اقتصاد چین تحت فشار محاصره هرمز (آوریل 2026)

پیشبینی: "ایران - دخالت رویدادها و پیشبینی طیف گستردهتری برای آینده نزدیک" (منتشر شده در 6 مارس 2026، لینک)

S. درگان:

در مورد اقدامات نظامی علیه ایران، باید بگویم که تا حدود 04.14.26... به هر حال، به طور موازی با این رویدادها، چین کنترل سیاسی و اقتصادی خود را از دست خواهد داد.

چه اینطور باشد و چه نباشد، اما این فجایع سیاست خارجی بدون تأثیر بر این کشور باقی نخواهند ماند. به نظر میرسد که برخی شراکتهای اقتصادی محدود خواهند شد و مسائل اقتصادی پایه برای چین ناپایدارتر خواهد شد.

تصمیم ایالات متحده، گرفته شده "تقریباً تا 14 آوریل 2026"، برای محدود کردن حمل و نقل دریایی از طریق تنگه هرمز، طبق گزارشهای مطبوعات خارجی، میتواند برای بسیاری از کشورها گران تمام شود.

"به هر حال، به طور موازی با این رویدادها، چین کنترل سیاسی و اقتصادی خود را از دست خواهد داد. چه اینطور باشد و چه نباشد، اما این فجایع سیاست خارجی بدون تأثیر بر این کشور باقی نخواهند ماند."

این با واقعیت پشتیبانی میشود که یکی از اهداف بلوکاد، به وضوح، فشار آوردن بر چین - بزرگترین مصرفکننده نفت خام ایرانی است.

سیانان پیشبینی میکند - یک بلوکاد طولانیمدت تأثیر منفی بر اقتصاد چین خواهد داشت. چین، که بزرگترین واردکننده حاملهای انرژی است، در ماه اول بحران جهانی انرژی بهتر از سایر کشورهای آسیایی عمل کرده است. اما با وجود آتشبس شکننده بین ایالات متحده و ایران و بلوکاد نظامی آمریکا بر تنگه هرمز، که تهدیدی برای صادرات انرژی است، اهداف چین در حال افزایش است.

در حالی که بلوکاد به ندرت منجر به کمبود فوری خواهد شد، زیرا چین برای بحران انرژی به خوبی آماده است، خطرات برای این کشور در حال افزایش است: تنظیمکننده مالی به طور مکرر تلاش کرده است تا اثرات افزایش قیمتهای جهانی بنزین و دیزل را بر اقتصاد ملی کاهش دهد.

بر اساس دادههای اقتصادی رسمی منتشر شده هفته گذشته، در ماه مارس، هزینه سوخت حمل و نقل نسبت به ماه قبل ۱۰ درصد افزایش یافت. قیمت کالاهای کارخانهای چینی نیز برای اولین بار در بیش از سه سال گذشته نشانگر روند مثبت بود. این تغییرات پایان یک چرخه طولانی رکود را به همراه خواهد داشت که برای اقتصاددانان مشکلساز بوده است.

همانطور که برخی از کارشناسان اشاره میکنند، چین ممکن است علاقهمند به دخالت ایالات متحده در امور یک منطقه دیگر به جای رقابت با پکن باشد، اما نمیخواهد روابط بین کشورها را قبل از سفر ترامپ به چین در ماه آینده پیچیده کند.

چین به خوبی میداند که هرچه جنگ در خلیج فارس کندتر شود، تأثیر بیشتری بر اقتصاد چین خواهد داشت که به صادرات متکی است، در حالی که تقاضای داخلی در حال کاهش است.

در خطابه دیپلماتیک خود، چین تعادل بین حمایت از ایران و احترام به امنیت کشورهای خلیج فارس که نیز هدف تهران هستند و همچنین شرکای تجاری پکن، را حفظ میکند.

اینکه "امور اقتصادی پایه برای چین ناپایدارتر خواهد شد" گواهی بر بازی سیاسی-اقتصادی D. ترامپ است که بسیاری آن را "لرزان" میدانند. بر این "لرزش"، D. ترامپ و همراهانش با استفاده از اطلاعات داخلی، "از هوای نازک پولهای دیوانهوار میسازند."

فقط سه روز (۱۵ آوریل امسال) پس از اظهاراتی در مورد مسدود کردن تنگه هرمز، دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، اعلام کرد که آن را باز میکند. همه این "بازار را لرزانده است."

اما طبق گفته D. ترامپ، او این کار را "برای چین و جهان" انجام داده است، که برای آن رئیسجمهور چین شی جینپینگ در دیداری در پکن "آغوش محکمی" به او خواهد داد.

"چین بسیار خوشحال است که من تنگه هرمز را برای همیشه باز میکنم. من این کار را هم برای آنها و هم برای کل جهان انجام میدهم. وضعیت فعلی هرگز تکرار نخواهد شد"، ترامپ نوشت.

در همان پست، او اشاره کرد که چین "توافق نکرده است که سلاح به ایران تحویل دهد."

با این حال، در همان روز، اطلاعاتی منتشر شد مبنی بر اینکه حداقل دو تانکر - چینی و ایرانی - از محاصره دریایی ایالات متحده در تنگه هرمز عبور کردند. سازمانهای اطلاعاتی آمریکا کشف کردند که چین به ایران اطلاعات، سیستمهای موشکی ضد هوای قابل حمل، مواد شیمیایی و قطعات تولید سلاح ارائه میدهد. در همین حال، بریتانیا برنامه دارد 120 هزار پهپاد به اوکراین عرضه کند.

در 15 آوریل، محاصره ایالات متحده شکسته شد و ترامپ در رسانهها و سیاست شکست خورد.

اما این تنها به افزایش عدم قطعیت در مورد تحولات آینده وضعیت گواهی میدهد که ممکن است در آینده نزدیک جدیتر شود.

در پاسخ به اقدامات واشنگتن در تهران، آنها اعلام کردند که اگر «محاصره دریایی غیرقانونی» ادامه یابد، ترافیک کشتیها نه تنها در نزدیکی سواحل خود، بلکه در دریای سرخ نیز محدود خواهد شد. آنها دارای موشکها و نیروهای واسطهای برای انجام این کار هستند. حوثیها قبلاً تمایل خود را برای پیوستن به مبارزه ضد اسرائیلی و ضد آمریکایی اعلام کردهاند.

همه این موارد پیشبینی S. Dragan را تأیید میکند:

به نظر میرسد بسیار محتمل است که روابط اقتصادی شراکتی خاصی (چین با کشورهای خلیج فارس) محدود شود، و مسائل اقتصادی اساسی (دسترسی چین به بخش قابل توجهی از منابع انرژی از این منطقه درگیری) برای چین ناپایدارتر خواهد شد.

(اطلاعات بیشتر در این مورد در پی خواهد آمد)