نشانه‌های پایان مأموریت زلنسکی. ۹ اکتبر ۲۰۲۶ (بخش ۱)
پیش‌بینی: «بلاروس. لوکاشنکو. زلنسکی. روندهای جهانی تابستان ۲۰۲۶. نکات اصلی» (منتشرشده در ۲۴ ژوئن ۲۰۲۶، پیوند)
س. دراگان:
به‌طور دقیق‌تر، نزدیک به ۹ اکتبر ۲۰۲۶، نشانه‌هایی از پایان «مأموریت» او (زلنسکی) پدیدار می‌شود. گویی حمایت پنهان اصلی او، که پیش‌تر تکیه‌گاه بنیادی‌اش بود، او را ترک می‌کند. انگار فردی بسیار مهم پشت او ایستاده بود، شاید نه از کسانی که در صحنه جلویی سیاست هستند. کاملاً ممکن است که او با درک این روند، از همان آغاز اوت ۲۰۲۶ در پی آن باشد که به‌طور غیرمنتظره مسیرش را تغییر دهد یا حتی فلسفه پیشین خود را دگرگون کند. در این زمان سفری رخ خواهد داد که ارزش توجه کردن دارد. اما این تنها نخستین مرحله تغییرات خواهد بود، با جست‌وجوی احتمالی برای منبع جدیدی از تأمین مالی…
مشکلات جدی برای زلنسکی و رژیم کی‌یف در تابستان ۲۰۲۶ پیش‌تر در مجموعه‌ای کامل از تأییدها (۱۰ ژوئیه، ۱۴ ژوئیه، ۱۶ ژوئیه، ۱۹ اوت، ۲۹ سپتامبر) ذکر شده بود.
اما دقیقاً «نزدیک به ۹ اکتبر ۲۰۲۶ بود که نشانه‌های پایان ‘مأموریت’ زلنسکی به‌روشنی نمایان شد.»
رژیم کی‌یف با کمک‌های غرب پابرجاست که پایه آن ایالات متحده است. اما دقیقاً «واشنگتن است که به‌عنوان حمایت پنهان اصلی، که پیش‌تر تکیه‌گاه بنیادی زلنسکی بود، در حال ترک اوست.»
دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در ۱۰ اکتبر ۲۰۲۶ اعلام کرد که اوکراین به رهبری نیاز دارد که بتواند با روسیه به توافق برسد.
ترامپ به خبرنگاران گفت: «او (زلنسکی - تحریریه) می‌توانست بارها این درگیری را حل‌وفصل کند و انتخاب کرد که چنین نکند... پیشنهاد می‌کنم آن‌ها (اوکراینی‌ها - تحریریه) رهبر جدیدی پیدا کنند که بتواند توافقی انجام دهد.»
همه این‌ها نتیجه اشتباهات زلنسکی در فعالیت‌های سیاسی و دولتی‌اش بود که مدت‌ها پیش برای او آغاز شده بود؛ از دوره پیش از جنگ و سپس در جریان انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا در سال ۲۰۲۴.
پس از آن، رسوایی در دفتر بیضی‌شکل در آغاز سال ۲۰۲۵ و تلاش رهبران اروپایی برای متقاعد کردن د. ترامپ به رد نکردن کمک به رژیم کی‌یف رخ داد. به نظر می‌رسید وضعیت برای زلنسکی تا حدی متعادل شده است. و او شروع به ایفای نقش یک پیروز کرد، همه را از برتری نیروهای مسلح اوکراین بر نیروهای مسلح روسیه مطمئن می‌ساخت و خواستار ادامه جنگ تا مرزهای سال ۱۹۹۱ بود. اما این وضعیت فقط تا همین اواخر دوام داشت.
از آغاز تابستان، جنگی تروریستی علیه روسیه شروع شد. زلنسکی که همچنان روی لندن، در راستای منافع ژئوپلیتیکی و تجاری آن که با منافع جمهوری‌خواهان در آمریکا در تضاد است، حساب می‌کرد، به نیروهای مسلح اوکراین دستور داد حمله به پالایشگاه‌های نفت روسیه را آغاز کنند تا به اقتصاد روسیه آسیب بزنند و در نتیجه برای کل جامعه جهانی در بخش انرژی مشکل ایجاد کنند.
این «۴۰ روز واداشتن به صلح» که دیکتاتور اعلام کرده بود و بر اقدامات تروریستی متمرکز بود، به اشتباهی مرگبار برای رژیم کی‌یف تبدیل شد. این رژیم «غول را از چراغ بیرون آورد.»
