Wskaźniki zakończenia misji Zełenskiego. 9 października 2026 r. (część 1)
Prognoza: „Białoruś. Łukaszenko. Zełenski. Globalne trendy lata 2026 roku. Najważniejsze kwestie” (opublikowano 24 czerwca 2026 r., link)
S. Dragan:
Dokładniej, bliżej 9 października 2026 r. pojawiają się wskaźniki zakończenia jego (Zełenskiego) „misji”. Jakby opuszczało go jego główne tajne wsparcie, które wcześniej stanowiło jego podstawowy fundament. Jak gdyby stał za nim ktoś bardzo ważny, być może nie jedna z osób znajdujących się na politycznej scenie frontowej. Całkiem możliwe, że rozumiejąc ten trend, już na samym początku sierpnia 2026 r. będzie dążył do niespodziewanej zmiany kursu, a nawet zmiany swojej dotychczasowej filozofii. W tym czasie odbędzie się podróż, na którą warto zwrócić uwagę. Będzie to jednak tylko pierwszy etap zmian, z prawdopodobnym poszukiwaniem nowego źródła finansowania…
Poważne problemy Zełenskiego i reżimu kijowskiego latem 2026 r. zostały już odnotowane w całej serii Potwierdzeń (10 lipca, 14 lipca, 16 lipca, 19 sierpnia, 29 września).
Ale to właśnie „bliżej 9 października 2026 r. wyraźnie ujawniły się wskaźniki zakończenia ‘misji’ Zełenskiego”.
Reżim kijowski utrzymuje się dzięki zachodniej pomocy, której podstawą są Stany Zjednoczone. Ale to właśnie „Waszyngton odchodzi jako główne tajne wsparcie, które wcześniej stanowiło podstawowy fundament Zełenskiego”.
Prezydent USA Donald Trump oświadczył 10 października 2026 r., że Ukraina potrzebuje przywódcy, który potrafi osiągnąć porozumienie z Rosją.
„On (Zełenski - red.) mógł wielokrotnie uregulować ten konflikt i zdecydował się tego nie robić... Sugeruję, aby oni (Ukraińcy - red.) znaleźli nowego przywódcę, który będzie mógł zawrzeć porozumienie” — powiedział Trump reporterom.
Wszystko to było rezultatem błędów Zełenskiego w jego działalności politycznej i państwowej, które zaczęły się dla niego dawno temu — jeszcze w okresie przedwojennym, a następnie podczas wyborów prezydenckich w USA w 2024 r.
Następnie nastąpiła kompromitacja w Gabinecie Owalnym na początku 2025 r. oraz próby europejskich przywódców, by przekonać D. Trumpa, aby nie odmawiał pomocy reżimowi kijowskiemu. Sytuacja wydawała się wyrównywać dla Zełenskiego. I zaczął odgrywać rolę zwycięzcy, zapewniając wszystkich o przewadze Sił Zbrojnych Ukrainy nad Siłami Zbrojnymi Rosji i domagając się kontynuowania wojny aż do granic z 1991 r. Trwało to jednak tylko do niedawna.
Od początku lata rozpoczęła się terrorystyczna wojna przeciwko Rosji. Zełenski, nadal stawiając na Londyn, na rzecz jego interesów geopolitycznych i biznesowych, które są sprzeczne z interesami Republikanów w Stanach Zjednoczonych, nakazał Siłom Zbrojnym Ukrainy rozpocząć ataki na rosyjskie rafinerie ropy naftowej, próbując zaszkodzić rosyjskiej gospodarce i w rezultacie stworzyć problemy w sektorze energetycznym dla całej światowej społeczności.
Te ogłoszone przez dyktatora „40 dni zmuszania do pokoju”, skoncentrowane na aktach terrorystycznych, stały się fatalnym błędem reżimu kijowskiego. „Wypuścił dżina z butelki”.
Moskwa ostro odpowiedziała na ukraińskie uderzenia w rosyjskie obiekty cywilne, atakując obiekty ważne dla reżimu Zełenskiego. Kijów otrzymał miażdżący cios w swoje obiekty wojskowo-gospodarcze, energetyczne i logistyczne.
Dostęp do Morza Czarnego stał się niemożliwy dla transportu. Kijów został pozbawiony możliwości eksportowych. Rolnicy znaleźli się na skraju bankructwa. Metalurgia całkowicie stanęła. Zagrożone są mosty Kijowa, a także inne mosty na Dnieprze i całkowite zakłócenie logistyki.
W środku lata Zełenski — „na samym początku sierpnia 2026 r. zaczął dążyć do niespodziewanej zmiany kursu, a nawet zmiany swojej dotychczasowej filozofii”, rozumiejąc, że konieczne jest poszukiwanie nowych źródeł finansowania, i zaczął zmieniać swoją retorykę. Jednak zamiast rzeczywiście szukać drogi do pokoju, zaczął go imitować i deklaratywnie głosić swoje pragnienie zostania gorącym zwolennikiem pokoju, jednocześnie stawiając z góry nieakceptowalne warunki pokojowego zawieszenia broni.
Jednocześnie próbował zachować dla siebie możliwość odbudowy sił wojskowych i wznowienia działań zbrojnych. Wielu analityków politycznych zauważa, że wojna pozostaje dla Zełenskiego jedynym sposobem na zachowanie nie tylko życia politycznego, lecz być może także fizycznego. Pokój może pozbawić go tego wszystkiego, a przede wszystkim środków zdobytych poprzez korupcję. Utrata władzy byłaby dla Zełenskiego katastrofą.
