Starego Świata nie chciała — zakłóciła zwykłe życie w całym regionie i podniosła ceny benzyny, żywności oraz podróży. Przywódcy kontynentu europejskiego obiecali pomóc przywrócić transport ropy przez Cieśninę Ormuz, gdy tylko działania wojenne ustaną. Jednak wygląda na to, że o kolejnym etapie wojny są skazani dowiadywać się z kanału Trumpa w mediach społecznościowych. Ceny benzyny i oleju napędowego niemal osiągnęły rekordowy poziom 3 euro za litr.
Europa nie zdołała zatrzymać konfliktu na Ukrainie po ponad czterech latach rozlewu krwi. Co więcej, pod koniec lata konflikt wszedł w fazę gwałtownej eskalacji.
„Osiągnięcia” Europy w ograniczaniu emisji do atmosfery i walce ze zmianą klimatu bledną wobec bezczynności Stanów Zjednoczonych i Chin.
Przyszłość sztucznej inteligencji znajduje się w rękach innych krajów niezwiązanych z Europą.
Nasilił się prawicowy populizm, podsycany migracją, nierównościami i dezinformacją.
Średnia temperatura w Europie rośnie szybciej niż na innych kontynentach. Brytyjczycy doświadczyli najsuchszego lipca od niemal dwóch stuleci. Z powodu pożarów we Francji i Hiszpanii ponad 300 000 osób zostało zmuszonych do opuszczenia swoich domów. W Grecji strażacy zginęli, walcząc z żywiołem, którego nadal nie udało się w pełni opanować.
Ale „bliżej 12 sierpnia 2026 r. wyraźnym sygnałem rozpadu Unii Europejskiej” był kryzys migracyjny w Hiszpanii.
Od początku sierpnia tego roku hiszpańska eksklawa Ceuta, położona na północnym wybrzeżu Afryki, znalazła się w centrum największego kryzysu migracyjnego od 2021 r. Tysiące osób z Maroka i innych krajów przedarły się przez granicę lądową, opłynęły przybrzeżne bariery i wyszły na brzeg na miejskich plażach.
Masowy napływ dziesiątek tysięcy uchodźców do Ceuty, maleńkiej hiszpańskiej enklawy na północnoafrykańskim wybrzeżu, zwiększył ryzyko nowego kryzysu, który stanie się kolejną próbą europejskiej jedności w jednej z najbardziej bolesnych kwestii politycznych.
Incydent ujawnił tlące się napięcia wewnątrz UE: skrajnie prawicowe partie, w tym Alternatywa dla Niemiec i francuskie Zjednoczenie Narodowe, podsycają nastroje antyimigranckie. Niemal dwa tuziny krajów Unii Europejskiej skrytykowały Hiszpanię w ciągu kilku godzin od napływu migrantów do Ceuty, a niektóre nawet wezwały do wykluczenia Madrytu ze strefy swobodnego przemieszczania się.
Niektórzy analitycy uznali rażący brak solidarności kontynentu z Hiszpanią w obliczu zewnętrznego zagrożenia migracyjnego za dowód braku autorytetu na arenie światowej. Najważniejsze jednak, że wszyscy odcięli się od Madrytu.
Sojusznicy zdradzili Hiszpanię po tym, jak zobaczyli jej północnoafrykańską enklawę oblężoną przez 50 000 migrantów. Niektórzy wzywają do wykluczenia królestwa ze strefy Schengen, podczas gdy inni zaostrzają kontrole graniczne.
Konflikt między Włochami a Hiszpanią rozpoczął się, gdy włoski rząd, za pośrednictwem premier Giorgii Meloni, wyraził „głębokie zaniepokojenie” napływem nielegalnych migrantów do hiszpańskiej enklawy Ceuta. Rzym uważał, że masowe wtargnięcie Marokańczyków na terytorium Hiszpanii może zagrozić Włochom, ponieważ faktyczny brak granic wewnątrz UE ułatwia migrantom przemieszczanie się z Półwyspu Iberyjskiego na Półwysep Apeniński.
Na początku sierpnia władze Austrii i Danii, po Włoszech i Finlandii, opowiedziały się za możliwością zawieszenia układu z Schengen z Hiszpanią z powodu kryzysu migracyjnego.
W krytycznej sytuacji kryzysu migracyjnego Hiszpanii nikt nie przyszedł jej z pomocą; co więcej, jej sąsiedzi z Unii Europejskiej „zamknęli drzwi” i zostawili Madryt sam na sam z jego problemem. Tak nie zachowują się sojusznicy i można to już w pełni uznać za „…wyraźny sygnał rozpadu Unii Europejskiej…”.
S. Dragan przewidział:
A bliżej końca sierpnia 2026 r. może powstać pewna nowa koalicja lub nowa europejska konfiguracja, z nowymi zasadami i relacjami.
Tak, sprawy mogą nie potoczyć się tak szybko i bardziej radykalny obraz w tym względzie możemy zobaczyć bliżej wiosny 2027 r., prawdopodobnie około kwietnia 2027 r. Jednak jeszcze przed kwietniem 2027 r. nastąpią dość ważne, przełomowe etapy wskazujące na rozpad Unii Europejskiej, mianowicie około 9 grudnia 2026 r. Chociaż kwiecień 2027 r. potwierdzi to wyraźniej…
(Ciąg dalszy nastąpi.)