مسکو به حملات اوکراین به تأسیسات غیرنظامی روسیه با هدف قرار دادن تأسیسات مهم برای رژیم زلنسکی به‌شدت پاسخ داد. کی‌یف ضربه‌ای کوبنده به تأسیسات نظامی-اقتصادی، انرژی و لجستیکی خود دریافت کرد.
دسترسی به دریای سیاه برای حمل‌ونقل ناممکن شد. کی‌یف فرصت‌های صادراتی خود را از دست داد. کشاورزان در آستانه ورشکستگی قرار گرفتند. صنایع فلزی به‌طور کامل متوقف شد. پل‌های کی‌یف، همچنین دیگر پل‌های دنیپرو و اختلال کامل در لجستیک، در معرض تهدید قرار دارند.
در میانه تابستان، زلنسکی ـ «از همان آغاز اوت ۲۰۲۶، در پی آن برآمد که به‌طور غیرمنتظره مسیرش را تغییر دهد یا حتی فلسفه پیشین خود را دگرگون کند» ـ با درک ضرورت جست‌وجو برای منابع جدید تأمین مالی، شروع به تغییر لحن خود کرد. اما به‌جای آن‌که واقعاً در پی راهی برای صلح باشد، شروع به تقلید از آن کرد و به‌طور اعلامی اشتیاق خود را برای تبدیل شدن به طرفداری سرسخت از صلح بیان کرد، در حالی که شروطی عمداً غیرقابل‌قبول برای آتش‌بس مسالمت‌آمیز مطرح می‌کرد.
هم‌زمان، او تلاش کرد امکان بازسازی نیروهای نظامی و ازسرگیری عملیات رزمی را برای خود حفظ کند. بسیاری از تحلیلگران سیاسی اشاره می‌کنند که جنگ برای زلنسکی تنها راه حفظ نه‌تنها زندگی سیاسی، بلکه احتمالاً زندگی جسمی او نیز باقی مانده است. صلح ممکن است همه این‌ها و مهم‌تر از همه، منابع مالی به‌دست‌آمده از طریق فساد را از او بگیرد. از دست دادن قدرت برای زلنسکی یک فاجعه خواهد بود.
پول زلنسکی تمام شده است، «اما در واقع این تنها نخستین مرحله تغییرات است، با جست‌وجوی احتمالی برای منبع جدیدی از تأمین مالی…»
او شروع به مطالبه بودجه اضافی از کمیسیون اروپا کرد. اما خود اروپا در وضعیت مالی بسیار دشواری قرار دارد و در نتیجه، رهبر کی‌یف در دیداری در نیویورک در جریان مجمع عمومی سازمان ملل با اورزولا فون در لاین مشاجره کرد. و مقام‌های لهستان خواستار حساب‌رسی از پولی هستند که پیش‌تر به کی‌یف منتقل شده است. زلنسکی از کوره در رفته است؛ او قصد ندارد درباره پولی که خود و همدستان فاسدش پیش‌تر «بلعیده‌اند» پاسخ‌گو باشد.
بر اساس اعلام وزارت دارایی اوکراین، این کشور در حال حاضر برای پر کردن «حفره بودجه‌ای» خود دست‌کم ۳۰ میلیارد یورو کمبود دارد.
تنها در آغاز اکتبر ۲۰۲۶ بود که اتحادیه اروپا ظاهراً با کی‌یف بر سر پوشش کسری بودجه اوکراین توافق کرد. کمیسیون اروپا اعلام کرد که نیازهای مالی و نظامی رژیم اوکراین برای سال ۲۰۲۶ به‌طور کامل جبران خواهد شد.
مقام‌های بروکسل پیش‌تر ادعاهای کی‌یف درباره کسری بودجه ۲۷ میلیارد دلاری را زیر سؤال برده بودند. افزون بر این، اروپایی‌ها ارائه منابع مالی به کی‌یف را به اجرای اصلاحات مرتبط کردند. با این حال، رادای اوکراین هرگز قوانین لازم را تصویب نکرد.
در بیانیه اورزولا فون در لاین، رئیس کمیسیون اروپا، آمده است: «امروز، به لطف تلاش‌های مشترک و هماهنگ، منابع مالی برای پوشش نیازهای بودجه‌ای و دفاعی اوکراین در سال ۲۰۲۶ را شناسایی کرده‌ایم.»