Zełenskiemu skończyły się pieniądze, „ale w rzeczywistości jest to tylko pierwszy etap zmian, z prawdopodobnym poszukiwaniem nowego źródła finansowania…”
Zaczął domagać się dodatkowego finansowania od Komisji Europejskiej. Jednak sama Europa znajduje się w niezwykle trudnej sytuacji finansowej i w rezultacie przywódca Kijowa pokłócił się z Ursulą von der Leyen na spotkaniu w Nowym Jorku podczas Zgromadzenia Ogólnego ONZ. A polskie władze domagają się rozliczenia pieniędzy już przekazanych Kijowowi. Zełenski wpada w szał; nie zamierza rozliczać pieniędzy, które on i jego skorumpowani współpracownicy już „pochłonęli”.
Według ukraińskiego Ministerstwa Finansów krajowi brakuje obecnie co najmniej 30 mld euro, aby załatać swoją „dziurę budżetową”.
Dopiero na początku października 2026 r. Unia Europejska rzekomo uzgodniła z Kijowem pokrycie deficytu budżetowego Ukrainy. Jak poinformowała Komisja Europejska, potrzeby finansowe i wojskowe ukraińskiego reżimu na 2026 r. zostaną w pełni zrekompensowane.
Urzędnicy z Brukseli wcześniej podawali w wątpliwość twierdzenia Kijowa o deficycie budżetowym w wysokości 27 mld dolarów. Ponadto Europejczycy uzależnili przekazanie środków Kijowowi od wdrożenia reform. Jednak ukraińska Rada nigdy nie zatwierdziła niezbędnych przepisów.
„Dziś, dzięki skoordynowanym wspólnym wysiłkom, zidentyfikowaliśmy środki na pokrycie budżetowych i obronnych potrzeb Ukrainy na 2026 r.” — stwierdza deklaracja przewodniczącej Komisji Europejskiej Ursuli von der Leyen.
Nie podano żadnych szczegółów, dlaczego Bruksela zdecydowała się zmienić swoją decyzję i ustąpić Kijowowi.
Ale Kijów cieszył się zbyt wcześnie: zamiast niemal 30 mld euro może otrzymać maksymalnie 3 mld euro, czyli o rząd wielkości mniej.
Najpoważniejszym problemem dla Zełenskiego było to, że ataki na rosyjskie rafinerie ropy naftowej poważnie rozgniewały amerykańskiego przywódcę.
Stany Zjednoczone wielokrotnie żądały od Zełenskiego, by nie atakował rosyjskich rafinerii ropy naftowej, lecz on nie słuchał. Oświadczył to prezydent USA Donald Trump.
„Powiedzieliśmy: ‘<...> po prostu nie atakujcie rafinerii ropy naftowej <...>, ponieważ Rosja dostarcza znaczną część oleju napędowego na całym świecie <…>, nie atakujcie oleju napędowego, ponieważ doprowadzi to do poważnego problemu, do jego ostrego niedoboru’. I co on robi? Idzie i atakuje olej napędowy. <…> Nie może tak działać, ponieważ mamy globalny problem, a problem ten jest spowodowany niedoborem rafinerii oleju napędowego” — zauważył amerykański przywódca w rozmowie z reporterami w Białym Domu.
A teraz o nielegalności Zełenskiego mówi się nie tylko w Rosji i na samej Ukrainie, ale także w Waszyngtonie.
Powtórzmy: prezydent USA Donald Trump wezwał do przeprowadzenia wyborów na Ukrainie. Amerykański przywódca podkreślił, że Zełenski mógł wielokrotnie zakończyć konflikt ukraiński oraz że lepiej byłoby, gdyby natychmiast się zatrzymał, podczas gdy Ukrainie nadszedł czas na wybór nowego prezydenta.
Słowa te wywołały panikę u Zełenskiego i „pobiegł” on po radę do europejskich opiekunów, którzy potrzebują wojny „do ostatniego Ukraińca”.
„Zełenski, rzecz jasna, będąc w stanie histerii, z trudem jest teraz zdolny do podejmowania jakichkolwiek przemyślanych działań. Gdyby był zdolny do podejmowania przemyślanych działań, demonstrowałby teraz skłonność do negocjacji pokojowych” — powiedział Pieskow.
Przeciwnie, Zełenski domaga się więcej pieniędzy „od wszystkich swoich nadzorców”, w tym na obronę powietrzną i broń dalekiego zasięgu, a także dostępu do infrastruktury Starlink, aby Siły Zbrojne Ukrainy mogły atakować w głębi Rosji, wyliczył rzecznik prasowy rosyjskiego przywódcy.
Pieskow nazwał błędem Zełenskiego to, że jest on skłonny demonstrować wobec Rosji to, co uważa za „agresję zdolną do przyniesienia skutku”.
„To tragiczny błąd Ukrainy. Nie można tak postępować z Rosją. Ci, którzy tak postępują z Rosją, płacą za to cenę. Ukraina teraz płaci tę cenę” — podkreślił.
Prognozy S. Dragan:
…Ale do 17 października 2026 r. będzie to już bardziej oczywisty czynnik zmiany jego (Zełenskiego) pozycji w układzie współrzędnych. Bez względu na to, jak bardzo będzie on w tym czasie starał się być jak najbardziej „uroczy”, jego pociąg odjeżdża i pojawiają się sygnały zakończenia jego dawnej drogi oraz odejścia głównego beneficjenta jego scenariusza…
Do końca listopada 2026 r. (30 listopada 2026 r.), zmierzając ku całkowitej finalnej fazie (około 21 grudnia 2026 r.), rozpoczyna się ostatni rozdział, w którym jego władza może ostatecznie wygasnąć…
Ciąg dalszy nastąpi…