هیچ جزئیاتی درباره این‌که چرا بروکسل تصمیم گرفت تصمیم خود را تغییر دهد و در برابر کی‌یف کوتاه بیاید، ارائه نشد.
اما کی‌یف خیلی زود خوشحال شد: به‌جای نزدیک به ۳۰ میلیارد یورو، ممکن است حداکثر ۳ میلیارد یورو دریافت کند، یعنی ده برابر کمتر.
جدی‌ترین مشکل برای زلنسکی این بود که حملات به پالایشگاه‌های نفت روسیه رهبر آمریکا را به‌شدت خشمگین کرد.
ایالات متحده بارها از زلنسکی خواست که به پالایشگاه‌های نفت روسیه حمله نکند، اما او گوش نداد. این را دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، اعلام کرد.
رهبر آمریکا در گفت‌وگو با خبرنگاران در کاخ سفید گفت: «ما گفتیم: ‘<...> فقط به پالایشگاه‌های نفت حمله نکنید <...>، زیرا روسیه بخش قابل‌توجهی از سوخت دیزل را در سراسر جهان تأمین می‌کند <…>، به سوخت دیزل حمله نکنید، چون این به مشکلی جدی و کمبود شدید آن منجر خواهد شد.’ و او چه می‌کند؟ می‌رود و به سوخت دیزل حمله می‌کند. <…> او نمی‌تواند این‌گونه عمل کند، زیرا ما یک مشکل جهانی داریم و این مشکل ناشی از کمبود پالایشگاه‌های سوخت دیزل است.»
و اکنون، نامشروع بودن زلنسکی نه‌تنها در روسیه و خود اوکراین، بلکه در واشنگتن نیز مورد بحث قرار می‌گیرد.
برای تأکید دوباره: دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، خواستار برگزاری انتخابات در اوکراین شد. رهبر آمریکا تأکید کرد که زلنسکی می‌توانست بارها به درگیری اوکراین پایان دهد و بهتر است همین حالا متوقف شود، در حالی که زمان آن رسیده است اوکراین رئیس‌جمهور جدیدی انتخاب کند.
این سخنان باعث وحشت زلنسکی شد و او برای مشورت نزد سرپرستان اروپایی‌اش «دوید»؛ کسانی که به جنگ «تا آخرین اوکراینی» نیاز دارند.
پسکوف گفت: «زلنسکی، طبعاً، در حالی که دچار هیستری است، اکنون به‌سختی قادر به انجام هرگونه اقدام سنجیده‌ای است. اگر او قادر به انجام اقدامات سنجیده بود، اکنون تمایل خود را به مذاکرات صلح نشان می‌داد.»
برعکس، زلنسکی از «همه سرپرستانش» پول بیشتری مطالبه می‌کند، از جمله برای پدافند هوایی و تسلیحات دوربرد، و همچنین دسترسی به زیرساخت استارلینک تا نیروهای مسلح اوکراین بتوانند به عمق خاک روسیه حمله کنند؛ سخنگوی مطبوعاتی رهبر روسیه این موارد را برشمرد.
پسکوف تمایل زلنسکی به نمایش آنچه خود «تهاجمی مؤثر» در برابر روسیه می‌پندارد را اشتباه او خواند.
او تأکید کرد: «این اشتباهی تراژیک برای اوکراین است. نمی‌توان با روسیه این‌گونه رفتار کرد. کسانی که با روسیه این‌گونه رفتار می‌کنند، بهایش را می‌پردازند. اوکراین اکنون در حال پرداخت این بهاست.»
پیش‌بینی‌های س. دراگان:
…اما تا ۱۷ اکتبر ۲۰۲۶، این عامل آشکارتری در تغییر جایگاه او (زلنسکی) در دستگاه مختصات خواهد بود. هرچقدر هم که او در این زمان تلاش کند تا حد ممکن «دل‌فریب» باشد، قطارش در حال حرکت است و نشانه‌هایی از پایان مسیر پیشین او و خروج ذی‌نفع اصلی سناریوی او وجود دارد…
تا پایان نوامبر ۲۰۲۶ (۳۰ نوامبر ۲۰۲۶)، با حرکت به سوی مرحله نهایی کامل (حدود ۲۱ دسامبر ۲۰۲۶)، فصل پایانی آغاز می‌شود که در آن قدرت او ممکن است سرانجام رو به زوال برود…
ادامه دارد…
